سفیر الحب

سر وعده رسیدم ، رسیدم

تو را هر گز ندیدم ، ندیدم

موعد شد فراموش، تنهایی در آغوش

غم پوشیده حالم ، پشیمانی و بیهوش

چرا وعده فراموش ، فراموش

چرا نسپردی در گوش ، در گوش

فراموش ، فراموش

ماندم انتظارت، ایستادم کنارت

بوسیدم مزارت ، لب کردی به جان نوش

به جان نوش

بگرفتی در آغوش ، در آغوش

به تنهایی سپردم ، تو را با خود نبردم

غزل عشقت نخواندم ، ترانه خوان پر جوش

پر جوش

می نوش ، تو می نوش

شدم بت بی زبانم ، دم دشتت شبانم

خوشی بی تو نه جانم ، چو مستی جرعه بفروش

بفروش ، بفروش

شدم در دل فراموش

جاسم ثعلبی (حسّانی) 12/01/1391

جر جر حروبه الوکت

بطوابه او مدافع یدگ

هدم بیوت الوفاء

او بصواته یرن و یدگ

خرمش اخدود الفرح

بنیابه او چفه یدگ

دولاب فر الهواء

بحجاره یمر او یدگ

مزگ اگلوب المحن

فور دم حمر من سره

فرحت ازلوف المحب

منشوره اصبحت من سره

ناظوره یکشف سفن

و ابعلو الشجر من سره

و اطبوله ترگع قهر

رن رنت عزاء من تدگ

جاسم امحمد الجبیره (حسّانی) الساری

12/01/1391

سر نزن ، در نزن ، ریشه ی عشقت نکن

میان کوه و دریا ، جامه ی بختت نکن

چند باره گفته بودم ، در جوارت خوانده بودم

در دلم خواندی نوایت ، ثبت گشته در سرودم

در بزن ، در بزن ، دربانِ قلبم بزن

صدای ناز دستات ، در تبِ زنگم بزن

تو عزیزی ، تو لطیفی ، تو قشنگی ، تو ظریفی

توی دنیای جمالم ، تو پر از فن و حریفی

سالها در آسمانت ، قرقیِ پرواز و سرعت

سایه زد وردِ زبانم ، در سرودِ هر خریفی

دل نکن ، دل نکن ، تک بت مهرت نکن

دوریِ راه ها کم است ، دوریِ دلها بکن

درد دل پیشت نمودم ، اشک و بارانت ستودم

ناز ناز آمد چو سیلی ، خاک و خاشاکش به رودم

پر بزن ، پر بزن ، بر کویِ من پر بزن

بتابان روی زیبا ، غبارِ دردم بکن

جاسم ثعلبی (حسّانی) 11/1/1391

  به به چه نازنینی ، فرشته رو زمینی

نه پر داری نه بالی ، پروازت اینچنینی

تو را در دل بدیدم ، با چشم و جان خریدم

کبوتر خوانِ زیبا ، بمان ، هجرت کشیدم

به به چه با جمالی ، فرشته در کمالی

خوشا قسمت دیدار ، به رخ دریا زلالی

بیا دوست می دارم ، بیا بنشین کنارم

کنار باغِ دل را ، بیا مهرت بکارم

به به چه شور و شوقی ، با بلبلان و طوقی

بخوان آهسته گو را ، دل آرمیده ذوقی

عزیز ، ای جانِ جانان ، عزیزِ مهربانان

دلم بی تو به غم رفت ، قلم در دستِ مستان

به به چو خیزرانی ، گزیده ی جهانی

مهتابی زد دلم را ، بگویم تا بدانی

جاسم ثعلبی 10/1/1391

قهر نکن ، قهر نکن ، برای خود شر نکن

رونتاب به دیوار ، گوشای خود کَر نکن

آخه گفتم که عزیزی ، با تب عشقم در ستیزی

فراموشی چه زیباست ، با اشکم دل نریزی !

تر نکن ، تر نکن ، چشمات و نم تر نکن

رو گونه های زیبات ، عشق و صفا پَر نکن

می گم دوست می دارم ، برات قصه میارم

کنار دلبر بشین ، برات غنچه می کارم

سَر نکن ، سَر نکن ، خجالتی سَر نکن

نتابونی سرت را ، چشات و محشر نکن

نکن درد و خماری ، نکن اشک و قراری

دل آکنده ی عشقت ، با صبر و بردباری

خم نکن ، خم نکن ، زلفات و درهم نکن

رو شونه های پرچین ، پیچک و سر هم نکن

جاسم ثعلبی 9/1/1391

به آسانی بدون شک بگویم راز

و می مانم به نطق خویش مختارم

اگر خواننده ای سر می نهی در ساز

نمی یابی کسی جز من وفادارم

تو را یک شاخه ای روییده در گلدان

سر راه محبت مست آزارم

بیا بنگر به موی نقره رنگینم

سر راه ملامت گو پدر دارم

چرا احساس یاران را بپاشیدی

فراموشی گهی خم پشت دربارم

لو تمشی او تدیر او تلطم اعلی الراس

ما تلگه عزیز ایودک ابگدی

تمنیتک قصن مشتول وسط الکاس

علی درب العشگ سکران من عندی

تعال او شوف شیبت الشعر من ساس

من کثر الملامه اتگول یا جدی

چنک فردشیت الخوه و الاحساس

ناکر کل وفای او لایذ ابسدی

کاشتی ریشه ی صبرت  ، در نهال دوستی

سبز شد عشق و محبت ، در جمال آموختی

لاله زد دیوان شعرم ، در گلستان شما

ژاله زد کیوان مهرم ، در شبستان شما

سرخ گشته غنچه ها ، از آب های دیده ات

تلخ کرده ناله ها ، از یاد های مانده ات

دل به دل گردیده رویی ، یادمان آن زمان

سر به سر مالیده مویی ، شادمان آن مکان

به چه زیبا گفته بودی ، عاشق مهر و سروری

به چه نیکو می سرودی ، قالب قهر و غروری

در دلم تابیده نور ، از آسمان پر ستاره

در تبم جوییده بور ، از عاشقان پر نظاره

تلخی ریشه ی صبرت ،کام لب در آن سپردم

شوری بیشه ی مهرت ، شهد تب در آن نخوردم

جاسم ثعلبی (حسّانی)     07/01/1391

دل آرامم و خوشحالم ، سفر سوی لواسانم

درون پیچ راه هایش ، سفر چسبیده در جانم

همش شادی همش شاداب ، در بحر طبیعت را

چو بیمارم و در بستر ، و دکتر گشت درمانم

درون کوچه های آن ، صفا باران و برفش را

سپیدی روی زیبایش ، ترانه خواند دیوانم

بیا ای دل تماشا کن ، سفر در دشت و کوه هایش

چو آهو در قفس مانده ، و زندانبان ایوانم

بپیما پیچ و خم هایش ، ببین سرخی گیلاسش

زسرمای زمستانی ، چو مرغ بی نوا خوانم

جاسم ثعلبی (حسّانی) 06/01/1391

ای دلا  شادی نما ،سبزه و بلبل شد نهان

شهر ما گلگون گشته ، رقص گلها شادمان

کوچه ها در عید نو ، پوشیده جامش آشنا

کوه و دشت و دل صحرا ، پوشیده بامش برفها

همه جا هلهله گشته ، جنگلی زد در جنون

ماه و مهتاب و ستاره ، تابشی زد یک ستون

شهر ها در غرق شادی ، عید نوروز آمده

آشنا با شادکامی ، گشت هر روز آمده

عاشقم بر این دیارم ، عاشقم دردم بخوان

عاشقم بر این زمانم ، عاشقم قدرم بدان

بال بگشا ای پرنده ، عشق من در آسمان

بی خبر از باغ دل ، بیرون نرو با حاسدان

جاسم ثعلبی (حسّانی) 06/01/1391

با کبوتر سفری را ، در فضایِ آسمانی

دور گشتم همه عالم ، با همایِ زندگانی

یک نفس بال پران ، در آسمانِ بیکران

ثبت شد خاطره ها ، در یادمانِ شوکران

دل گذشت از رودها  ، دریا و کوههایِ عجیب

مست شد حس و خیالم ، از نما هایِ غریب

آسمان با ابر و باران ، نم نم مه در وجود

قطره های شبنم دل ، زد کمانی در فرود

با رخش شب خواب رفت ، از آن جمالِ ماهتاب

خورشید در بیداری خُفت ، از آن کمالِ آفتاب

رنگ دریا سبز شد ، با دیدن ژرفایِ آن

موج زد بر ساحل از ، تابیدن زیبایِ آن

جاسم ثعلبی (حسّانی) 01/01/1391