سفیر الحب

ابوذیّات مد و جزر

الگلب ضایج شبه هایج وهدلک

اعلی جرف المای اعن سایج وهدلک

الالم بچتافی مالایج وهدلک

الطبیب انت او تشافی العلّه الیّه

...

الگلب ما هاد عادالک ورد لک

ابنسیم الهاب طرّش لک و ردلک

شتلت العنگز ابدربک ورد لک

شم بیه و اطرد اعیون الخفیّه

...

الوصالک عاجز النفسی ولا ارید

اریدک ملتهی ابشوگک ولا ارید

احبّک ما احب غیرک ولا ارید

ابجزیره انعیش اذا تقبل سویّه

...

شدگ شلظم شخیط الباد وانعاد

مثل مد او جزر ماهاد وانعاد

اعلی شاطی البحر لحظه استاد ونعاد

ابابوذیّه او تضل تزهی الوطیّه

...

شسولف شکتم اسراری شکوبیک

شهید او تابع افکاری شکوبیک

التودهم شرذموا داری شکوبیک

یکرمونک اذا تبعد علیّه

...

اشد و افتح و ازر آلّی حلالک

یحال املوک یا حالی حلالک

اکل و اشرب قهر شالی حلالک

التریده اشلیه طوف البیه خشیّه

...

کثیر الهم صفه عندی و اجر بیه

ابتسم للضافنی او ضدنی واجر بیه

الصبر و المرهم اسنادی واجر بیه

اشتعل من نار ذبّهه ابن الخویّه

...

الزمان ایفر دوالیبه و انا اعید

جهنم صار للغافی و انا اعید

تعال اویای یالطافی و انا اعید

الحکم حکم اللّه یفتی ابکل قضیّه

...

ادگ بهموم دلالی و الکهن

واحذر البالسفر غالی و الکهن

دبسّک یا دهر عانی والکهن

ابو اطباع الرده المابیه حمیّه

...

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 15/07/1399

شیخ العشیره

حمّل علی جرّب گلبی مرکب نوح

ما اطخ راسی للذل و الیکرهونی

شوفونی امیر او فوگ راسی التاج

المابیهم وفه خلهم یترکونی

فوگ الجبل صاعد و اسمع الیحچون

الماهم گدهه شر کلهم یسمعونی

مثل طیر الشتاء او بالسماء ایدگ ثایات

انعم اللّه اعلی الشماته الّی یعذبونی

ازید ابهمّتی و انتکل للبیه ثار

و احاور شور صبری و الیحبّونی

ابن شیخ العشیره الکرهته الغربان

ما احتاج نخوه الخل یعرفونی

مرهم چنت دایم و اشفی المطروح

ابیوم الضیج اهوّس طعمه یردونی

من ضاگت علیّه او همّه راس الخیط

ترمی ارماحهم صوبی او یجرحونی

غریب الهم صرت چن کاتل الهم حید

یمرّون اعلی بابی ابسم یشربونی

ما چنّی وفیت اویاهم ابکل عوز

جزاء الاحسان بکّان او ینکرونی

مو قصدی ذلیل او جیت اطخ الراس

قصدی الناس تسمع من یغیبونی

انا الداگ ثایه او معتمد باسباع

او شتلت الورد بالصبخه او کشف لونی

عندی الرب تچیّه ایجازی کلمن عال

مو بردی ابگصب یابس یحزمونی

خلّه الما عرف طبعی او طبعه ارکاد

خل  خلگ اللّه تشهد صیدی بعیونی

مثل یوسف صفیت او ما یضمنی البیر

الربیع الجای اگص عیب الیحلفونی

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 14/07/1399

دارمیّات محاوره  بین الجزّار والضحیّه

قال الشاعر:

حن یا گلب و اشتاق واکسب هویّه

هم شایف الجزّار یرحم ضحیّه

...

قال الجزّار:

انا الاهدم ابیوت و انا اسمی جزّار

او لا ملح اهتم بیه او لا ارحم ابجار

...

قال الضحیّه:

گال الضحیّه ارجوک و الدنیا دنیاک

یوصل وکتهه اتشوف ضرباتی تبلاک

...

قال الجزّار:

بیدی الامر جزّار بیدی المنیّه

واجب علیک ابزور تخضع الیّه

...

قال الضحیّه:

بایع و اضحی الروح عمری نهیته

ادافع علی المظلوم حگ او کلیته

...

قال الجزّار:

بالک تذم جزّار من دردشالک

اشتتک واگطع بیک واکل حلالک

...

قال الضحیّه:

ابصومی او صلاتی اشکیک بس اللّه الیه

دمی شربته ابکاس کاتب وصیّه

...

قال الجزّار:

صعبه علیه اتهون انسان اسمّیک

احس جنّتی ابدنیای من تحچی اجازیک

...

قال الضحیّه:

بعت الگلب و الروح صرت امن الاحرار

المن فدوله ارواح لحسین الانصار

...

قال الجزّار:

بیدی الحبل مفتول شنهی او اهم بیک

سمینی شمر الکون بس تحچی ادمّیک

...

قال الضحیّه:

ردت الشهاده اتلوگ چتّفنی اچتاف

خالقنه رب الکون بس منّه انخاف

...

 قال الجزّار:

معذور ادگ الباب او ذاتی ردیّه

مسئولی یعطی انذار یامر علیّه

...

قال الضحیّه:

تتحاسب انت ابهای ما عندک انصاف

تاخذ حچی الظلّام من اللّه متخاف

..

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 13/07/1399

اغنیة یوم الزفاف

حبّیتک وارید اهواک ، گلّی اشلون اعوفنّک

حیاتی انت اشلون انساک ، ابطن گلبی و اریدنّک

افکّر بیک وانت الروح ، لا تجفی او تزید اجروح

ابّطن عینی سکنت اویای ، من الشمّات اضمّنّک

...

ذکرتک و الدموع اتسیل ، ما غمّض جفن عینی

اصیحن حیل نص اللیل ، بس الصداء اینادینی

اشوفک بالخیال احذای ، انت منیتی ابدنیای

خلینی کحل بالعین ، اذا تبعد تأذینی

...

تمنّیتک کرهت النوم ، ما تنشد علی حالی

ابیع الروح و الدلال ، واشری البالثمن غالی

فرد لحظه ارد اشوفنّک ، اعلی جرف المای ازورنّک

احبّک من گلب والسان ، واسئل گلبک احذالی

...

ما بیه اجر حسرات وانت یم کتر بیتی

اذا اموت امن المسک یوم ، من یدفع اجر دیتی

خلینی ابهواک اشتاق ، الخاتم وابعشگنه انصاق

تحب یوم الزفاف اتشوف ، ورده ابسدر خاچیتی

...

انت الهوی وانت المای ، ما ردتک تأذینی

انتظاری منّک او بردان ، من غیرک یدفینی

علی اذراعک و اجربنّک ، اشم عطرک و ابوسنّک

مریض او جننّتنی اویاک ، بس ردتک تسلینی

...

تعال احذای وانت الروح ، والفرگه علی صعبه

ابورد فرشیت کل البیت ، او عینی اعلی الدرب تربه

بعدک علی ما حنّیت ، اشو طال السفر ما جیت

ما اریدک تحس تعبان ، تبغی العمر بالغربه

...

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 10/07/1399

ثوب المهر

تعبت او ما گدرت انساک ، اموتن من سبب فرگاک

الجابک لیّه و الدلّاک ، ما اگول انهجم بیته

...

مثل ورده او تحن عالمای ، انت سلوتی ابدنیای

حبّک غیر حب النّاس ، حبّک عسل بالدلال شهدیته

...

اعاتب والعتب میفید ، ابطن ذوقک صرت تبعید

شلبس لو لفانی العید ، ثوب المهر لبسیته

...

افکّر بیک و اتاذّیت ، ابقرار انتظرک او ما جیت

مثل عود الصبخ سلّیت ، الیودّک لیش ترکیته

...

احس ذکرک شده بالی ، و انت امدهور احوالی

المسک بالگلب غالی ، ابقفص نایم او کسریته

...

سگّرت الصبر ملفوف ، امولّع و العیون اتشوف

طلع دخّانه مثل الصوف ، ابرمش اعیونی حرگیته

...

شوصفک بالوصف خسران ، ما اوصّف وصف بطران

یون بحساسی طیر الجان ، ابسدری اوسام خلّیته

...

اشویه اصبر و انا المسئول ، خلیه الزمان ایگول

لا تسمع خبر منقول ، حدر رجلیک دفنیته

...

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 12/07/1399

ابیات و ونات

غسلت ایدی من احبابی واناشوف

غرگ گلبی او جفو عنّی و انا اشوف

اشلونه الیاخذک منّی و انا اشوف

نصیب الموت لو له لو الیّه

...

اعلی شانک ما رگد گلبی وانا حی

ابحبّک زادن اجروحی وانا حی

اریدک لو یدفنونی وانا حی

اصیح الروح عندک ردهه الیّه

...

ارید اشتمّک او ما اریدن الزاد

و انشد علیک الراح و الراد

صبریت بس الصبر ما فاد

وینه التریده الروح ما عاد

...

اتسلینی من ابعید میفید

ارید معای اباول العید

غیرک یا حبیبی ابد ما ارید

گلبی احترگ محتاج تبرید

...

حبیت ادزّلک وصیّه

اموتن اذا متمر علیّه

حسّیت گربت لی المنیّه

ابعید الدرب وان اشبدیّه

...

محتاج اشوفنّک و امر بیک

بس ردت اکلمنّک و احاچیک

ما بیّه اعوفنّک و اخلّیک

انت الوحید الچنت اباریک

...

تعای یمّه او ساعدینی

افراگچ صعب هدّم ابحیلی

ما فادنی نوحی او ونینی

بس نسمة انفاسچ تجینی

...

اشمالچ ییمه لیش تبچین

ابطور الهجر بس لا تونین

ارجوچ منّی لا تبعدین

حملی ثجیل او لا تعتبین

...

ونیت وحدی ابصوت عالی

او کسریت بدموعی دلالی

دشّیتهم و البیت خالی

شالو احبابی او ماکو والی

...

یا دار وین اهلچ جفونه

واعلی المصایب عذّبونه

عساها ابّخت من شتتّونه

غریبین و ابغربه لگونه

...

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 11/07/1399

ترانه حالم بدِ

عشقت به سر زده ولی ، بگو چرا پشیمونی

امشب برات تنگِ دلم ، ولی خودت نمی دونی

...

یادت میاد برام تکی ، یادت میاد خندیدنت

تو اوجِ عاشقی زدی به خاطرِ گل گفتنت

...

پروانه ام تو قفسم ، شکستی بالم اینچنین

با حرفِ زیبایِ دلت ، من و کشیدی تو کمین

...

با یه نگاهِ تیز و تر ، اسیرِ دیدهات شدم

تو این سفر دنجِ خطر ، بهایِ خاک پات شدم

...

با این هوایِ ابریت ، تو رو خدا دلم پُره

بارونِ غم هاتُ دیدم ، از دردِ تو تنم سُره

...

آشفته ام دیونه ام ، به یادتم حالم بدِ

روز وشبم شدن یکی ، جدایی رو به سر زده

...

دوست دارم خیلی میگم ، با من میای یا می مونی

خسته شدم از شهرِ تو ، اشکِ چشام رو می خونی

...

آهای آهای غریبه ام ، کجایی بی تو می میرم

صدام شنیدی پشتِ خط ، جواب بده که دلگیرم

...

بیا بیا آغوشِ من بازه و محتاجِ توام

اینُ بدون حرفی دلم ، به یادِ تو من زنده ام

...

جاسم ثعلبی (حسّانی) 08/07/1399

ترانه بوی فریب

قاصدک کجایی تو ، چشم به راهت می شینم

تویِ خلوتگاهِ دل ، دود و غبارت می بینم

...

تو نباشی با سکوتت ، چشمِ من اشک آوره

عشقِ من دورت بگردم ، خسته ام نقشِ زمینم

...

آسمون ابری شده ، گویا هواست نبوده

بی من و رفتی سفر ، به شهرِ دورت چه زوده

...

من و تنهایی و غم ، بیماری و عشق و نصیب

بی خبر جنگِ لبت ، بانگِ جدایی سروده

...

می دونم تو رفتی و ، خاطره مونده شالِ تو

تویِ تاریکی شب ، می پرسم از احوالِ تو

...

خوابِ خوش می دیدم و ، بیدار که میشم نبودی

ماهِ تابان می بینم ، تو دیدهات تک خالِ تو

...

تو خودت می دونی که ، عشقِ منّی دوست دارم

می خوامت تا نصفِ شب ، با تو همیشه بیدارم

...

میگمت عزیزِ دل ، تو عضوی از بدن شدی

پیشِ من بیا بمون ، اصلاً نگو گنه کارم

...

بیخودی خودت برام ، بویِ فریب در نیاری

خسته ای بگو ، که سر راهم بهانه نباری

...

من خدایی دارم و ، او سرپناهم از جفات

ترسم از پشیمونت ، آخرِ خط بد بیاری

...

اگه رفتی تو برو ، ولی که برگشتت محال

باز گشتنت رده ، برایِ من شده سئوال

...

سوختم اون خاطراتِ ، خوب وبد تنگِ غروب

با نمک زخمِ دلت ، به یادِ من هر شب بمال

...

جاسم ثعلبی (حسّانی) 09/07/1399

طور الحب

ارید ارسل ختم لهوای اریده ایحس احبّنه

ارید اطلب طلب محضور ارید الیوم ابوسنّه

ما اسمّی الیحب بد ذات وایّامه المضن صعبات

مثل طیر الحمام الشت بعد منّی او اجربنّه

شفته ایهومش او سکران اضن من التعب کسلان

و ابطور العشگ بردان مر مایه او اشربنّه

احمده او ینتدم تالی الومه ایغندب اگبالی

ابحیاتی انمرد دلالی او ما اگدر اترکنّه

شلت حمله او طلبت ادواه ترید الصدگ ما انساه

ابفرد شوفه الگلب راداه ابکل اطباعه اریدنّه

ذهب صافی لگیته احذای هوه طلبتی او منوای

هوه الهوی او هوه المای او من یزعل اشبگنّه

تمنّانی او تمنّیته ابطن الگلب حطیته

خلّیت السدر بیته او کل ساعه او اشمنّه

ما اگدر اذمنّه طویل السان اشوفنّه

ما یتحمّل المنّه دمعاته الیجربنّه

گمر ضاوی ابهوای اینور مزار اوضل علیّه ایدور

من ابعد تفگ و ایثور احس بیه ضامن الجنّه

فرد طلبه ردت و احتار ردت بس صورته تذکار

ما یقبل یخون الدار یغثنی امن ارد اطلبنّه

عزیز او بالگلب غالی او دهورنی او شده بالی

ما یقبل سگم حالی او حایر وین ازورنّه

لا عم یقبل او لا خال طلباته علیّه اثگال

وانا جاعد او بطّال امصوفر بیش ازفّنّه

شسوی اتورطت محتار ما اگدر امس النار

یرید الدنیا و الدینار ولفی اشلون افهمنّه

عذبنی الزمان اشکال بین المطرگه او سندال

شبّگنی ابشنط باحبال ابموتی او خلّه یتهنّه

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 07/07/1399

کلیدِ عشق

آشفته نشو ای یار همپایِ تو می گردم

در محنت و در شادی خود جوش نه دلسردم

امروز شدی خوشبین دل خسته نشو مسکین

آرامش و خوشبختی دیبایِ تو آوردم

جان . مهرِ شرف زیباست گسترده که چون دریاست

خود فاش نکن این راز .درهایِ تو می بندم

وقتی که تنت لرزید وقتی که لبت خشکید

بر چشمِ ادب بارید شاداب نه دلدردم

صبر است کلیدِ عشق دیوانه نشو غمگین

خنجر چو رسد بر تن ناکرده نگو کردم

چون ماه تو پیدایی در غربت و تنهایی

جانانه صفایی هست از هنگِ تو می خندم

من را چه گناهی هست بیمار نشد بیدار

محتاجِ شفایِ تو می نوش لبت هر دم

در راهِ نجاتِ خلق این دل به هدف چسبید

در محضرِ شاگردی زیوار شدم همدم

جاسم ثعلبی (حسّانی) 06/07/1399