سفیر الحب

وقتی که گلت دیدم

مستانه به شوق عاشقی چیدم

در گلدانِ تنهایی شدی فانوسِ دریایی

عطرِ گلبهارت را جانانه بر سینه ام مالیدم

بوی دلنوازت را به درمانِ علیلان شد طبیبِ درد و آزاری

در کوی صفا باز چو دیوانه طربناک از حسن کلامت رازی فهمیدم

بیمار شدم از آه مستورت درون خویش به زخمی باز بی درمان

با لمسِ تمنای دلم زلف تو را آهسته در خواب کشیدم

معمار شدم در رنگِ آرایشِ گیسویت

ناگهانی و به آرامی نالیدم

از عاقبت ترسیدم

جاسم ثعلبی (حسّانی) 27/01/1392

آه یقلبی

وین انوّی احّاه یربّی

ما بقت بس الندامه و الخیانه

والستر کسّر جفونی اتهدّمیت او تاه دربی

روح لا ترجع علیه ابلا خطیه

عینی عالصوبین تربی

انفجر قلبی

معنی:

آه کردم

ای خدا غم باز کردم

در پشیمانی خیانت آشکار است

ابروِ مژگان چشمم را شکست و ساز کردم

دور شو برگشتِ تو با بی گناهی

در دو راهت ناز کردم

راز کردم

جاسم ثعلبی (حسّانی) 26/01/1392

فاطمه یا فاطمه ، ام ابیها او عالـــــــــــمه

یا شمس بیت الرسول ، یا امل کل مسلمه

***

بوی معراج آمده در سینه ها گشته نبوغ

تمرِ نخلِ جنتش در عاشقی نورش فروغ

روحِ  بیدارِ امامت در دیارم شد شـروق

و النصر والفتح بیّن و المظاهر قادمـــه

فاطمه یا فاطمه ، ام ابیها او عالــــــــــــمه

یا شمس بیت الرسول ، یا امل کل مسلمه

***

کرسیِ عرشِ فلک روزِ شهادت شد حزین

قلبِ دنیا غم زده در رحلتِ دختِ امین

ای صراطِ مستقیم ای رهروِ قرآن و دین

و القلوب اتالمت لبست سواد او محزنــه

فاطمه یا فاطمه ، ام ابیها او عالـــــــــــمه

یا شمس بیت الرسول ، یا امل کل مسلمه

***

ام ابیها جنت الفردوس کوچید از دیــار

شبانگاهان دفن شد دختِ نبوت بی مزار

کربلا باریده اشکش با شهیدان در بهار

لمست اگلوب العطاشا بالنضال امحزمه

فاطمه یا فاطمه ، ام ابیها او عالـــــــــــمه

یا شمس بیت الرسول ، یا امل کل مسلمه

***

یا هوا النسّم علینه امن الشمال ابلا نبـــــــــال

او یا ضمیر الحق یداعی ابکل عقیده ابـــــلا دلال

او یا عشیره السدّت اجروف المجاری ابکل سـوال

شهرِ عشق ودر جهان جوییده نامش خاتـــــمه

فاطمه یا فاطمه ، ام ابیها او عالـــــــــــمه

یا شمس بیت الرسول ، یا امل کل مسلمه

***

جاسم ثعلبی (حسّانی)25/01/1392

آهسته ران ای شتربان خورشید مکتب می رود

کوچیده او جایی نهان ، در ظلمتِ شب می رود

***

دلگیرم و اشکم فزون با رفتنش دل کنده شــد

شهر و دیارِ عاشقان در سوگ او غم زنده شد

***

بنت نبی مصطفی خورشیدِ عالمتاب دیـــن

در ساربانِ نیمه شب کوچیده از کوی امین

***

ای مادرِ شیرین سخن ای شیر زن ای مهربان

مهرِ امامت کاشتی بر قله کوههای جهــــــان

***

بشتاب ای همسنگرم آنجاست قبرِ بی نشــان

محراب در حزنِ علی می بارد اشکش همچنان

***

غمگینم از ظلم و ستم بر پیکرِ زهرا عیان

تسلیت آرایشِ دل بر سرورم صاحب زمان

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 24/01/1392

بی خیالِ دل شکستن ها بخــــــند

یاد آن ساحل نشستن ها بخــــــند

دور کن کابوسِ خواب آلود شب

روزی با آتل گسستن ها بخنــــد

***

یارِ من خورشید زیبایم تویــی

آبِ صاف و رنگِ دریایم تویی

در نبودت بار ها دل ناله کـرد

باورم شد دین و دنیایم تویی

***

روزگاری خانه ام ویرانه بـــــود

راه و رسمِ زندگی شاهانــــه بود

عشقِ و امروزی مرا بی خانه کرد

در دیارِ عارفان بی خانه بـــــود

***

دلم بخشید زخمِ هر زبانـــی

به یک آهِ دلم سوزم جهانــی

جهانی که ندارد قدر انســان

خدایا کاش نباشد زندگانی

***

دلم با مرگِ عشقم آرمیـــــده

هزاران غصه را با غم چشیــده

تمامِ عمر خود بیدار و زخمی

توجان کندن به استادی رسیده

***

بگو تا زنده ام یارا نمی بخشی خطای من

سفر کردم به دیدارت ببین مهر و صفای من

کنارت بلبلی بودم به چه چه عادتی دارم

همین مستانه خندیدن نمایی از وفای من

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 23/01/1392

یه جایی قلبِ من گیــــــــرِ

تو تورِ ماهی و صــــــــــــیّاد

دلم شور می زنه هر شب

چه روزی می شــــوم آزاد

***

برای رفعِ تردیـــــــــــــــــــــدم

شدم در دام صیّــــــــــــــــادم

گمان کردم که رحمی هست

به غم پوشیده فریـــــــــــادم

***

گناهم دیدنِ رویــــــش

به دلبر جان و دل دادم

کمین کرده شکارِ مـن

عبوس و کر به فریـادم

***

دلم با توطئه بستــــــی

به تهمت های ناجـــوری

تو می بینی که بدحالم

به زورت خیلی مغروری

***

یادت رفته زمانی کــــــــه

به زخمت مرهمی میشم

تو می لرزی و من اونــجا

فدا کردم تن و خویشــم

***

ولم کن اشتباهم محض

دلُ دادم گرفتـــــــــــارت

و می ترسم از اون لحظــه

نشم روزی بدهکـــارت

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 22/01/1392

بزن ناقوسِ عشقت را ، از آن کشتی خوشبختی

اگر در دل خدا جویی ، گریزانی زبدبختـــی

***

تو دیوانِ غزلخوانی ، گنه کاری طرب کـــرده

به رقصِ لغزشِ الفاظ ، دو جامِ تر به لب کرده

***

به چشمِ ساحلِ دریا ، جهان دیدن چه پر شور است

ثعالب خسته شد انگار ، دل و جانش لبِ گور است

***

فنا شد هیبت و جاهش ، جوانی در گذشت از یاد

چو طوفانی گذر کرده ، به ظاهر عاشق و دلشـاد

***

صدایِ آه همسایه ، عزا همصحبتم گردید

به هجرِ دلبری زارند ، لباسِ ماتمی پوشیـد

***

الا یا ایها البدری ، ادع نورک یسلینــــــی

ظلامی دامس ارحمنی ، ولا غیرک یعازینی

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 21/01/1392

درد و آزارم تو هستی  خیلی تو خود خواهی

عهد وپیمانت شکستی  موندی در بیراهــی

چه کنم آشفته قلبم  می نوازم طبلِ عشـق

دلمُ آتیش زدی  با این همه گمراهــــــــــی

***

بوسه ها با لبِ تشنه دیدی تقدیمت شــده

از غرورش دل گذشته دیدی تسلیمت شده

مثلِ ماه در آسمون دور زده دنیای کــــــــور

در فضای عاشقونه دیدی تعظیمت شــــده

***

تو بگو من چه کنم راهِ سفــــــــــــر درو و دراز

آخه این دلِ شکسته خسته شد با اون بساز

شب و روزش ناله کرده غرقِ تو اشکِ چشات

مونده در ظلمتِ عشقت تو یکی بر اون نتــاز

***

از غزل تا به ترانه شهرِ شعرم ناپدیــــــــــــــد

تو شعاعِ دیدهایت تابشِ زلفت ندیــــــــــــــــد

خسته شد دفتر و دستم از سرودن های غم

غربت و تنهاییم رو دلم و پر خون کشیــــــــد

***

سوختی سنگِ کویرم رو زمینِ بی علـــــــف

این همه عشق و محبت در دیارت شد تلف

باختم با سوزِ ترست انتظارش داشتـــــــــم

رفتی و قلبم شکستی تو نبودی بی طرف

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 20/01/1392