سفیر الحب

من و تو ما می شویم ، بریم به جشنِ با صفا

بی خبر کمک کنیم ، به مستمندِ با وفـــــا

***

دانه دانه سکه ها ، به دستِ خالی می رســــــــــه

قطره قطره می چکد ، شوقِ خوشی در مدرسه

***

لذتِ کمک بچش ، بده بخند با روی  بـــــــاز

رزق و روزی می رسد کاخِ دلت با آن بساز

***

با عطای نـقدیت ، بهرِ زکاتت می کنـــــــــــی

مال با بخشایشش ، افزون صلاتت می کنی

***

حفظِ جان و مال و خویشان ، مصدرش بخشیدن است

بهتر از صد دکتر آید ، چون دوا جوییدن اســـــــت

***

شاد کن غمدیده ای را ، سالِ نو خرقه خرید

هموطن در انتظارت ، وقتِ باریدن رسید

***

جاسم ثعلبی ( حسّانی)

معجزه ی روزِ زن ، بت های دردم شکســــــــت

شادی و عشق و ایثار ، بر لبِ عشقم نشست

***

یه دفعه کنجِ دیوار ، تلخِ لبت شنیـــــــــدم

با غمزه های پر جوش، حرفِ دلت کشیدم

***

کنارِ کارتِ پستال ، قلبمُ هدیه کـــــــــــــــردم

دلم با او سفر رفت ، بی او که خیلی سردم

***

آشفته کردی دیدار ، دردت معنی نداره

تو اون بلوغِ مهتاب ، چرا مستی دوبــاره

***

بستم زبونم از عمد ، تو راهِ رستگـاری

در سایه ی وجودم ، تو باغم  استواری

***

مبارک این روزِ تو ، صد ساله زنده باشـــــــی

یه عمری از محبّت ، با عشق و خنده باشی

***

دلم نوشته حرفش ، خوشحال و بی بهانه

به یادِ تو سرودم ، بخون صدها ترانـــه

***

تبداری روزِ روشن ، تو باغِ غنچه هایـــت

دلم شبش  شکسته ،به یادِ غصّه هایت

***

بازم دلم گرفته ، بازم تنگِ غروبــــــــــــــه

می لرزه قلبم امروز ، سرمای تو چه خوبه

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 20/12/1391

باز کردم دفترِ تلخِ  دلـــــــــــــــم

همه جا با لخته  خون آلوده بـــــود

غصّه های تلخ و خشکیده ی یـــار

توی صفحه صفحه اش آسوده بود

***

خیلی مایوس شدم از زندگـــی

با پشیمانی به ریشم دست زدم

قولِ مردانه به دل دادم پیـــام

ضعفِ بیهوده به دیوانم  نـدم

***

کفن کردم خاطراتم در زمــــین

لحظه های عمر من شد در هدر

تپشِ قلبم به گوشِ کر  رسیــــد

جسم لرزیده و ماندم در ســـفر

***

ریزشِ اشکم شده آبِ حیــــــات

بارشِ بارانِ آن هر شب دمــــید

خیس شد پرونده ی عشقِ دلم

نم آن به آخرین برگش رســید

***

دست شستم از کمک هـــــای دروغ

در تماشا مانده دیوارم شکســـــــت

دست رو سینه تفرج ها نمــــــــــود

دل خوشی کرده و زخمِ دل نبست

***

توبه سر داده دلم از خاطـــــرات

جمع کردم سوختم امــــوالِ دل

رو به خوشبختی گشودم فالِ نیک

با یتیمان یافتم احــــــــوال دل

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 19/12/1391

طال افراگ شخصک علی جاســــــــــــم

او هجرک سیف نص الگلب جاســــــــــم

انا اشما اذکر الخلان جاســـــــــــــــــــم

اضل اربی لما اتمرون بیـــــــــــــــــــــه

من ابوذیات الشاعر الادیب احسین الساری

***

الجواب

کلامک بلگلب للابد یحســــــــــــــین

جمیع اعضای ابحبک الّی یحســــــین

الولف شاهد ترکته او صحت یحسین

لان انت العگل والروح الیـــــــــــــه

***

الفرح قادم علینه و انتدمــــــــنه

ابحضورک شع شمعنه و انتدمنه

حبیبی انت گلبنه و انت دمـــــــنه

یحفظنه علی حامی الحمیـــــه

***

طویت الجبل و اسهوله بلا مــای

اببحر سایر بلم حبی بلا مــــای

حسافه ابدنیتی عایش بلا مای

غدر بیه الوکت و اصفگ بدیه

***

ابتلیت اویاک کل عمری واجر بیک

الزمن منّک اخذ ثاری واجر بیــک

امتحنتک لا الف مره و اجر بیــک

لگیتگ بشر ما تسوا الخویــــــه

***

دمع عینی غسل خدی و ســــرّه

یدوّر صرّة اگلیبی و ســـــــــــره

دفنت اهمومی من گبله و سره

او بگیت اویاه نجر ونّه ســویه

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 18/12/1391

بهار آمد همه جا سبز و خـــرّم

گل و سنبل و دل آواز خواندنـد

تو بحرِ شادی و ریزشِ بــاران

زمستان و خریف پرواز کردند

***

دلِ دریا شده آبش خروشــان

تماشا کن ببین خلقــتِ مختار

پرنده بال زد در آسمانـــش

چه گسترده نظامِ عشقِ معمار

***

سرِ قلّه نشسته طوقِ برفـــــی

عروسِ این طبیعت پا نهــــاده

همه در جشنِ فصلی شاد بودند

شقایق ها تو  صحرا دل گشاده

***

شفا گشته دلِ بیمارِ لالــــــــــه

قدم بر داشت در چشمِ تماشـــــا

چه رنگین فرش گشته ساحلِ رود

از این نعمت گشا شکـرت خدایا

***

بهار آمد پناهِ  مستمنـــــدان

زمستان یخ زده دل های ساده

درخت فقر را لرزیده چون بید

حیا کرده و ضعفِ خود نداده

***

کنارم جمع شد هفت سینِ دردم

هم و غصه و تنهایی و دشنـــام

خیانت با دو رویی دل غریبــی

شدم زندانیِ یک عشقِ بدنــام

***

صدای خیزشِ دود و گلولــه

تفنگِ عید رگبارش شنیــده

هوای دلپذیر و عشقِ کم رو

طناب سفت بی مهری بریده

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 17/12/1391

گرد و غباری اومده چون سیــــل

خاکی میشه رویت ، نیا بیـــرون

شونه ی دل به هم زده گیسوت

برام عزیزی ای گلِ کم جــــــون

***

در آسمون سرخی زده ناگاه

ماه و ستاره پشت ابرا چیـــد

تار می بینم فاصله در راهت

قلبِ حزین قاصدکم رو دیــــد

***

برو می بینم سالِ دیگه تو رو

رفتی تو اون خوابِ زمستونــی

منتظرت بودم و سخت انتظــــار

نمی دونم جایی تو مهمونی

***

حال و هوای دلم از دوریــــــــــــــــــت

حاضر به توصیف نشد ناگهـــــــــــــان

جا مونده استخوانی با جلد و پوست

نمادی از عشق شده در جهــــــــان

***

دلم می خواد ناخدادر کشتیـــــت

همسفرت می شوم ای دل پسند

زرد شده برگِ درختم بهــــــــــــــار

آتش گرفتم فصلِ پاییز نخنـــــــــــد

***

یه بار دلم میخواد بیاد پیشِ تـــــو

از غصه هایت خیلی دلگیــــــــــرم

عوض نشد وهم و خیالت همون

از اون گذشته هات که دلسیرم

***

خوردی تنم ای سرطانِ نحیـــــــــس

با اون سیاستت دلم رانــــــــدی دور

نه دور میشی نه خیلی نزدیکی تو

با خنده هات زنده میشه مرده گــور

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 16/12/1391

دلم شکست از آن نگاهِ تو ، بازم هوای عاشقی کـــــرده

نمی دونه دو رنگه شد عشقت ، فصلِ بهار پژمرده و سرده

***

خسته شدم تحمّلم کم شد ، نیا دیگه درِ دلم بستــــــــــم

تو می شماری لحظه های شاد ، جامِ دلم چون شیشه بشکستم

***

در آسمانم رخِ تو زیباست ، باور بکن چشماتُ می بینم

از دوریت غمی نداره دل ، آدابِ تو جوشیده آیینــم

***

بشکن بزن تو جشنِ غمازان ، آنقدر برو به جشنِ مهمونی

فاصله ها پوشیدی با قهرت ، به این صفای دلم مدیونی

***

دلم می خونه باطنِ عشقت ، تو آینه عکسِ دلت دیــــــدم

صندوقِ رازت می شماره غلط ، غیر از خطاهایی که بخشیدم

***

حجب و حیا نجابتت تک شد ، با این نقابِ چادری پوشید

یادم میاد پای نمازی تو ، اشکِ دلم از ابرِ تو باریــــــد

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 15/12/1391

تو را لالایی می کردم ، یه نوزادی تو گهواره

دلم از ریشه خشکیدی ، چرا ابرت نمی باره

***

جهنم بر تنم بارید ، تگرگ و صاعقــــــه از دور

دلِ و آهت غضب پاشید ، دلم زخمه تو آبِ شور

***

دلت زینت نمی خواهد ، تو قلبم هستی بد نامی

مسیر راه تو ناجور ، رسیده وقتِ ناکامــــــی

***

لا لا لا لا شده وردم ، نمک پاشیدی تو چشمــت

همه خوابند و تو بیدار ، دلم می ترسه از خشمت

***

بخواب ای آرزوی دل ، خروس آوازه ســـر داده

سحر خیزان شدن بیدار ، تو مستِ جامی در باده

***

همه خوابند در مهتاب ، دلت ماهی شبت بیـدار

نگاهت با تماشا رفت ، به ظاهر سمبلت غمخوار

***

تکان دادم گلِ یاست ، دلم خسته دلت سرشـــار

به شادی ها سفر کردی ، دلم از غصه هات بیمار

***

هم آغوشت شدم تا صبح ، ولی تو قدر نشناسی

شکستم این غرورِ دل ، نفهمیدم تو دلبـــازی

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 14/12/1391