سفیر الحب

ودعت الشباب فی روج قاتلـــی

و ابتلعَ الامان من الزهـــــــــورُ

رکبَ الامواج و سارَ بحبـــــــها

و هدالی وسامٌ فی ضل الحــرورُ

و قال لی ابارک لک قدومـــــهِ

دعنی بمیلاد نجلکَ حتی نزورُ

وسام اشکثر باریتک و احییک (احی علیک )

ابطن گلبی احطنک و احییک ( ارحب بک )

افدی الروح لفراگک و احییک ( اعدلک)

ابتسم لی خلنی اعید بل دنیــــــــــــــه

***

گوم عید ، گوم عید ، یا وسام انت و اسعیــــــــد

عید و ایامک مجیده ، و المجد بسمک نعیــــــده

البسمه بشفافک سعیده ، فدوه الک روحی یوحید

گوم عید ، گوم عید ، یا وسام انت و اسعیـــــــد

***

عید میلادک مبارک ، یا وسام الفرحــه دارک

بشتیاق الجانه زارک ، یرگص ابجشنک ازوید

گوم عید ، گوم عید ، یا وسام انت و اسعــید

***

یا اهلال او هل علینه ، انت جبت الفرحه لینه

ننتظر یومک تجینه  ،  گوم هوسله یسیـــــد

گوم عید ، گوم عید ، یا وسام انت و اسعـید

***

گوم و اتهنه ابحنانی ، ابگلبی حبک مرمرانی

و الهم ابذکرک نسانی ،  اطنی بوسه او لا تقید

گوم عید ، گوم عید ، یا وسام انت و اسعیــد

***

گوم عید یا وسام ، الفرحه طالت لا تنام

طفی اشموع الختام ، لا تعاندنه یعنیــد

گوم عید ، گوم عید ، یا وسام انت و اسعید

***

جاسم محمد الجبیره الحسانی الساری

31/06/1391

بطلب من مهدی الزایری بمناسبت میلاد

ابنهُ وسام.

پاشو ،پاشو ، وقت درس و مدرسه ، مدّتی تو خونه استراحتـی

فصل سرما رد شده پاییز رسید ، برگش افتاده درختت مدتّی

***

یادم اومدی کلاسم پارسال ، درس میدم تو حواست غـــــــم  شده

گفتمت خانم چی شد راستش بگو ، ساکتی عشق تو دلت محرم شده

***

زنگ تفریح همه جیغ و سر حال ، تو همش خوابی رو میزِ آتیشت

وقتی دیدم اون چشای لاله گون ، زنگ زدم خونه ولی اومد پیشـت

***

ناله کردِ مادرت پیشِ خدا ، که چرا تو خونه مثل دیوونــــــــــــــه

نه غذا می خوری نه تفریح و خواب ، چونکه یارت جایِ دیگه مهمونه

***

با یه فرمی تو رو دادم یه طبیب ، ساکتی از ترس کم بهبود شـــدی

هر چه میگن تو همون اشکِ غریب ، ریختی بر سایبون رودی شدی

***

باز گشتی یه صنم به فکر یار ، همه با مهر قبول خوشحال شدن

با عذابِ باد رفته تا کنون ، تو که مردود و چشات بد حال شدن

***

مثل کبکی ترک کردی مدرسه ،ولی دردت در دلم جیحون شده

شب و روزم تو شدی ذکر نماز ، قهر و فکرت تو تنم مهمون شده

***

زنگ زدم خونه بپرسم حالِ تو ، مادرت خندید و گفت ای سرورم

خواب مونده روی تختِ زندگی ، بی خیالِ همه چیز شد دختـــرم

***

باشه برگرد به کلاس شرطی داره ، درس یا عشق و وصال همسفر

تا بیندیشی تو حل مسئله ، دل ببند به زندگی بارِ دیگـــــــــــــر

***

تو نمی دونی دلم چه غم کشید ، تا تو رو از بردگی نجات دادم

پشت هر نمازِ واجب مستحب ، با خدایم  بارها صـــــدات دادم

***

جاسم ثعلبی (حسّانی)30/06/1391

دگوا الدمام و اشتد القــــــتال

نصّب احسین القیاده و الرجال

وزع الرایات کلهه اتبرعـــــت

میمنه او میسره گومه اتوزعت

اشگد رخیصه الروح فی یوم الجهاد

 اولاد صلفه ما یخافون العـــــــناد

قاید الجیش استعد لحروبـــها

انصاره بل طف قدمت مطلوبها

اشتدت الفرسان و امر للصـــلاه

فرض واجب بلحرب دایر لگاه

صلت اهل النصر بلجبهه جموع

والکفر بصفوفها باتت تلــــوع

بیهم الهاجم جنود الحق نبــــــــال

استشهدوا حراص بیهه امن الاشبال

خطب فی القوم الحسین آخر عتاب

الیمه ما تبدی ابحرب قتل او رعـاب

هزت ارماح الکفر من طوعها

گالت المعرکه احنه انسوعـها

رجع الخیمت عضیده او شــاوره

لم قیادت جیشه کلهه او حاوره

صاح ینصاری احضروا جلستی

جیت ابشرکم و اسمعوا چلمتی

ایزید و اجنوده یرید المحکمه

او قتل های الناس قصه ظالـمه

انه و اعیالی الهدف تختم حــروب

سد علینه الرجعه کل های الدروب

الراید الرجعه دروبه واسعه

یرجع الدیره هله و انودعــه

اهتضمت اولاد العشایر و الضمیر

های الحچایه انفیهه ما تصــیر

احنه حد الموت وبیدک نندفن

ما نطیع المنه و الدنیا سجــــن

سیرت ویاه انصاره ابن الامین

ناظر المیدان شاهدهم حسین

جاسم محمد الجبیره الحسانی الساری

29/06/1391

خلص وکت العطله و اشتد العزم

اتهیت الاطفال فصل المدرســـــه

جهّزت کتب او دفاتر للذهـــاب

قیدت بلصف ریاضه او هندسـه

***

قادرانه الشتاء و اتانه الخریــــــف

سقطت اوراق الشجر فرشت الگاع

صفره سفرتنه اصبحت اول صباح

شدّت اعیون الغضب باخر متـاع

***

طلعت الشمس الحبیبه امن الشرق

نورها ساطع لزم درب الظـــــــلام

شالت اهموم المچبیه اعلی الگلوب

قادرانه الضیم و اغیومه ابختـــــام

***

اولاد عطشانه تقادر للشطـــــــوط

تشرب ابمای العذب زمزم هــواه

استاد بلصف ینتظر جیت الحبیب

طالع اسمه بلدفاتر ما لگــــــــاه

***

اشگد جمیله الدیره البیهه شباب

تارکه ابیوت الاهالی او ترتسم

ابهمّه تتحاشد او تدرس بلعلوم

مو تفاخر کسب غیره او تبتسم

***

گوم یا طالب وصل وکت الذهاب

فتح باب المدرسه البابا حظــــر

والمعلم جالس او ینظر سماک

والمعاون واگف ابدرب الخطر

***

یا عزیزی دیر بالک بلـــدروب

جیّتک للمدرسه اتوجّه صحــیح

عاین السیّاره و الموتر سیکـــل

لا تردمک خوفی منک لا تطیح

***

حافظ ابکتبک او جهّز عدتـــــک

لا تخالط طفل ما عنده شعـــــــور

صاحب الزینین و الشاطـــر دواک

ناجح احسب روحک ابفرحه تزور

***

یا بعد روحی اوصّیک ابکــــــلام

حطه عد عیناک  و اتوجّه لی زین

احترم کل استاد و امعلم الدروس

تدری ارضه نابعه منهه الحنــین

***

لا تناسی اقرا و اکتب کل دروس

صین صوت العلّمک و اتفهـّـمه

باوع الصبّوره لامسهه القلــــم

تابع التوضیح زین اتعلّمـــــه

***

یبنی صک السانک الیبتر الناس

لا تفشر خل ضمیرک حاکمک

اتکلم ابجد او رخاوه و احترام

حتی لو شفته عدوک ظالمـک

***

الوالدین اتبع حچیهم مو خلاف

و الهدف واحد یسیرونک ایّام

لا تعاندهم او تندم یا دخیـــل

صیر جنه الهم او طاوعهم تمام

***

ارد انشدک و استمع یا هل ولـــــی

هم تباشر ولدک ابکل مدرســـــه

واجب اتراجع او تسئل کل دروس

و الاخلاق المهم لازم تلمســــــه

***

جرب الخوه او باشر هل طبیـــــب

و المعلم ما اظن عنده قصـــــــــور

استاد متخصص ابکل محنه او نجیب

ابگلبه ما یاجد تکبر لا غـــــــرور

***

اختم اشعاری ابصلاة اعلی النبی

الله یستر هل شباب الزاهــــره

یغسل اگلوب العطاشه بلصلاة

ابمای زمزم من دموع الماطره

***

معنی:

فصلِ تعطیلی گذشته وقـــتِ درس

سروران آماده گشته مدرســـــــه

جور کردن دفتر و کیف وکتـــاب

ثبت نام در ورزش و درهندســـــه

***

فصل سرما را گریزان رفته اســــت

چونکه پاییز آمده برگِ خـــــــزان

سفره ی زردی شده اولِ صبــــــح

چشم بسته خش خش برگش نهان

***

خطِ زردی روشنی زد در طلوع

نور آن پویا و تاریکی بریــــــد

پاک کرده غم  که دلها شادمــان

ابرهایِ مرده در رویا ندیـــــــد

***

سروران تشنه به سوی رودهــــــا

آب صافِ زمزمی نوشیده انــــــد

استاد در کلبه به چشم انتظـــــــار

گشت اسمش در ورق بوسیده اند

***

چه قشنگِ جایی که دانش گراست

زندگی را گر فدای پـــــــرورش

با تلاش و کوشش وصبر و جهــاد

بی تفاخر کسب کرده دلبـــرش

***

پاشو شاگردم که وقتِ رفتنت

باز کرده بابا درب مدرســــه

منتظر مانده معلم در کلاس

آن معلم دوستدارت دربسـه

***

حواست باشه ز هنگامِ سفـــــر

با توجّه راه را جویا کنـــــــی

چشمِ خو را باز کن ای قاصدک

خود رو و ماشین را پیدا کنـی

***

کیف و اموالت نگه دار از غریـــب

با رفیقان بدی همراه نشــــــــــو

با زرنگان دوست ماندن بهتر است

توی شادی های نم گمراه نشو

***

گوش کن حرف دلم فدات بشم

باشه در قلبت بماند یاد بــــــود

احترامِ دیگران رسمی بـــــــود

با صدایِ دلربایش دل گشــــود

***

درس خواندن پله ی پیروزی است

گوش کن حرفِ معلم با ســـــرور

چشم در تخته نما هر چه نوشــت

هوش و قلبت را فدا کن بی غرور

***

با تو فرزندم ببند آن غیبتــــــی

حرف بد زشتِ غذایِ ابلهــــــان

با کلام عاشقانه یار بــــــــــاش

گرچه همصحبتِ تو شد ظالمان

***

همرهِ دردِ پدر مادر چه خـــوب

هدفِ آنها بدان دور از خلـــاف

دشمنی کردن با آنها آتش است

در بهشتت قصر گم گشته مضاف

***

از تو می پرسم بگو ای ولی جان

رفتی دید و بازدیدش تا به حال

سر زدن نزدِ معلم واجب اسـت

خالی مانده از جوابت این سئوال

***

سر بزن پیشِ معلم او پزشـــک

فکر نکن این قافله اهلِ گـــناه

فردِ متخصص و در کارش نجیب

بی تکبر باطنش ترس از خـــدا

***

ختم میدم شعر خود را با صـــــلات

خدا یارِ این جوانانِ غیـــــــــــــور

با نمازش قلب ها را شستشـــــــو

با آب زمزم اشک باران کرده نور

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 29/06/1391

یا بو علی ، یا بو علی ، یبن الزچــــــــــــــــــیه

الگوم کلهه اتحاشدت بلغاضریـــــــــــــــــــــه

اتدور علی احسین ، و اتراخت العیــــــــــــــــن

من بدر و احنین ، کتبوا وصیّـــــــــــــــــــــــــه

***

فرسان بل هیمه اصبحت و اتدور الثــــــــــــــــار

مدسوسه لخیم الحسین او تشعل النـــــــــــــــار

اکبر مصیبه ،  بل طف غریبـــــــــــــــــــــــــه

و الله عجیبه ، اتدگ الطبول ابکربلا صبح او مسیه

***

سار الضعن من المدینه او بیه الاحـــــــــــــــــرار

و ابکربلا ماتوا عطاشه اصغار و اکــــــــــــــــــــبار

ما بایعاهم ، اظلم سماهـــــــــــــــــــــــــــــــم

بلحگ دعاهم ، ما طاعو الدین او کتابه آل امــــیه

***

گطعوا المای اعلی الحرم و اتون الاطفــــــــــــال

عطشانه بلکوفه اصبحت مظلومه العیــــــــــــال

شنهی ذنبهم ، لیش اسرتهـــــــــــــــــــــــم

قله شفتهم ، جر الاطفال ابهل سفر اکبر خطیـه

***

یا داحی الباب اگعد او شوف الی جرا او صـــــــار

احسین وحده ابکربلا ما بین الاشــــــــــــــــرار

دارت علیهم ، من ینتمیهــــــــــــــــــــــــــم

ابکثره تجیهم ، ابدین او عقیده حاربوا حد المنیه

***

ماکو عداله او لا صدگ فزعت علیهــــــــــــــــــــــــم

ضاعت حقوق آل النبی او ناسوا حچیهـــــــــــــــــــــم

احسین السفینه او سیّرت ، و ابسماء الرابع ابحــــــــرت

ابحب الامامه قادرت ، احسین وصله امن الچبد ماکو حمیه

***

جاسم محمد الجبیره الحسانی الساری

29/06/1391

دگوا الدمام و اشتد القــــــتال

نصّب احسین القیاده و الرجال

وزع الرایات کلهه اتبرعـــــت

میمنه او میسره گومه اتوزعت

اشگد رخیصه الروح فی یوم الجهاد

 اولاد صلفه ما یخافون العـــــــناد

قاید الجیش استعد لحروبـــها

انصاره بل طف قدمت مطلوبها

اشتدت الفرسان و امر للصـــلاه

فرض واجب بلحرب دایر لگاه

صلت اهل النصر بلجبهه جموع

والکفر بصفوفها باتت تلــــوع

بیهم الهاجم جنود الحق نبــــــــال

استشهدوا حراص بیهه امن الاشبال

خطب فی القوم الحسین آخر عتاب

الیمه ما تبدی ابحرب قتل او رعـاب

هزت ارماح الکفر من طوعها

گالت المعرکه احنه انسوعـها

رجع الخیمت عضیده او شــاوره

لم قیادت جیشه کلهه او حاوره

صاح ینصاری احضروا جلستی

جیت ابشرکم و اسمعوا چلمتی

ایزید و اجنوده یرید المحکمه

او قتل های الناس قصه ظالـمه

انه و اعیالی الهدف تختم حــروب

سد علینه الرجعه کل های الدروب

الراید الرجعه دروبه واسعه

یرجع الدیره هله و انودعــه

اهتضمت اولاد العشایر و الضمیر

های الحچایه انفیهه ما تصــیر

احنه حد الموت وبیدک نندفن

ما نطیع المنه و الدنیا سجــــن

سیرت ویاه انصاره ابن الامین

ناظر المیدان شاهدهم حسین

جاسم محمد الجبیره الحسانی الساری

29/06/1391

دارکوبِ تنه ی درخت من ، سوراخ کردی دلم با منقارِ تو

یادته زمانی حامیِ تو ام ، شاد میشه دلم با دیدارِ تــــــــو

***

چی شده یه دفعه دشمنم شدی ، زهرِ مارت کوفتی با درد و غــم

خونِ جوشیده زبطن خوش نوا ، اشکِ غمخواری شدم همدردِ سم

***

از فغانم تو گذر کردی عجیب ، ساختی لانه ی عشقِ زندگـــی

توی دل هوایِ مطبوع تو هست ، خسته ام از طبعِ خوب ِسادگی

***

بی خیالی از همه درد و نحیب ، قیدِ بی رحمـــــی در آزارم زدی

روز ها خوابی و شب ها نقشه کش ، ساختی با غصه هایم معبدی

***

انباشتی در کاسه ای خوب و بدم ، مثل یه خمیری دست تو شــــدم

دل بخواهی گرگ می سازی و غول ، اینقدر در ذاتِ دردت نو شـدم

***

دست بردار از خطاهایِ زمان ، ماشه ی هفت تیر به آسونی نکش

اگه کُشتی این دلِ محزونِ پیر ، در قیامت طالبِ عدلی دلــــــش

***

تیر وشمشیر و تفنگ وعقلِ تو ، یه دلِ آسوده رو سازش نکرد

تو چه انسانی که با تو مبتلا ، جان و مال و عزتت نازش نکـــرد

***

خسته شد محراب عشقم از سجود ، جایِ پایت آهی در اون ساخته

ریسمان و اون عنانت رو بکش ، چونکه جون از ماتمت دل باخــــته

***

مژده ای دل اون شده قصاب تو ، چهار پایه نصب کرده هم زمان

سر بریدن پوست کندن کافی نیست ، مثل هندو آتشش وردِ زبان

***

دل بکن جانا از عشق و عاشقی ، این زمونه می دونی وفا کـــــــــــمِ

چشم و جان رو هم اگه جا میذاری ، جنگِ اعصاب و غروب و ماتـــمِ

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 29/06/1391

من میگم دوست دارم منتظرم ، تو میگی رفتم و هر گز نمیام

این چه تصمیمی دلم دق می کنه ، هوایِ ابری و نم نم نمی خوام

***

با تمومِ وجودم عاشقتــــــم ، ای سفر رفته بیا بارِ دگـــــــــــــــر

عشق و عاشقی تو دل معجون شده ،این گره باز نمیشه بی درد سر

***

تویِ تورِ زندگی ماهی شدی ، گیر افتادی رهایی نـــداره

مویِ سر سفید بشه مالِ منی ، حرف رفتن و جدایی نداره

***

من یه عکس و خاطره از تو دارم ، توی ذهنم جالبه فیلمش ببین

نمیشه پاکش کنی ویروس داره ، سیستمِ مغزم پسندیده چنیــن

***

حسِ دلتنگی و شب های وصال ، توی پوشه ی دلت رنگین کن

فصلِ آرایشِ دیدار دو دل ، با کلام عاشقی سنگین کــــــــــن

***

خسرو و شیرین زمانی وصف شد ، وقتی مجنون پای لیلی پیر شــــد

روی گور خفته اش یک گل دمید ، توی ظلمت ناگهان خورشید شد

***

عشق می پوسد چو ابری بار دار ، نمی میره شعله می زد یکدمی

وقتی معشوقی زعاشق سر زند ، روی زخم هر دو ماند مرهمـــی

***

دوری راه و گرفتاری و غم ، مانع رشد شقایق نمیــــــــــــــشه

نمی دونی تو منی و من تو ام ، توی باغ سرنوشت قوم و خویشه

***

تو بخون لالایی کن دارم میام ، قاصدک تو راهه آسمون ببین

پر زده سوی دیارت مثل نور ، دست بالا کن بگیرش نازنیـن

***

هواست باشه که خیلی ناز ناز ، توی گرما توی سرما می میره

در طبیعت شاد بوده اینچنین ، بوی مریم و شقایق می گیــره

***

جاسم ثعلبی (حسّانی ) 28/06/1391

یعّینی ابچی ابدمع من دم ، علی الاصغر سقط عطشان

ابحضن احسین ما رحموه ، فاحت روحه بلمیــــدان

لوین النوح ، الصبـــــــــــــر یا روح

الگلب مجروح ، النصر بگلوبنه نیشان

***

تمنّیت الگلب یمک ، احارب و اخذ ابثــــــــارک

اویه الزهرا اشترک بلنوح ، او دار العزه من دارک

ابحبکم جیت ، ما ملّـــــــــــــــــــیت

ینور البیت ، حضنتک من گلب و السان

***

یشیعی الیوم مات احسین ، لتفکر خلص وکته

ابعاشور الّطم و النوح ، ابکل اعمارنه انعــــده

فرض مکتوب ، ابگلب محبـــــــــــوب

او ستر مطلوب ، احسین آیه ابّطن قران

***

ما ننساک یا قاید ، لو ینساء النخل فیه

یا شمع ابضلام اتنور ، ویه الگمر لیلیه

النبی الحباک ،او علی الوصـــــــــــــاک

الغدر جرحاک ، یضخر الدین و الایمان

***

ینجم الشیعه واهلاله ،  یسور الدین و اکتابه

یمعراج النبی او جوده ، یفاتح جنّته او بابــه

انحیا الاسلام ، ابوجــــودک دام

یا ضرغام ، یا حامی نسل عدنان

***

جاسم محمد الجبیره الحسّانی الساری

25/06/1391

دلهره داره دلم رو ، اومده پای نگاهــــــت

وعده دادی دل ببینی ، در زده قلبِ سیاهت

***

گچ زدی لپ های مُرده ، دمِ ایوانت نشستی

وقتی دیدی اومدم تو ، درُ دنبالم نبســـــتی

***

با اشاره ی دلت رو ، گم شدم عقب نشیــــنی

یکه خوردم از تماشات ، خم شدم تا تو نبینی

***

تو دلت خونه گرفتم ، روشنه با صد ستاره

می دونم عاقبتت رو ، می کشی دل به قماره

***

زندگی تباهی کرده ، با تو سالها بی پناهــــی

قیچی کرده سرنوشتت ، با هزار درد و تباهی

***

موندنت با دل مقروض ، هان طلبکاران زیـادن

مثل من بیدارِ شبهات ، همه بی فکر و جمادن

***

می مونم با کوله پشتی ، پر از آواهای دردی

موبایلت خبر نداره ، پی نمره هاش نگردی

***

حرف تو شیرین شیرین ، تومذاقم عسلی بود

یادته دلسیر گشتم ، عشقِ رویا مشعلی بـــود

***

دلم دربست وجودت ، ادبش کن با وفایت

اونی که هدیه گرفتی ، مزه و طعمِ خطایـت

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 27/06/1391