سفیر الحب

انتمنی انشوف گعداتک وصلنه

الزمن ویاک ما گطّع وصلــــنه

من اسنین تعنینه او وصلـــــنه

و انت هل سنه ادّی التحــــیه

***

خطفنی البین من دارک واردنی

چنت عطشان او بسهامه وردنی

ابخیانت گلبک اروانی و اردنــی

اشکره والتمس لتعود بیــــــه

***

اخوی الما رحمنی او مرمرانـــی

اچم مره ندبته او مرمرانــــــــی

دعیته ارجوک مرنی او مرمرانی

او خل اگلوبنه تفرح سویـــــــــه

***

الگلب من یوم عفته سلّمیــــته

او عدوی الچنت اضده سلّمیته

جفاک النوح والهم سلّمیـــــته

خل نرتاح من ضیم الدنیّـــــه

***

الوکت صالحته لجلک ما تهمنی

اذا خنت ابعهودک ما تهمنـــی

بیت العزه عندی ما تهمنــــی

اهم ابیوم ما تنشد علـــــــیه

***

الزمن جرّح اگلیبی او ما رحمـــــنی

ضربنی او جلس یمی او ما رحمنی

رجا اترجاک منه مارحمـــــــــــنی

اذا ما تحمی گلبی اتعم علیــــــــه

***

موسی ثعلبی (حسّانی) 11/11/1391

تو خودت می دونی عشقِ من ، دلم بی پناهه

کشیدی نگاهت به چشمام، به خدا گناهــــــــه

خوبیهام فرامــوش ، بارت مونـــده بــر دوش

سالها اسیـــــــــرم ، دستبندِ آغـــــــــــــوش

***

  کم کم از تبِ تو می میـــــــــرم

بین زلف و چشمات اسیـــــــــرم

ناز نکن بی وفا به ابـــــــــــروت

پشت اون سبزه زار کویــــــــرم

عشقِ دلت کروزه ، قلبِ و تنم می سوزه

ببین خاکسترش رو ، با قهر تو یـــه روزه

***

آه چرا پریدی تو قلبم ، مشک و عنبری تـــــــو

دودِ شادی روان به عطرم ، جونم  دلبری تــو

با نسیمِ سحر شادمان ، اومدی به کویــــــــــم

فتنه هات در آغوش نشسته ، غنچه پرپری تو

رفتی ای ستاره ، از شفق دوباره

در غروبی تنها ، کو فصلِ بهـــاره

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 27/11/1391

دلم تب داشت تبدارش تویی جان

سراسیمه پیاده رفته زنــــــــدان

زمانه نازگر چرخِ فلــــــــــک را

مقصر نیست بیهوده نگــــــردان

***

دلم بوسید عطرِ هر جدایــــی

وفا سایه به دنبالت کجایــــی

تبسّم کرد شبها دیده با غـــم

عجب تصویر و دردِ  آشنایـی

***

گلم سربازِ هر گشتی شدی تو

گلم ناطور هر دشتی شدی تو

دلم آغوش کرده بی پناهـــی

گلم آبشار هر نشتی شدی تو

***

دلم تنهایی بر دردت پسندیــــــــد

زدورانِ خوشت هر گز نپرسیـــــد

تنم مرده ولیکن تک نفس داشت

رو تختِ بحرِ تو یک لحظه خوابید

***

ز روزی که دلت با من نشستــــــه

چراغِ دیدبانم تار بستـــــــــــــــه

شکست آن آینه از بی وفایـــــــی

ز نازش های یاران دل شکســته

***

بکش لذتِ تنهایی بدونـــــــــم

ز آموزش دو نصفه شد زبونم

معلّم در کنارت شکر حق کو

صلاحِ دل بدون تو بمونــــــم

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 26/11/1391

در آتش رشوه گیر و رشـوه دادن

فسادِ مال را بر آن نهــــــــــــادن

حرام این روزی و رزقش مپنـــدار

حدیث از مرسلِ دانا گشـــــادن

***

دلم دار و ندارت را ببخشـــــــــای

تن و روحت به هر سازی نیاسای

شمردم لحظه ی هجرم رسیـده

ثوابِ باز تابت مانده بر جــــــــای

***

نوشتم بر دلم عشقم فرامــوش

فنا کردم هزارن قصّــــه از دوش

سبک گشته دلم چون باد بادک

تو پروازش ستاره کرده آغــوش

***

پریشانم زیارم بی خبر رفــــــــــت

تک و تنها به شهری در سفر رفت

دلم دلواپسِ برگشتنش شــــــــد

بنازم کاکلم با بی خطر رفــــــــت

***

شبم مبهوتِ عشق و آشنایـــی

به ناحق از دلم کرده جدایــــــی

تنم در کوره ی آتش فرا خوانـــد

چو خاکستر شده از بی وفایی

***

تو دردِ روزگار چرخیــدم ای دل

سرِ قبر و مزار نالیـــدم ای دل

دلم از قهر و غم فارغ نگشته

درونِ آبشار غلطیـــدم ای دل

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 25/11/1391

مکن زاری مکن ناله و فریـــــــــــاد

دل از روزی که رفتی دیده اش داد

خدایا داد خواهی کردم از تــــــــو

در ودیوارِ دردم گشته آبــــــــــــاد

***

دلم از دلربایی ها بریــــــــــــده

از آن روی خوشی هر گز ندیده

ندیدم از زبانش حرفِ خـوش را

کنارش خسته و رنگم پریـــــده

***

تنم خسته شد از ناله و فریـــــــــــاد

دلم حیران و لیکن یاورم شــــــــــــاد

دو جنسِ ضد هم جمعش محال است

یکی آتش یکی یخ بسته در بـــــــاد

***

تصّور کن مسیرِ زندگانــــــــــــــی

تکبّر دور کن با دل نشانــــــــــــی

بپیما راهِ بیداری و خلـــــــــــــوت

صراطِ مستقیم در دل بخوانـــــی

***

به یاد آور زمانِ بچّه گانــــــــــــــــــه

تخیّل کن گل آوردی به خانــــــــــــه

چه با سرعت پریدی عمر خـــود را

به پیر ی می رسد با دل نشانــــه

***

زمانه پیر شد یا من غریبـــــــــــــــم

گلم را کاشت در خشکی نصیبـــــم

دلم تشنه تنم چون صخره خشکید

تو دل آوراه شد درد و نحیبــــــــــم

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 24/11/1391

آسمون دود و غبار ، اشکِ خود بر دل نبار

عارِ  دنیایم  شدی ، درد و فریادت هـــــوار

***

دلِ تو دیونه شد ، قلبِ  تو بی خونه شــد

بارونِ اشکت نیار ، مستِ در  میخونه شــد

***

کاشتی درد و عزا ، ای فرشته ی سبــــا

خسته کردی التماس ،در جدایی بی وفا

***

برو کارت ندارم ، یه بتی جــات می ذارم

سال ها موندم چنین ، با شبح در مزارم

***

بار ها بخشیدمت ، با خطا می دیدمــــــــت

فالِ  قلبم رو ببین ، از چشات می خوندمت

***

از خجالت می میری ، در خیانت اســـــــــیری

دلم و زود می شکنی ، می گذرم با دلگیری

***

عادتِ قلبت شده ، قولِ  دلسردت نـــــــــده

زود کُشتی جان و دل ، عشقِ تو آشوب زده

***

برو تنهایم بذار ، جای من دردی بکــار

عقلت از سرت پرید ، تو پسندیدی دمار

***

یادته در سفری ، از دلم بی خبــــــری

توی شهری غم تو ، چشیده در به دری

***

سندِ دردت شده ، شاخه ی زردت شــــــــده

خشک کردی باغِ دل ، عشقِ  بی رنگت شده

***

دست بر دار از سرم ، می دونم در خطــرم

نمیخوام زنگ بزنی ، سوختی خشک و ترم

***

جاسم ثعلبی ( حسّانی) 23/11/1391

دلم در باد مانده بی پر وبـــــال

مترسک مانده تنها بی سر و شال

نه دل دارد نه عشق و آشنایــی

کتابی نیست جویایش به هر فال

***

دلم از بی وفایی دور گشــته

سرابِ درد در قهرش نوشته

جدایی را معاذ الله برایـــش

درونِ قلبِ او عشق و فرشته

***

چراغِ مهرِ عشقم گشته خامـــــوش

دل و غم های یارم خوانده بر دوش

خدایا چاره ای جز تو نـــــــدارم

دلم از خاطراتش کن فرامــــوش

***

مرا با مردگان رفتم نمُـــــــــردم

مدالِ مرگ بر قبرم ســـــپـــردم

به دل فریاد زد جایت همینجاست

صراطِ مستقیم در دل نخوانـــدم

***

دلم یاقوتِ زیبای انـــــــاری

دلم چون گلِ خوشبو در بهاری

طمع در طبعِ مشتاقان پدیـدار

انار و گل بریدند افتخـــاری

***

دلم با شعر در گفت و شنیده

درختِ عشق را از ته بریده

چنان آوازِ زیبایی نوا کــرد

شبی را دو قصیده آفریـده

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 20/11/1391

الزمان ایحل علیه اهموم وانشـد

هضمنی ابعازت الخوان وانشــد

علی الزینین اون ابلیل وانشــــد

ازیل اهموم من گلبی ابشچـیه

***

الزمان الدمّر الغالی و بعــداه

زال الفرح من گلبه و بعــــداه

الگمر ما سلّم الغیمه و بعداه

اریدن شوفته قبل المنـــــــیه

***

الزمان الهدم اگلیبی و طشــــــره

اسواره بلسماء شعّت و طشــره

عدل ما مات حی باقی و طشره

تلمّه احباب گلبی و الخویــــــــه

***

عدل بالّحد تانیتک و ندبـــــــاک

دمع عینی غسل گبرک و ندباک

ارید ابموتتی تحضر و ندبــــاک

ابدونک سجن روحی انسد علیه

***

متی یهتز شبح رمشک و شوفـــــــک

من آنه اصغیر احب عرسک و شوفک

سبانی الشیب گرّب لی و شو فــــک

فرح احبابنه ابگعده سویــــــــــــــه

***

اکل شجرة زمانی الدهر برضــــه

غصبنی او ما طمعت ابشبر برضه

دعیته یجتمع ویای برضــــــــــــه

سلب روحی او گص اثنین ادیـــه

***

جاسم ثعلبی (حسّانی)20 /11/1391

تو خودت باختی ، گلم انداختــــی

رفتی دور از من ، یه غمی ساختی

نمی خوام پیشم بیایی ، تو غریبِ شهرِ من

کاشتی در دل نمایی ، ای ستونِ قهرِ مـن

***

برو دنبالم نیا ، گلِ عشقت بی وفــــــا

دیگه آهی ندارم ، می مونم تو غصّه ها

آسمون باریده برفت ، سرد و بی بارون شدی

توی دیدارِ فریبت ، دردِ بی درمون شــدی

***

کُشتی احساسم ، ای گلِ یاسم

با زبونِ ناز ، بردی الماســم

ساحلِ خودت می بینه ، بی کسِ دریا

باز گشتی هم نداری ، تو دلِ زیبــــا

***

بی جهت باختی ، بر دلم تاختی

بی وجودِ من ، دردِ خود یافتی

برو لا لایی بکن ، در عشقِ مجنونـــــی

برو خدمتکاری کن ، در جشن و مهمونی

***

صحنه ای زیباست ، از دلِ دریاست

دلِ من پر غم ، با همه آواســــت

حیف از حرفِ زبونم گفتمت آری

بشکند دستِ نشونم حقِ تو زاری

***

موندی دور از جون ، ای شاخه ی زیتون

تو بهاری شاد ، با دلِ پر خـــــــــون

حقته باید ببینی ، اشکی در چشمـات

غم پشیمونی نداره ، آهی از خشمات

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 21/11/1391

پاشو پاشو وقتِ رفتن ، خوابی یا دلت گرفتــــه

اشک می ریزی تو دریا ، عشق تو در دل نخفته

***

هق هقِ و گریه ی نرمت ، کنده قلبم از قفس ها

بسِ دیگه دست بردار ، زود بند آمد نفس هــا

***

فصلِ باریدنِ باران ، زود بر گشته به خانه

آب شد بامِ دلم رو ، خیس کرده آشیانـه

***

درفضای عاشقی تو ، گریه کردن حدی داره

روح رنجیدن حرامه ، وقت خندیدن دوباره

***

بیا در محرابِ قلبم ، شاد و شادابی بکاریـــــــم

غم و بی مهری جدا کن ، مستِ عشقِ بی قراریم

***

من و تو خورشید و ماهیم ، سالها همدم نشستیم

غرق شد روزای تنها ، هر غرورِ شب شکستـیم

***

مشت کن ستاره ها رو ، همچو جامِ دلربایی

بنویس با خونِ قلبت ، دوری ازدردِ وجدایی

***

کاشتم لبخندِ مُردن ، توی البومِ بهـــــــارت

رنگ کرده سنگِ قبرم، غنچه ی سرخِ مزارت

***

جاسم ثعلبی (حسّانی ) 18/11/1391