سفیر الحب

در میانِ من و تو فاصله ها خیلی کمی است

مانعی هست ولی دربان آن حجم پری است

آنکه در دام و تله افتاده در مرتعِ عشق

سر به تسلیم نماید صبرِ آن بیهودگی است

***

وقتی می بینی دلت آشفته رفته در خیال

خبری هست و بیخود قلبِ خونبارت نمال

باز کن حرف و سخن با اهلِ درمان و شفاء

پاک کن آلودگیها تا بیاساید نهال

***

آسمانت ابری و در لاک خود ماندن چه سود

علتش باید بدانی درد و غمهایت چه بود

از دلت باید بپرسی تک و تنها نصفِ شب

راز دارت با قناعت راهِ حل را می گشود

***

بی قراری در دلت جایی ندارد آشکار

آه و بی تابی تو بد وعده ی قول و قرار

بشکن آن دیوارِ سنگی مانعِ دیدارِ باز

وقتی خود جرأت نداری عذرِ  بیهوده نیار

***

معلوم شده دلهره افتاده به جانت

بر هم زده یک دفعه از آن روح و روانت

تو می دانی و دانسته ای درد و غمت را

دل هست پریشان و چه زیبا نگرانت

***

گر عاشقِ دیدارِ خدایت به وصالت

با راز و نیاز ای جان افزون به جمالت

دنیاست و این همسفرانِ راز هستی

همتاز بقاء بازدهِ فکر و خیالت

***

بیهوده نگو عاشقتم مثل بلوری

سُر کردی دلت خواب آور سنگ صبوری

یک بار تو را دیدم و نادیده تو رفتی

غمگین نشستی به  کمین آشفته دوری

***

پیداست نگردید خزان حرف و بیانم

دریاب که من عاشقِ هر شیرین زبانم

هر جا که وفا هست صداقت به من آموخت

هر جا که خیانت علمدارِ فغانم

***

به غیر از تو حقیقت دل نبستم

شب و روزم به امیدت نشستم

نگو باید که خواب آید به چشمات

ولی بی خوابی با تو می پرستم

***

تو می دیدی که من خونبارم امشب

تو خوابیدی و من بیدارم امشب

شبت خوش باد خواب خوش ببینی

نمی دانم چرا پر بارم امشب

***

خدا من مانده ام خوابم پریده

ولی یارم به خوابِ خوش رسیده

برو جانم برو آسوده تر باش

بنازم بر دلم دردش کشیده

***

خدایا درد دل دارم فراوان

جهان با این بزرگی همچو زندان

نه چشمم خواب رفته آرمیده

نه روحم شاد دلگیر و پریشان

***

جاسم ثعلبی (حسّانی)17/05/1399

حبیبی الدنیا ظلمه او لا تطیر ابعید

اخاف اعلیک ربعک لا یصیدونک

اذا بعدوک عنّی بیش اسلّی الروح

شمّاتک غرب خایف یعذبونک

انتَ مهجتی وانتَ الگمر بالبیت

تشّع اخدودک او عایز یحسدونک

حط عینک علی الما رحّبوا کل حید

یضدونی ابکثر بدهم یدمرونک

احطّنک ابگلبی و افتره للموت

واتفاخر ابعودک لمعة اجفونک

اریدنّک تچیّه او تطفی نار الغیض

ارید الشوگ یفتر دمعه بعیونک

اریدک تزهی و اتعطّر هوی البستان

اریدنّک مزاری او یشفی ماعونک

مو نار ابحطب تبلینی بیهه الناس

ارید الناس تخرس من یشوفونک

انت المای عندی و الهوی والزاد

وانت الشمس بیدی و انا مجنونک

اعرفک طبع عندک ما تخون اهواک

امعرّب بالصداقه او ما یجربونک

حوریّه او علی طافت ابحلم اللیل

یا گلبی اشخبر خایف یشعبونک

اکشخ و استعد مو مسرحیّة عید

الضیوف اعزازنا او جداً یحبونک

اجونه ابوکت عازتهم نشیل اهموم

لتخالف نظرهم ما یسجنونک

اهلا مرحبا و الگهوه تنضخ هیل

خطّارک لفو بدهم یشبگونک

طفر عگلی او لفظ ما خالف القانون

علی طاری العشگ شو ما یکلمونک

الحد من هالسکوت امغلگه البیبان

لا مرسال لا طارش یودّولک

جاوبنه الگلب فاتح گفه الشریان

گال الضیف عندی او نجمه بمتونک

دگیت الرکاب اوصحت عفیه اعلیک

هله ابریح الشمال الکل یشمّونک

ما اعوفک ابد نبغی ابجسد روحین

ان اویاک ما نتفارگ ابعونک

احبّک و احترم ناس الذّی ایحبوک

و اشعل نار بعیون الیکرهونک

الشاعر الشعبی: جاسم ثعلبی (الحسّانی) 16/05/1399

عنید او ما تطخ راسک شجر بک

تلف و تدور بعمالک شجر بک

تهت ماتعرف انسابک شجر بک

ابتلیت اویاک و امدوحس علیّه

***

ارتفع صوت الولف بالضعن من شال

او هجر حافی الجدم بالارض من شال

ابقیابه الگلب ضل محتمس من شال

یوّن و یدر علیه صبح او مسیّه

***

انسبیت ابشوگک او ذوقک و هیلک

مثل عنبر و اشم عطرک و اهیلک

روحی امتنعت الغیرک و هیلک

تفوح او تشعل النیران بیّه

***

یناهی ما اجرعنّک و هم بیک

اذا تجبرنی احطمنّک وهم بیک

من انت؟ واکبرنّک وهم بیک

بعوضه ابنده و اتطنطن علیّه

یضیفه الموت ابو افعال الردیّه

***

یهل دمعی علیک او یهل قلبای

الصبر ما حشته طش بالامل قلبای

یهز بیده علی من جفل قلبای

صدگ مل من کثر ضیم الخویّه

***

الوگف ویّاک بزلامه ترد له

الوفه بالدنیا بانعامه تردله

الغشیم الیرمی بسهامه ترد له

تشب بیه نار تحرگ عین ابیّه

***

زمان الزیّن الخائن وحش بیه

الیخون العشره جف عنّه و حش بیه

یجی الشامت او گال اخرس وح شبیه

حرامی اللیل اجانی او شد ادیّه

***

ابتلیت اویاک وابشوگک و اناراک

او تحن و اتعطّر ابذوقک وانا راک

ابّطن گلبی اشتعل حبّک و اناراک

اسهامک تدث راوتنی المنیّه

***

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 14/05/1399

پروانه دورت می گردم زندگی بی تو محالِ

شمعم و اشکم می ریزم در شبستانِ جدایی

***

سوزشِ زخم ِ من از غصّه و غمخواری توست

مرهم و بخیه سراب است در این صحرایِ شور

***

ارزشِ عشقِ تو دیدم بی خیال گُل شدم

من زمین می گردمت تو در فضاء فرشته ای

***

بوسه بر لب های خونی یادگارِ عشقِ ناب

زنگِ  پیری به سراغم آمده تنگِ غروب

***

خیزشِ ابروکمانت در دلم زخم آفرید

غمزه چون آتش فشان در جسم و جانم زلزله

***

دادو فریاد کنم خیلی دلم عاشقِ توست

ولی تو برف زمستان شدی سرد و خجول

***

دیوانه شدی ستاره در خیالِ من می گردی

تشنه ی آب زلالت به دلم رحم نداری

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 15/05/1399

من غریبم بی رقیبم من اسیرِ روزگار

خسته ام از عشقِ پر غم در گریبانم نذار

آه از دردِ مصیبت آه از اشک و فریبت

می شنیدم از زبانت بوسه بر لب یادگار

با تو هستم می پرستم در کنارت خیلی مستم

عهد و پیمان با تو بستم جانِ جانان خون نبار

من همان ماهِ درخشان آسمان دیبای جان

تو همان ستاره هستی عشقِ تو زیبا بکار

مدّتی فکرو خیالم پر شده ازعطرِ تو

تو کجایی بی وفا ای گل نمایِ لاله زار

من هوادارِ پرِ تو مرغِ ققنوس زمان

باز کن راه وصالت با سکوتت دل خمار

ای هوا دار لطافت ای غزل خوانِ نسیم

با تو همرنگِ طبیعت ای بهشتِ ماندگار

این اواخر هر دمم امید غوغا می کند

کاش پروانه به هم خانه رسد فصلِ بهار

جاسم ثعلبی (حسّانی) 13/05/1399

در دیارِ تو اسیرم نگو بیگانه شدم

عشقِ تو زد به سرم هارم و دیوانه شدم

این سکوتِ سختِ تو آتش فشانِ زیرِ آب

حرف دل زیبا بگو جانا که بی خانه شدم

بردِ چشمانِ تو دیدم دوستدارِ راز و ساز

گل اگر باشی کنارم با تو پروانه شدم

گفته بودی عاشقم این عشقِ تو بویی نداشت

در مهرِ تو دربه درم گویا که ویرانه شدم

عاشق و دلداده را بی خوابی و درد آفرید

دلِ تو بی غم نشسته نگو فرزانه شدم

با زبان یا بی زبان با چشم یا با اشکِ شور

زندگی شکسته بالم مرغِ بی لانه شدم

قول دادی می پرستی رنگ و رویم در بهار

کاشتم قول و قرارت مست و مستانه شدم

جاسم ثعلبی (حسّانی) 12/05/1399

نبت عرج الامامه ابعتبت اهل الکیل

و ابعید الغدیر ابعث تهانیّه

اسمه بالگمر حیدر علی الکرار

کفر واسلام تتشافه ابمعانیّه

و الناکر ضمیره او باع ابو الحسنین

نذکره ابباب خیبر هز مبانیّه

یا جنّه او اسد یا ذوالفقار الدین

یا مای العدل یجری ابموانیّه

یا شق القمر یا منتدی البالکون

یا مهیوب بالطگ هوه راعیّه

دگ باب الشجاعه و انشد الهه ابیوت

تلگه اهل العزم بوصافه محنیّه

ما هم بالحکم لا لیره لا دینار

باسم الدین شل حیل العبودیّه

من یرکب احصانه یزهی مثل الباز

کسر هیبت کفرها ابعزمه یومیّه

عرف بیه شیمه ربنه او نصّبه اعلی الناس

عصّات النبی المن ذاته مسجیّه

عرفتّه الخلگ من دگ ابن عبدود

و اخذ راسه النبینه او روحه مسبیّه

نبض تاج الامامه ابنسله حید ابحید

الحسن واحسین وابو فاضل شرگ فیّه

امین او ما هدل جنحانه کل طوفان

او بنه بیت الامامه ابلهجه عربیّه

قسیم الجنّه و النار ابحدث مثبوت

الیحبّک یا علی یعلی ابحنانیّه

اذا البحر الحبر و الورق کله اقلام

تمل جن او انس تنشر معانیّه

اریدک تحضر او تهدم قصور البین

الظلم دایر علینه ابکل بلاویّه

شاعر اهل البیت: جاسم ثعلبی (الحسّانی) 11/05/1399

تعارفنه او ضحکنه او عشنه بیهه اسنین

دنیانه غریبه او ما نعابیهه

طشّرنه الدهر بیت او سبع بیبان

کل باب الندخله ابقصّه یرویهه

نسحف للحقیقه او کلنه عدنه اجروح

لا تزعم نسیتک لا تغطّهه

چنه اطفال معشرنه الگمر والمای

هسّه الجوره لمّتنه او نشک بیهه

اشمالک شاد خشمک والوکت دوّار

حفره او بالگبر تایه تدش لیهه

لو زدات مصاریّک تعوف اهواک

لو سیاره ضخمه او تفتخربیهه

اذا عندک قصر انا الگبر منوای

واذا مطلوبه روح اآمر و اودیهه

ما اذکر جفیتک و انت مرود عین

اخلافک روحی تنبض بیش اسلّیهه

اذا سامع کلام امخشّن العبرات

وضّح لی ابعتابک عشره و انهیهه

ما احب ابتعد عنّک و اشیل البال

ایدی ابایدک ارخت لا تلاویهه

چنّه امساهرین احنه ابجسد گلبین

ما فرّگنه شامت و انهزم بیهه

یا ما سافرینه او طفنه کل الغیض

و امنه اتنوح سمعینه ابنعاویهه

کاتلهه الحزن عالجرف تسری ادموع

ابنهه ایغث کلامه او ما یحاچیهه

***

ردتک یالولد تچّایه الیّه

کبرت او گمت ما تسئل علیّه

امک وحیده ابهالثنیّه

مریضه او بگیت ابلا خویّه

***

یا دار وین اهلچ صحت حیل

امضیعه الدرب و امساهره اللیل

بس الصدی اینادینی بالویل

او عافونی وحیده ادموعی اتسیل

***

یا دار وین الرضّعتهم

ابتابوت شالونی اسمعتهم

اببین الاجانب ضیّعتهم

ما ودعونی او لا شفتهم

***

احباب گلبی ضیّعونی

للمگبره امسابگ خذونی

بالگبر ممطوله نسونی

اعتب علیهم مایجونی

***

یا دنیه لیش اتمرمرینه

بفراگ اهلنه اتعذّبینه

یا ما سهرنه او ما شچینه

اعلی اولادنه یا ما بچینه

***

نص الدرب زدت ابونینی

ردتک یبعد امک تجینی

لدیارکم بس تربی عینی

محد سمع نوحی او سحینی

***

یشیّال تابوتی امشی بهدای

خل یلحگ ابنی او یمشی ویّای

یسمع ونینه الرایح او جای

صوته حنین او یدوی بحشای

***

راح الراح منّه او صرنه رب البیت

العتب نار ابشماله لا تدویهه

خلیک ابکبر صغرک تلم صدقان

شجرتنه المزهیه ابعینک ارویهه

شاعر الشعبی: جاسم ثعلبی (الحسّانی) 08/05/1399

الهوی شرجی الحراره صعدت الخمسین

الیگول احاه صیحه او یمتحن بیهه

حاصرنا الوکت لا کهربا لا مای

ابسجن مخنوگ روحی وین اودیهه

یتعیّل علینه الوکت یرمی اسهام

صبر ایّوب ما عدنه او نعدّیهه

جهنم بالشمس تحرگ صخر جلمود

تدش بالدار کوره او عینی تشویهه

هتک بینه الدهر خلّانه بید اجناب

ما تفهم کلامک من تحاچیهه

گبل عدنه الشطوط ایگیّل التعبان

مجاری صارت النه الخیس غاطیهه

لا ضل زرع بالدیره ولا بستان

حتّی اطیور املنه العطش سابیهه

و احنه المای عدنه ایغرّگ الجاموس

نعمه او غرّبت و الحوت یربیهه

هوانه استغربانه من جفانه المای

عجاج اغبار حاصرنه او یذرّیهه

وین اهل الرحم خلیهم ایشوفون

اعیال اللّه ابظلیمه خل یداویهه

ناس اتفرهدت تعبانه من الضیم

البطاله و الشمر و الگحط والیهه

تلملم بالقواطی اترید لگمت عیش

شباب او شیب و اطفال التهت بیهه

نص اللیل تغبش للغمامه احشود

ابگواری و ابجوانیهه او تجر بیهه

و الغلوان دمّرنه او غدینه اکشاش

الراتب محترگ بالعشره یهدیهه

والعشرین یوم الباقی کون ایصوم

جرعت مای یتحیّر یبدیهه

المای ابسدر شطنه و احنه نشری المای

کون احبابهم چا ما فتو بیهه؟

کل هذا السده او کلمن یحوس ایطیر

بسجون الکدر یعزف معانیهه

شاعر محتمس جیتک یربی انخاک

اخذ روحی العزیزه او لا تخلّیهه

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 07/05/1399

هوسه عملاقه باسم بالک لا تعثر بیهه

یمتعافی لفاک الموت وین اتفوت

خبیث او بالخباثه اتلملم اعناده

رمح چتّال اجالک قاصد امن ابعید

من گوس الزهدته ابعشرت احفاده

لا تردم ضعیف اوملک بالدیوان

لان رب الجلیل القاسم اسناده

مو عندک عشیره او ترمی طوب الغیض

تتفاخر عجید او تخذل الساده

عرّب بالکلام او طاوع المنکوب

التسامح ویه ربعه ایمثّل اجداده

ثلث من المگابر ظالمین النّاس

او ثاثین البگه ابعین الحسد زاده

اذا کثرت اصحابک لا تطیر ابعید

و اکرام الیکرمک للبشر عاده

مریود الگبر تنزلّه بالحسرات

او یبگه ارکام ظلمک للخلگ راده

تعذّر و ارتخی لا تبغی عتبة ثار

شهد طبع العسل محلاته بارکاده

بالک لا تعثر بیهه/ بالک علوه امسویهه

ایلعلع واللّه البرنو لو طگ ازناده

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 06/05/1399