بهار آمد همه جا سبز و خـــرّم
گل و سنبل و دل آواز خواندنـد
تو بحرِ شادی و ریزشِ بــاران
زمستان و خریف پرواز کردند
***
دلِ دریا شده آبش خروشــان
تماشا کن ببین خلقــتِ مختار
پرنده بال زد در آسمانـــش
چه گسترده نظامِ عشقِ معمار
***
سرِ قلّه نشسته طوقِ برفـــــی
عروسِ این طبیعت پا نهــــاده
همه در جشنِ فصلی شاد بودند
شقایق ها تو صحرا دل گشاده
***
شفا گشته دلِ بیمارِ لالــــــــــه
قدم بر داشت در چشمِ تماشـــــا
چه رنگین فرش گشته ساحلِ رود
از این نعمت گشا شکـرت خدایا
***
بهار آمد پناهِ مستمنـــــدان
زمستان یخ زده دل های ساده
درخت فقر را لرزیده چون بید
حیا کرده و ضعفِ خود نداده
***
کنارم جمع شد هفت سینِ دردم
هم و غصه و تنهایی و دشنـــام
خیانت با دو رویی دل غریبــی
شدم زندانیِ یک عشقِ بدنــام
***
صدای خیزشِ دود و گلولــه
تفنگِ عید رگبارش شنیــده
هوای دلپذیر و عشقِ کم رو
طناب سفت بی مهری بریده
***
جاسم ثعلبی (حسّانی) 17/12/1391
:: بازدید از این مطلب : 1897
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
