نسیمِ عشق
نریز اشکای گرمت رو
به چشمای پریشونم
شدم دربونِ قصرِ تو
نمی دونی چه داغونم
فدا کردم دل و جونم
به قهرِ باطن و دردت
مرا تنها درین بستان
درونِ غم گلِ سردت
شدم در غصه ای پنهون
چو رقصِ باله ی زنبور
تو زخمی و پریشونی
کفن خون کرده ام در گور
مسیر راه تنهایی
خدایا جستجو کردم
دیارِ عشقِ دیدار و
به مستی زیر و رو کردم
شدم بی یاور و غمگین
بجز تو ساحلم دردست
هوایِ دلپذیر دل
خنک گردیده و سردست
سفر کردی دیارِ دور
مرا در غصه پیچوندی
درونِ دشت و صحرایت
مرا بی کلبه خوابوندی
چشیدم تلخیه دردت
عسل در ذوق دل چسبید
تو شیرین درد غمهایت
مشامم عاشقی بویید
برو دیگه نمی بینم
چشای مست و بیدارت
تو دریا و نسیمت را
کشوندی دل به دیدارت
منم اینگونه فهمیدم
به درد عاشقی مستم
جوونی در به در کردم
خجل شد قلم در دستم
جاسم ثعلبی 19/02/1391




ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید