سفیر الحب

بسِ دیگه فوت کن شمعِ قمـــــــــار

دلم از بازی مکرت خسته شــــــد

ساعتی خوابش گرفته غم نـــــبار

رزق و روزم با نفیرت بسته شد

***

موشکافی کردی قلبم با نگــــــــاه

بی گناهم در کویرت مانــــــــدم

این زبانِ تشنه با اسمِ قســــــــم

رو به درگاهِ مزارت خوانــدم

***

دوختی لبای پوسیده به مهــــــــــــــر

با طمع پوشیدی درهای بهشــــــــــت

با طنینم اشک بسته رخنه هــــــــات

چنگِ باریکت جنون در دل نوشت

***

تو کجایی چاکرت بوده دلــــــــــم

تیز کردی سر زبونت تیغ شــــد

تو شکستی حرمتِ عشقم به تیر

توی میدانِ دلم منجیق شــــــــــد

***

مثل سایه در کنارت خیز رفـــــــــت

این دل مرده تو خواب آخر شتافــت

توی برگِ سرنوشتِ یاد تــــــــــو

کلبه ی گلی برات در دل نبافـــت

***

زدی بر سنگت حمورابی نوشـــــــــت

به چه قانونی تو حک کردی عجیب

یا اطاعت یا جدایی یا بمیــــــــــــــــر

چه کنم عشق و پسندت شد فریــب

***

سوختم در آتشت خاموش کـــــــــن

رو سیاه گشته دلم فصلِ بهـــــــــــار

توی باغِ غنچه ها م رقصیدی تـــو

خواهشم بر سبزه هام سنگی نبـار

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 10/12/1391

من تالیف جاسم ثعلبی حسّانی

قبیله من ربیعه و آل عدنان ، الساریه انبنه بنیانهه امطــــــرز

ما یسبی ابنهه لو تحوفه الحوت ، تهجم له اسود اترجعه امعزز

ابزمان الجاهلیه شعّت الانوار ، ابتحریر الفکر من العبودیــــــــــــــــــه

اهل دله او مضیف او گعده او فنجان ، اسباع الحومه اهل نخوه الساریه

اذکر عمر بن کلثوم شد اشعار ، ما یقسم قسم الّا باسم گومــــــه

ربیعه امعطره فی العلم و الایمان ، بیرقهه امعلگ جبل جیدومـه

رفضوا صلت الارحام مع کل قوم ، لاجل تعریبها ترجع سند مرســـــــــــوم

ما طخّوا الراس الکل غبی او مطرود ، ابن غیره او حمیه الساعته مضموم

فرشوا گاع عدوان الدهر بدموم ، یشهد هل قلم و اکتابه و الرایـــه

من نزلوا الحومه ما تشوف الروس ، بنوا جدران من روس العده ثایه

ابحجاز او نجد سکنت هالعشیره اسنین ، العراق المرکز البیت الفخر والزود

ملوک الارض تشهد بیهه کل ذی قار ، ابفتوحات الرسول النیشن الهه احـــدود

رجال الدین معتمده او تهز الکون ، اجنود الوگفت ابصولات ابوالحسنین

ابحروبه من معاویه جنود اویاه ، حرب الجمل شاهد وی حرب صفّیـــن

تجاسر حضها بحروب او شتات او سیل ، شد اعلامها و اتعنه ابن سعدون

ابمنطقة الفهود او سیرت للهور ، من غلت زلمها انوصل المضمـــــــــون

العلّه اعلی الضریبه او جمع مالیات ، ما قبلت الساریه تطخ الــــراس

انتقل قسمین للشطره و المهناوی ، الدیوانیه تشهد بل فخر والساس

ثالث قسم للهور الهویزه انحاز ، فی الشطره یسموهم بنی زیــدان

والمهناویه فتله گالت الکتّاب ، والهور السواری السکنته الفرسان

سکن خیگان واسماعیل و الحوّال ، العمیره والبوشامه سدت  الفیــــه

بلفهود العده ترکت مگاعد خیر ، اتّحدت علی الساری الفاره و الحیه

عدد بیت العشیره اتعده تسع ابیوت ، نصر واعواجه والناهی والذهیبات

النصیّر و السوالم و العریزه اتباع ، الشغانب وابو جولان السند واثبات

حمایل نصر مقسومه او رجال اغیار ، سبعة عشر بیت امطرز ابتدبیــــــر

فضیل امشالی صبی و الغوازی احفاد ، ابو عبد النبی والحشف والبو اخویر

المناصیر الجویبر و البریهی افحول ، عبد الله المطارده اسباع و اتسیّر

الخوین غدیر اعتیوی و البو جمال ، لویعی من نصر مرصاد دیرتنه

فرد روح ابجسد ممدود للعدوان ، نباشر للمحب نیشان خوتنه

اعواجه بخت للساری صفه او عنوان ، حمدان او گرف واسلیم و انفاضات

حسّان او فرج و الحجی والصنگور ، حسن وامعله او حیدر مع الدبـــــات

الدبوسی والثعالب والبو عثمان ، ال ادخین و احتیته او نبع شرهان

الذهیبات معدن او نبهان مع سبهان ، ضمد طلّاع و الحسون وامســلم

شیخ العلی ال حیّان ال ماضی ، علی او حافظ خلیفه اشخیتر ابن العم

الشغانبه اسباهی و انفاضی اولاد ناهی ، فی البصره سکنهم گصب وسط الهور

مضیف الیشهد الهم والتفگ والثار ، الیعادیهم یحشّون الگصب و الـــــــــــزور

السواری ال اعریزه حیهم اببغداد ، ریسهم ازغیر سید اخوانــــــــــه

فرحان الحسن سید عشیره او ریس ، او کاظم هل فهد شمعه ابدیوانه

عندی اخبار عن های العشیره اهوای ، منقوله ابکتب تاریخها امعــــــــدد

اقرا اکتاب تاریخ البشر و اتشوف ، ابحرب احسین و العباس شوف الرد

السواری من مناظر ساکنه الجولان ، البکور احمید جهمین او سواریها

العبدات و العالی المعیش افخاذ ، المسّه و الهلال  او یاس باجیــــــــــها

سکن بعض الاخوه فی نجف بغداد ، الدیوانیه و ابکرکوک وادیالـــــــــه

السماوه او کربلا  والبصره او ذی قار ، بلموصل کذلک تسکن ارجاله

فی العالم علمهم رفرف ابترحاب ، الحجاز او فی الاماره او مصر موجودین

فی الاردن او شام الحره و افلسطین ، ابخوزستان احسب کثره مشهودیــن

تاریخ العراق الکتب هل تحقیق ، استیفن هیلمسی الذکر بکتابـــــــــه

روایه فی الشعر جاسم هداهه ابکاس ، الحسّانی جعلها ذکره لنسابه

عفت بیت الاماره او ساندیت اهوای ، الساری العاشریته و افتخر صیتی

زحفت اویاه من طگ التفگ والدان ، تابعت الصدیق او هدّمت بیتـــــــــی

نسه الغیره الشلتهه او گابحیت اویاه ، الخیگانی نسّانی او هدّم  ابکوخه

من نهر الفرات البصره حد الهور ، طمس بلمی ابهوره او عبّر افروخه

الوفا وفیت بس باقی الذکر و احسان ، جزا الحسّان ما ینعد ابجمعیّـــه

تتحاشم اهلنه او ما تدیر البال ، لا باس المذله اسباع منســــــــــــــیه

جاسم ثعلبی (حسّانی ) 09/12/1391

دلم می خواد روح تو رو شاد ببینم

دلم می خواد از باغِ تو گل بچیــنم

رفتی سفر بی خبرم از رفتنــــــت

آقابابا جایت تو قلبِ حزینـــــــــم

***

رفتی دلم از رفتنت بی خــــــبر

بِهم نگفتند عشقِ تو در سفــــر

غصّه و غم آلوده کرده دلــــم

وقتی شنیدم یارِ من محتضــَر

***

خدا گویا پشت و پناهت باشـــــــــه

توی سفر چشم به راهت باشـــــه

دلم می دونه جای تو در بهشـــــت

دو بیتی هات صفای راهت باشـــه

***

آقا بابا دلم شکستی تو چــــــــرا

مثل همه زخمم نبستی تو چرا

خالی شده خونه زگلدونِ گلت

رو تختِ  تنهایی نشستی تو چـرا

***

تو می خونی دردم ولـــی راهِ دور

برام چه سخته دیدنت توی گــور

صدام نکردی واسه دیدنِ تـــــــو

خسته و تشنم توی دریایی شور

***

بخشیدی قلبم شنیدم رازِ تـــــو

تو شب نشینی کشیدم نازِ تــــو

با رفتنت این تک گلت پر زده

با اون نوا  تو ذهنِ من سازِ تو

***

بی تو بیام دلم شبیهِ صـــــــــــــــنم

تو شهرِ غربت می  چشد درد و غم

مهر و نوازش رفته از دیـــده ها

عشق و محبّت گم شده خیلی کــم

***

بیام رو خاکت چه کنم دیر نیســــت

دلم زمهرت می دونی سیر نیســــــت

دوست دارم روز و شبم پیشِ تـــــو

کلبه ی قلبم بی تو رو نیر نیسـت

***

یادت باشه عاشقتم شــــــــب و روز

یادت باشه سوختم و دل نســــــــوز

سیّده را تنها سپردی به غــــــــــم

جامه ی عشقت با کفن تو نـــدوز

***

تو می دونی تمامِ دنیای منــــــه

فرشته ی دل پاک و زیبای منــه

شبا بیا به خوابش ای رهگــذر

ماهِ و ستاره در نمای منــــــه

***

دلت می دونه سال ها من مریضــــم

روزِ چهلمت بیام اشک بریـــــزم

باز مانده ها تسلیت و طول عمر

خدا کنه در شادیها دل بخیـزم

***

خدا حافظ سلامم از راهـــــی دور

می بینمت یه روزی در راه گــور

دلم پره از نم نم های بـــــارون

آماده بارم منتظر سوی نــــــــور

***

تقدیم به روح مرحوم اسماعیل معتمـــــــــــدی

به مناسبت چهلمین روز وفاتش و تسلـــــــیت

به باز ماندگان این خانواده مطهر و معصوم

جاسم ثعلبی (حسّانـــــــی) 08/12/1391

تو می خندی و من در حزن و اندوه

دلم صد پاره کردی با نگاهـــــت

نزن صیّاد تیرت در خطا رفـــت

نبخشیده خدا ظلم و گناهـــــت

***

یه سیمرغی تو جریانِ هوا رفـت

به دوربینِ حسادت کشتی سایه

پیامِ آشنایـــــت دل فرودش

پسندیده شکایت با گلایــــه

***

نشانت با هدف سر کج فرو رفت

تو با اسمِ رفاقت جا کشیــــدی

خیانت در دروغت آشکار شــــد

از آن روزِ ازل تو دل بریـــدی

***

نمی دانم دو دل داری و چنگــــال

به چنگِ پا و ناخونت نمـــــردم

دلم در آسمانت رفته پــــــرواز

از آن مزه ی بد پختت نخـوردم

***

بکش دارِ طنابت بر گلویـــــــــــم

منُ سالها تو آغوشت گرفتـــــــــی

تو مثلِ سرطان پیچیدی قلبـــــــم

نه شل کردی نه خیلی سفت سفتی

***

ببین دنیا موقت کار وبـــــارش

برو آینده بنگر آخـــــــرت را

بسوزد هر چراغِ ســـــازگاری

ولی خورشید فروزد دلبرت را

***

نه نقدی داشتم نه حرفی نو بود

ولی کشتی دلم با حرفِ ســــاده

اگر دوستم نداری آنچنـــان گو

دلت حرفِ نهایی را نــــــداده

***

ولم کن در جهانی بی ســر و پا

نه سر دارم نه پای راه رفتـــن

وداعت در دلم با رعدی غرّید

خدا خافظ ندارم وقتِ گفتــن

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 06/12/1391

مومیایی نکن دلم با این خندهـــات

نمی پوسه دلم با این همه گفته هات

خونِ من مکیدی ای زالوی پر خطر

ولم کن بمیرم بازم میگم دل فدات

***

خبر از جدایی دلم شنیده از تـــــــو

یه کلامِ زیبا هر گز ندیده از تــــــو

عمری از محبت به قهر تو شد فـــنا

زخمِ قلبِ منُ دردش کشیده از تــو

***

یادته یه روزی ، همسفرِ من شـــدی

یادته تو شهرم ، در به درِ من شــدی

اشکِ تو نشونه با بارشِ گریه هــات

ای درخت گیلاس بی ثمرِ من شدی

***

می دونم تو هم شدی عشقِ خیالـــــی

می دونم تو دل شدی یه طبلِ خالـــی

غم و تنهایی شده درد و اذیّـــــــت

روز و شب چه شد گلم فقط می نالی

***

دلت آرزو نداره با من می مونـه

قلبت آوازِ سفر با من می خونـه

باز برگرد به دیارِ آشنایــــــی

حرفِ ناشکری نزن زخمِ زبونه

***

تو خودت با پای سردت اومدی

با گلت باغِ شقایق ســـــر زدی

چپ نشو جاده پر از پیچ و خمه

توی آسمونِ صافم پـــر زدی

***

می دونم تو بی جهت حرفت پریده

می دونم تو عاشقی خاری ندیـده

دور شدی از من و از آشفتگی ها

غربتت تنهایی را بیخود خریـده

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 07/12/1391

واسه دیدنِ تو ، چه درد و غم کشیـدم

توخسته کردی قلبم نمی دونی بریدم

***

راهِ دور وتنها ، مسافرم پیـــــــــاده

عابرم از دلِ کوه ، ببین دلم چه ساده

***

تشنه ی دیدنِ تو ، عطش لبم شکستـــه

دلت کویری خشکِ ، جوی حیاتُ  بسته

***

ای گلِ نو بهارم ، دیر اومدی به ساحل

دریای دل پریشون ، از آدمای جاهـل

***

با مشکلِ زندگیم ، دلت چه راهـــــی داره

آتش زدی به جونم ، قلبِ خودت چه کاره

***

گریه نکن می میرم ، صبرِ دلم تمومـــــه

می دونی من اسیرم ، این عاشقی چه شومه

***

بغض تو گلوم گرفته ، درونِ دل چه غمگیـــن

ظاهرش خنده رو هست ، با غصه های شیرین

***

تو ابرِ پاره پاره ، چشمک نزن ستــــاره

نم نمِ بارون میاد ، تو خیس نشو دوباره

***

دلم پرپر شد امروز ، بیاد پیشت همیشه

ولی کابوسِ غربت ، تو دل نوشته میشه

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 05/12/1391

دود کن اسپند و عنبر در هوای عاشقونــــــــه

اشکِ چشمت چکه کرده روی دردم دل می دونه

***

عطر دودی تو مشامم تو همون عطسه و آهی

بار سنگینِ دلم رو پرت کردی در سه راهــی

***

اخه راحت تو نشستی با خیالت آرمیــدی

مثل ماه و مثل حوری مزه ی غمُ ندیدی

***

اومدی خوش اومدی تا بی نهایت در دیارم

اومدی با غمگساری باغ و بستانِ  بهــارم

***

فکر نمی کردم تو بودی با صدایت جان پریده

دل حسودان صد شراره مهرِ  من با تو ندیده

***

جمع کردم غصه هامُ دوختم فتقِ کـــلام

در کنارت بی زبانم چه عجب دادی سلام

***

تو می دونی شهدِ عشقت در دلم قصری بنا کرد

خوشا بر زنبورِ گلهات بوستانی را صفا کـــــرد

***

مک زدی قوتِ قلبم قدرتم کم کم بریدی

رفتی و با رفتنت رو عقلمُ از سر کشیــدی

***

چه کنم دیوونه وارم پشتِ سایه هات دویدم

با تبسّمت یه لحظه لذتِ عشقُ چشیـــدم

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 03/12/1391

دلم یک عمری بی تابِ ، چو قایق های سر گردان

هجومِ موج ها رگبار  ، و دلتنگی بدور از جـــان

***

صدای غرّش دریا ، و زاری عادتش گشتـــه

یه شاخه گل درونِ آب ، رنگی زینتش گشته

***

چه دلواپس شده قلبم ، شب وروزم به یادت رفت

کنارِ ساحلِ غمگین ، چو شن ها دل به بادت  رفت

***

تو مهتابی تو شب تابی ، لبِ سرخت کمـانی ده

به صد وصله ی قلبم را یه لحظه جان تکانی ده

***

تو فرزانه تو دیوانه تو عشقِ آخرین خانـــه

تو مرجانی تو دیوانی تو اشکِ شمع و پروانه

***

تکون دادی در ودیوار ترک بر دل نشســتی زود

توسیراب گشتی از خونش و شریانش نبستی زود

***

تو محبوبی تو آشوبی دگرگون کردی آینـــــده

تو وابسته تو دل خسته تنم می لرزه جانــــم ده

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 04/12/1391

جعلتک بلگلب بیبانک الشریـان

یا تنور حرّر گلبی ابنـــــــارک

جلبتک وفر جلمد بیتک البردان

عفت ادیار حبنه اتواعد ابثارک

***

ما قصّرت عمری اویاک ویل ابویل

بیّضت الوجه و اتنازلتلـــــک دوم

علت من واعدتنی او هاجمتنی ابلیل

ما عندک وفه لا عذر یا میشــوم

***

صبرت اسنین متحّمل وانه الخسـران

ادری فیک تتحایل اویه اضنونــــی

فدیت الروح واگلیبی یجر حسـرات

ملت ودیان ارضک دمعت اعیونی

***

یا ناعور فریت الفکر مگلـــــــــوب

ادور اعلی الرحاء او ما نعّم اطباعـــک

متی ترجع حبیب او تسکن ابهل کوخ

یرش مطرک علی واتچمّل اضباعـک

***

جوز امن العناده وانزل ابتدبیــــــــــر

ولک ملّیت عدیت النجوم ابلیـــــــل

گاعدلک سریر او ترفس اعلی احشـــای

انه حافی ابشوکه او راکب انت اکحــیل

***

غدرنی الما دراء گلبی هدیته ابکـاس

بوسه ابشفته ناولته بلوجنـــــــات

احبه او ما سکر بس سکّرانی الریح

ما اترک سحوره بالفجر هیهـــات

***

الوفه عدنه اصیل او ما نخون الجار

احفاد الفاله و المگوار ترچیــــــّه

اذا مسنه الظلام اندوی یومه ابنـار

او نغنّی ابکوخنه بطوار ابو ذیّـــه

***

هذول احنه ربات الدله والفنجان

استعد صیّادنه للسمچ بلفالـــه

ما ننصاد صادانه الزمان ابویـل

نرجع للبحر وانساند ارمالـــه

***

معنی:

دلم خانه و شریانم درِ تــــــــــو

مرا سرگرم کن با آتـــــش و دود

دلت برفک زده مهمان گریـــــان

کلامت شعله زد در قلبِ مـن زود

***

مقصّر نیست قلبم ناله کــــرده

چقدر ساده نشستم در کــنارت

چه بدبختی کشیدم وقت حملـه

شکارم کردی با طبعِ بهــارت

***

شکستی صبر دل بازنده ام مــــــن

همش با مکر دل بستی به چشمانم

فدای تو شدم با حصــــرت وآهم

چو سیلی گشت اشکِ نهرِ گریانم

***

چون گرداب چرخیدی دلم در جــــا

سنگِ آسیاب پیچیده رفتــــــــارت

کی می گردی در دل کاخ تو چشمام

دلم مدیونِ شبنم هـــــای گلزارت

***

تو سرسختی نکن آهسته بیـــدارم

شبی در آسمانت می نگارم نـــور

دلم تختت شده بر آن ســواری تو

پیاده روی خارت می کشـانی زور

***

فریبت خوردم و دل دادمت در جام

سه بوسه بر لبت جاری شده اشکم

زعطرِ تو دلم مست و تو دل خندان

سپیده در سحورت نم نم مشکــم

***

وفاداری درختِ سبزِ آویـــــــزان

چو گوشواره به گوشِ تیرِ میدانـــم

اگر شب ناله های بی هوس سر داد

به روزش آتشم ناخوانده مهمـانم

***

همانا من اسیر دله و فنـــــجان

ببین صیادِ دل با نیزه آمـــاده

شکارِ زورِ تیر غمگســـارش را

تو بحرِ دوستی آوایی سر داده

***

دله : ظرف قهوه خوری

دله بزرگ : گُم گُم می گویند

در میهان نوازی های بزرگ قوم عرب مثل جشن عروسی و فاتحه خونی

از دله کوچک ، متوسط ، و بزرگ که مجموع آنها دوازده عدد میشود

و برای تصفیه قهوده و دم کردن آن استعمال می گردد

و لیوان آن فنجان می گویند .و هنگام پذیرایی از راست به چپ هست

و همچنین قهوه چی دله را در دست چپ و استکان را  با دست راست

می گیرد و به اندازه ی یه قاشق غذا خوری در فنجان می ریزد و به

میهمان تقدیم می کند. میهمان باید زود بخورد و از یک تا سه بار می تواند

تناول کند ولی اگر در بار اول اکتفا کرد فنجان را دو بار در دست می چرخاند

علامت تشکر و امتناع از خوردن هست.

جاسم ثعلبی (حسّانی) 02/12/1391

صدیق الکنت اباریله ولا تـــــــاب (ما تعب)

ذهب و اتعده بزماطه و لا تاب ( مـا تراجع)

نصحته طوف درب الشر و لا تاب ( ما تاب)

ترکته اینوح متحمّل اذیــــــــــــــــــــــــه

***

ابطن هجرک عمه گلبی و لا شــاف ( ما شاف)

الجرح غمّگ من افراگک ولا شــــاف ( ما شفاء)

بکیت او راحن اعیونی و لا شاف ( شفه العین)

اصبحت مطلوب او یتهدد علیـــــــــــــــــــــــــه

***

خذانه السیل بهمومه و ردنه (رجعانه)

غرگنه ابروجه و اتشلّع وردنه ( وردنه)

خدم الگومه داعانه و ردنـــه ( رادانه)

شلع سبّاح گلبی او عم علیـــــــــه

***

صدیقی الکان بگلیبی کرهته ( ما حبیته)

او عند اصحاب دلالی کرهــــته ( کرّهته)

اذا بفعاله سل سیفه کرهته ( کر حتـه)

بعد ما ارید حتی ایمر علیــــــــــــــــــــه

***

وعد منّی اخذته تایب آنــــــــــه ( تبت)

گلبی اعلن ابحبک تایب آنه ( طیب آنه)

نصحنه الّی یحبنه تایب آنــه ( طیبانه)

اشکرهه اله حد المنــــــــــــــــــــیه

***

القرشه دمّرت گلبی مرضــــــــــــــــها ( مرض)

محب اسکن محاریهه او مرضها( ما ارضا منهه)

حد الموت مبریهه او مرضهه ( ما اراضیــــــهه)

عدوه اصبحت لخوانی و الیــــــــــــــــــــــــــه

***

صدیق الصادقیته اترید وکتـــــــــه ( زمانه)

اذا ما فاد بلصعبات و کتــــــــــــه ( طشره)

الحگ سره النشرته ابساع و کته ( اکتله)

طفی ناره لا تشعلهه بیـــــــــــــــــــــــه

***

ابو موسی تشهد له آلی یعرفونه

ینطر للعمام امشلعه اعیونــــــــه

اولاده او صدقته بلگلب یفدونــــه

خسران الناکر صولاتــــــــــــــــــه

***

موسی ثعلبی (حسّانی) 10/11/1391