سفیر الحب

ابوذیّه و قصیده باسم اخذمنّی نصیحه

الیهین الناس خل روحه و ذلهه

لئیم او حلحل اجروحه و ذلهه

یهد و ایناور ابنوحه و ذلهه

گطف متروک ابو افعال الردیّه

***

ابقصیده اکتب رساله الکم و اودیهه

الیخون احبابه بالعشره اشنسمیهه

احکموا زین عیله او ممتحن بیهه

دلونی ابدرب خاطر نداویهه

***

دلّونی ابدرب خل نکشف المستور

الحفر بیر العمامه امسودن او مطیور

یدور الشینه الهم للعدو ناطور

الخوه ابحرمنه و اشلون اباریهه

***

اباریهم الحدمن و الگرن من طین

لا عدهم ثقافه او لا علم لا دین

ازورنهم و امرهم دایم امحجرین

الیوم ابیومه عدهم قصّتی ارویهه

***

ارویهه او یریدونی عبد مملوک

رفیج اویاهم اعمل و الدرب مشکوک

و احس بالغیره عندی و الفکر مسکوک

کرهونی اعلی فکری او لازم احچیهه

***

احچیهه ابعلن خلهم یکرهونی

او جدام العدو من هم ؟ یذمونی

ابنار او اشتعل بدهم یدوونی

ولاکن لیث ابن لیث او افز بیهه

***

فزّیت او عرفت الحرگوا الحافی

نسوا کل وگفتی و افعالی و الطافی

روح اسئل غریب او تسمع اوصافی

کتب منتشره بالعالم معانیهه

***

الادب بعیونی مکتوب ابسطر من نور

ما اتابع لصوص او ما اطخ للزور

احب بالدنیا اعیشن عابد او مستور

الدنیا بالطمع ما اود اخاویهه

***

الخوه اترید واحد عاقل او مطبوخ

مو تابع الشور امریته او منفوخ

تذبحه ابلیطه خایف یرجف او مصلوخ

دمار الخوه یوجب لک تعازیهه

***

اخذ منی نصیحه او لا تروح ابعید

عرّبلی ابکلامک و اترک التهدید

صادق صیر عابد و العباده اتفید

یبنیلک قصر بالجنّه تالیهه

***

اخد منی هدیه او بالگلب تذکار

العیشه ایّام بالدنیا اعتقد خطّار

بگلوب الیتاما لو شعلت النار

اذنوبک بالقیامه من یسد بیهه

***

للشاعر الشعبی: جاسم ثعلبی (الحسّانی) 15/11/1398

ابوذیّه و قصیده باسم: نکهة ورد

جمالک بدر و اعیونی ترالک

جمیع الخل#گ من تجبل ترالک

الگلب ماهو ملک غیرک ترالک

امن اشوفک تنطفی النیران بیّه

***

من گلّک احب غیرک و احرّج بیک

خیالی اویاک بس کون اسمع اخبارک

ما اگدر اسومک بالذهب و الماس

و انت البالگلب مرسوم تذکارک

لا تبعد علیّه ما ارید انساک

روحین ابجسم لو بیدی نتشارک

انت الشمس وانت الگمر وانت العید

اشم نکهة ورد من چلمة امبارک

جرحنّی اعیونک و الطبیب احتار

احس ادوای عندک طفّی ابنارک

اشحلات البسمه بشفافک ترد الروح

یهیعونه ابوک او عمّک او جارک

ارید اکسر سکوتی والقی چلمه اویاک

ابرساله و اتّصال اتمنعک انصارک

افتح باب للحب خلّه یعلگ بیک

او فک زیج الندامه الگفلت ازرارک

تدرینی اودّک و اطرب ابملگاک

کاتلنی جمال او لمعة اسوارک

زیل الخوف واعلن حبّک المستور

و ارگصلی ابنغم سهّرنی بطوارک

تابعتک عفیف او تستحی امن اهواک

اخافن تنفجر ، مِتکفّی بسرارک

سرّحلی ابکلامک فک لی درب الشوگ

عطشان ابقرامک و ادلی بفکارک

احبّک موت من گد الهوی و المای

و ادگ المس گذلتک و اخذ ابثارک

خل حسادنه او شماتنه ایموتون

اطلگ الدنیا کلهه و اگعد اگبالک

من الشاعر الشعبی: جاسم ثعلبی (الحسّانی) 14/11/1398

هوسه و قصیده باسم لیلة عید

الانشالوا گبلک ابتابوت شنهی یِعنی تفسیرک

توصل نوبتک تنشال او هم المگبره اتغیرک

یبن اادم وراک الموت لا تظلم شخص غیرک

یبرالک فعلک و اعمالک / والخاین بیه او من خانک

مکتوب ابورقه او یبرالک /

فکّر للعیله او داویهه / والماگدّرها ایقص بیهه

***

من گلّک تضل حی ما یجیک الموت

تتفکّر قوی او مغرور باموالک

الگبلک وینهم لمتهم ارض الکون

تظلم و المصیبه ایرنن ادلالک

ابمضیفک تکره الحق والیود الناس

امحالفلک شمر و اترامی بفعالک

نکیر او منکر امتانینک ایرحبون

میفید العنب ینکسرن اسلالک

عندک خیر واحساباتک امفولات

و اموال الرباء زاید علی اعیالک

ساعدلک فقیر او فرحه لیلة عید

من یفرح طفل تتحسّن احوالک

اهوایه ناس عاصرهه العسر و الضیم

تذل بیهم حشاء لا تحترگ بالک

لان ما عدهم اموال او ملک و احلام

و ایخافون من ضربة رده اعمالک

اذا دینک علامه او ما تحس ابدین

اذن احسب بشر مرتبطه بامالک

عدهم رب قوی قادر او یقهر بیک

اطعم خلقت اللّه و ارحم ابحالک

لان کل ثوره مربطهه الفقر و الجوع

او منشور ابعلمهه الواجب ارحالک

انتقدتک بالنقد ویّاک اخیط اجروح

جرحین انجرحت او فدوه لنعالک

عوف العفرته و الظلم و الترهیب

او سد باب السجون او نزّل احبالک

للشاعر الشعبی: جاسم ثعلبی (الحسّانی) 13/11/1398

قصیده من گلّک تحب

تمر و اتمرمر ابحالی شمالک

تضن گلبی ملک خالی شمالک

حصدت ابزرعک او بیدک شمالک

تحوف ابزرع غیرک مو خطیّه

***

من گلّک تحب و الحب عذاب او موت

متعمّد چنت لو هاجن اجنونک

تمشی اتسد طریجی و الدرب بیه نار

تتعیّل علی لو غزلن اعیونک

الحب لو بیه طمع دوسه و اگطفه ابعید

ثجیل او بیه فتن لن یشلع امتونک

اخذ منّی نصیحه اگلاده خلهه اویاک

لا تهدی الگلب للمایرحمونک

الیحب عنده هدف فارغ و لا مملوک

حب العفرته تتکسّر اسنونک

مو نص بالسماء گلبک او نص بالگاع

تصاحب لک فقیر ایوفی بدیونک

هذا مو عشگ لا لا لفاک البین

ذنب شایل معاک اتهدّم اگرونک

حگگ تبنی بیتک بالعشگ ممنون

اصیرن لک عبد و اتفاخر ابعونک

للشاعر الشعبی: جاسم ثعلبی (الحسّانی) 12/11/1398

قصیده حب و حرب

الدمع ینرل علی اخدودی و احس بیه

مثل نار او غضب ینزل و احس بیه

احلمت شخصک دخل گلبی و حس بیه

اعتقد زعلان هاج او عال بیّه

***

المصاری معجزه الکل شاب ، بس الحب یعادیهه

الناس ابمنوه بیهه اتشیخ، العاشگ ما یحس بیهه

افتخر حب الصدگ موجود ، عند البشر دون احدود

مثل مطره او تدث واتسیل ، و العطشان یرویهه

اخبرک و الخبر مخصوص ، ابکل دین الخلگ منصوص

الیحبّک بالطمع چتّال ، الطمع و الفرگه یشریهه

گلبک سلوته العیون ، مثل لیلی او تحب مجنون

مو حب او حرب و ادیون ، ابمحبس ذهب تشریهه

حب الرب امر مفروض ، واجب بالکتب معروض

ابعباده و ابصلاه و ابصوم ، قصر بالجنّه تبنیهه

من الشاعر الشعبی: جاسم ثعلبی
(الحسّانی) 12/11/1398

قصیده سفرة زعل

کبرت اویه المحن و اتناولیت الموت

الوفه لحبابی دم یجری ابشرایینی

اعیش اویه الصداقه کالجرف و المای

احنن و الدمع ضل یجری من عینی

علی راسی احط تاج الفخر و امتاز

الصدیق افزع فزعته او لو ینادینی

اعرف الغیره عنده و الیحس بالناس

و اعرف البیه مشاکل و الیعادینی

مو سفرة زعل و اتلاشط اویه الغیض

ولا هم صوفرت من کثرة اسنینی

مثل البشر هم عندی عقل و احساس

و اود الضمّد اجروحی او یداوینی

الشعر موگد صفالی او دلّته المنثور

اناسی اویاه و اجناسه التبارینی

اساهی منّه من ضیم الدهر مرعوب

ابحلاة النوم فززنی او یحاچینی

یگلی اکتب قصیدة حب تشب النار

و آنه ابنار گلبی او ما یعازینی

استحیت او قدمت له ابیات للشمّات

او ذکرت اسهام عین الحب ترامینی

احب کلمن حبیب او ینتسب محبوب

ابجماله او صوته الرائع یناقینی

الدنیا الحب و حب الدنیا ما مختوم

اعیونی لو طفن حبّی الیدلینی

الوکت میزان کف بیه بس عذاب او ضیم

او کف الثانی حب و اوصافه تاذینی

ایّام الحب قصیره مثل ورده ابگیض

اذا طالت العشره لا تسمّینی

للشاعر جاسم ثعلبی (الحسّانی) 11/11/1398

قصیده غزلیّه باسم لا تعتذر

هیعونّه عدنه کلب ، بس ما یعض احبابنه

گمبوع و اعیونه الصفر ، یفرس فرس من غابنه

فرشینه صالتنه ورد ، او رحّبنه للراح او یرد

خزّن جرحنه امن الربع ، انسمّیه عمیل الصابنه

ما نفتگ اجروح او نشد، و انطفّی نار الملتهب

ینگل حطب و ایصب غضب ، و ایدوی نار الشابنه

ایسمونک اباسمک عبد ، امتابع عدء او بیهم تهد

ما تفتهم ما تسترد ، اتورطنه بیک اشجابنه

وینک صدگ و اسمک رجل ، جابلنه بالساحه ابعجل

مو لابد او تحفر فتن ، من گلک انت اربابنه

حط عینک ابعین السبع ، خل تسمع احچایه الربع

مطلوب افصلنّک دلع ، للحگ نحنی ارگابنه

لا تعتذر ما کو عذر ، انت السبب مسنه الخطر

امودع ابذنبک بالسفر ، ما نشتهی اتدگ بابنه

ملینه منّک دندره ، یلعاکف ابشور المره

انخاوی الغریب امساتره ، یتمنی عشره الطابنه

الزمن شاخلنه شخل ، و الحب نبت عدنه نخل

و الغیره نحسبهه فخر ، بس ما نضر الحابنه

تهجم علینه ابیا سبب ، کفّار تحسبنه او شغب

لا تنطق ابزی العرب ، بدک تثور اطوابنه

کلک فتن طبعک غبی ، او ما حسّبیناک اجنبی

تگعد معانه او تصتبی ، غرّک بیان اعرابنه

جاوبنه یابه ابیا سبب ، و ابّطن بیتک ننضرب

و اصورنا توصل للغرب ، تهتک نضال اشرافنه

ینبع کلام امن الگلب ، و اویاک نحچیهه ابصدگ

بالک تمر بینه او تدگ ، باب القصیده اوصافنه

لا تدش بیتی او لا تطب ، یالتابعت حقد الغرب

هدّمت صیت او تنتحب ، تکذب عنادک ذابنه

لو صحت نجده ابعازتی ، او لو گرب موتی او دفنتی

ما ارید تحضر قصّتی ، ابعد تلوث اترابنه

ابعد ولا اتدگ بابنه ، انت السبب بارعابنه

الشاعر الشعبی: جاسم ثعلبی (الحسّانی) 10/11/1398

ابوذیّات  مکرکرات وتخص الحیاة

اشبهه الفتک حرمة بیت برضه

اکل دمّر خلق مشروع برضه

من هو القبل یحفر بیر برضه

اویطم روحه او عمامه اتضل سبیّه

***

کتلنی الهتک حرمة بیت و اطّب

ایتلقی الضربه بالرشاش و اطّب

علی موده انفذت خوان و اطّب

الحیاة ابعز عزمهه البندقیّه

***

لا تفتر یغافی الدرب من هان

او حط ایدک بدیه او بیع من هان

الظهر تهجم هجوم اسباع من هان

اصلنه او ثوب عزّتنه الابیّه

***

تکرکر کرکرت بالوکر و کریت

تدک تکفر ترک یتمت و کریت

بگت بوگات ما بگّیت و کریت

اتوله اعلیک وکت النار بیّه

***

حزءَ الاحسان بالاحسان حیله

التزامک وطن و الاخلاق حیله

عِد اللابس اقناع الهکر حیله

شبه اادم او لابس ثوب حیّه

***

یصدقان الحشر محتام برکام

ابتلعتو القدّس و یه الشام برکام

هل یثمر قصن زیتون برکام

یصیر الغام للیغزی الثنیّه

***

نراهن و الف مره انعید وانعید

اعلی حگنه او ما نعوفه ابوعد و انعید

الوطن بیت النه یومه اسعید و انعید

او یضل لحفادنه ارث او هویّه

***

للشاعر الشعبی: جاسم ثعلبی (الحسّانی) 09/11/1398

دوبیتی گلشن راز

ستم در کار و مظلوم در گریز است

الیبوگ الوادم ابعرفه عزیز است

های اشلون ،  ذیچ اشلون ، محتار

البطل و الحق همیشه در ستیز است

***

خدا دنیا به جان تاریک و زندان

نشانم می دهد دردِ فراوان

بیا ای گور کن گورم بکن زود

نمی مانم در این دریایِ جوشان

***

شکیبایی سلاحِ بردبار است

تنی سالم برایم چون بهار است

ضمادِ زخم و دلگیری طبیعت

دلم با درد و غصّه سازگار است

***

الهی تا به کی باید بنالم

فقط من نیست، نالش در جهانم

بدل کن دل پریشانی به شادی

و یا در آتشی سوزان بمانم

***

الهی الدنیا توعدنی ابحرب جای

الهی ادموم لا تنزف بپیمای

رهایی ده اسیران ، مستمندان

الهی کافر و ظالم نیاسای

***

الهی عاشقان در عشق کورند

از آرامش و آسایش بدورند

نرنجان این جماعت گلشنِ راز

خودت دانی نه اهلِ زر نه زورند

***

نمی دانم چرا این دل پریشان

خدایا خاطراتم باز گردان

دلم می نالد از دردِ رفاقت

خدا آتش فشانم را نجوشان

***

جاسم ثعلبی (حسانی) 07/11/1398

ابوذّیات ذیول الشمّات

یشامت جوز منّی او فوت بهلاک

ابعذاب الی وگعته اویای بهلاک

عساک ابمرض ضاع ادواک بهلاک

تمرحب بیه او ضوگ المر هدیّه

***

من وزّک یشامت علی واهداک

ادکّنّک و ادفنه اویاک و اهداک

رمح قاتل شتلته احذاک و اهداک

او طبگ گلبک علی امتونک سویّه

***

ابکلامه البشر مضمونه و یهله

غبی المایحترم نسله ویهله

تشخله الخلگ من فعله ویهله

ابفضیحه او یفتضح ماله خطیّه

***

انتهیت اتحاصرت هاجت وحوشک

غنیمه صارت اموالک و حوشک

بگیت انته یجی یومک و احوشک

واعصرک مثل ما ظلمیت بیّه

***

ادگ و الظم گصاید ذهب واحجار

معای الگلب ساب او هرب و احجار

اختبرت الخوه و الصدقان و احجار

طلع جاری الاخو و الخوه اذیّه

***

یذیب الغادر احفادی سمالک

حزین او خلعوا اثیابک سمالک

الخذیته امن ایدی ابمکرک سمالک

ابو الحصنی اطلعت و اتبوگ بیّه

***

الشاعر الشعبی: جاسم ثعلبی (الحسّانی) 06/11/1398