سفیر الحب

افسون

می دونی دردِ دل با تو ، برام یک دنیا خوشحالی

زبونم  غم  رها  کرده ، چرا  عشقم  تو می نالی

...

مگه  افسون  شدی  دلبر ، چرا عشقم دلت تنگِ

تو حرفت ردِّ پایم هست ، و با دردم هم آهنگِ

...

کنارِ ساحلِ کارون ، بی من  خوش  کرده  می گردی

خیانت  کردی   محبوبت ، وفا   بارم   تو   نامردی

...

چشام بی وقفه بیدارند ، پریشان خاطرم امشب

به یادت هستم و امّا ، تو خوابم می پرم از تب

...

در این تنهایی و حسرت ، به یادت زنده می مونم

جدایی  راهِ  آخر  شد ، و  بی  تو  خیلی  داغونم

...

جاسم ثعلبی (حسّانی) 11/03/1400

ابوذیّات درر وحکم

ابحذر سد درب  الیحوفک طبع بیک

الیضدنی ابکرهه  وابحقده طبع بیک

اشو   متبدّل   او    تزهد   طبع بیک

امن    اسلّم   ما   ترد     تافخ علیّه

***

بنیت   المجد   لحبابی    وسبنی

او نطرنی البایع  الغیری  وسبنی

ابشرار  اسیاده   هدّدنی وسبنی

او یدهرب بالبطل وایذب علیّه

***

نزل  وحی   النبوّه    العرب  شفنه

اتّحدنه  ابجاهه  من  کل الم شفنه

الکرم و الجود احس انغرض شفنه

السبب  حرثوا   شریعتنه   الزهیّه

***

ابخلاصه انقل الک  مستمر  موجز

الیضر  باحکام   رب   الکون موجز

الطافش  لو   تربطه  ابجبل موجز

الثگل   میفیده     بخلاقه   الاذیّه

***

کلام   البیه   اثر   بیه  درر   واحکام

اچّم  ملحد   ابزوده   انقهر وحکام

ابکتاب اللّه او رسوله استند وحکام

البشر  خلق  اللّه  و عدل   بالوصیّه

...

الیطب  بنگابه   بیت  او  یخل مجرم

النبی   ابذاته   فلا   ضر  طفل مجرم

الیحب  دینه او حیاته او وطن مجرم

الیمس  خلق  اللّه  نار  ابشیب  ابیّه

***

ارید احچی واطگ  الهاک  بالهاک

واخلّی النّاس کلهه اتصیح  بالهاک

تهکّرنی  او  ترید   انساک بالهاک

او صرت مجنون گمت اتعیل بیّه

...

ارید اصرخ و  اصیحن  حیل واوای

الگلب  متروس  بیه  اهموم واوای

اخاف احچی و احس بالزور واوای

او یعنفش من یشوف  الزود الیّه

***

یضوگ  الطابخه  الذب  فتن من هان

الیحچی الصدگ دوم الدهر من هان

اگلّه  الدرب  هان  ایگول   من هان

القصد    یرمینی   بحلوگ   افعهیّه

***

یدنیا  انتی  ابحرب  طاحن بدیتی

علیّه   ابیا   ذنب    عذرچ  بدیتی

تندمینی  او  مدام   الرز   بدیتی

ابفرد ضغطه او یشیل  الگاع بیّه

...

ابغضبنه النه ابتسامه و النه هیبه

او  بالمعروف   امرنه   والنه هیبه

الیماکرنه اعلی  حگنه والنه هیبه

اذا    میکفنه      نبلیه     ابردیّه

***

ما   هو   ابمستوانه  و الشتمنی

یضل ینعی  ابگفانه   والشتمنی

انعم اللّه من  عفانه  والشتمنی

علیه   بالعافیه   او  لا یمر بیّه

***

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 10/03/1400

ابوذیّات تدلیک القاهرات

الیدور   الفتن   عالشجعان  ینصاب

او یحوف اهل الوفا بالختل ینصاب

حسافه  الزین  بید  النذل  ینصاب

تصیبه   ابغدر    اید     الجاهلیّه

...

چنت   زیبگ  سلت  لجلک  ونچلک

و انا ابگلبک  و  انا  ابذوقک ونچلک

انکرت من شوگی احرمنّک و نچلک

او  تضل  مثل  النفس  تترجّه    بیّه

...

مری او من عینی طلعیتک وخلفاک

ابامامک  ما  شفت  راحه  وخلفاک

ابعذابی  اسنین  جاورتک و خلفاک

فرح  ما  شفت   منّک  بس   اذیّه

...

ابو  اطباع  النحیسه  اخباث یرهم

او  گلبی  اویاک  ما  یرتهم  یرهم

الکریم اویه  البخیل  اشلون یرهم

البخل  مثله  لبو    اطباع   الردیّه

...

الحب  ما ینتمی  الفیئه ولک  جوز

مثل  باقی  البشر  تفرد  ولک جوز

من اطباع الرده انهیتک ولک جوز

تلج   و   اتگوم    تتعیّل    علیّه

...

اشتبک همّی او عذابی ابحرب من دای

او  لهمت  الحنضل اویه الصبر من دای

اطیب  النّاس  و  ان  اشتکی   من دای

الیطیب   اجروحی   بس  رب   البریّه

...

عرفتک   خاتل   ابذنبک   وشر بیک

او غسلتک نشّفّت حقدک وشر بیک

بعد  ما  بیّه    اجرعنّک   وشر بیک

بخیل  او   ردی  و   اعیونک  جویّه

...

الصبر    لمّیته   لهمومی   وقلبای

او تأثّر من دمه اجروحی وقلبای

حرام  افدیلک  ابروحی  و قلبای

ابغلات  النّاس  ما  تسوا   وجیّه

...

الوکت  قدّر   لی  اثمّن  لک  وحن بیک

او حضرتک والمس اچفوفک وحن بیک

اجرّک  و  اشتم   ابعطرک   وحن بیک

الاسف  و اشما   اقدرک  تجفی  بیّه

...

العتب  و اللوم  ازیلنّه   و اسکره

الاودّه  ابذوقی  اطعمنّه  وسکره

ابهم  و  ابعوز   اجربنّه و سکره

و اشوفه ایحبنی لو  یلعب علیّه

...

دوم   الدهر   معرس   شلهمیته

او روحی اتون فدیتک شلهمیته

الگلب حبّک  شجالک شلهمیته

ابّناک انسه السده و الصار بیّه

...

یگول   الیدری   یدری   ودّریته

الما   یدری    عدسته     ودّریته

گضبته  او   فرهداهه   ودّریته

لچن مو  هیچ لا عکس القضیّه

...

الزلم  دارت  علی  و الگلب   ماطاب

او  علی  البیهم  رده  للابد  ماطاب

الجرح منهم غمیج  او یدث ماطاب

المسّبه  اتدوم  جرحی  ایطیب الیّه

...

الهوی دایم وراه نهته  وراضیک

تون  زی  الگمر  تفتر وراضیک

بعد  بس لا تراضینی وراضیک

انگطع حبل الوصل لا تمر بیّه

...

ابناهه احبابی اون و انت دوالی

او تحسّب بالگلب  بعدک دوالی

اتحمّل هجرک امخنفس دوالی

الف  مثلک   اجد   تتفدّه  بیّه

...

کرهتک  قبل  لا   اودّعّک    وسلاک

او وجهک چنّه جانی ابخطر وسلاک

شعر  راسک  شبیه  الوبر   واسلاک

علی  احدود  الغرب  ینحط حمیّه

...

ردت راحه ابحیاتی  اکتفی بالهاک

او فدیتک  روحی  والدلال بالهاک

طفل و ابحبّی  ترضع  فرح بالهاک

شجاک  اشورّطک  و اتعض  بدیّه

...

امخنفس ما تشخص الشمس بالفای

اشمعلمک  امّی  ما  تنجرش بالفای

الیطّب بالشوگ مثل القرش بالفای

یهز    البحر     باذنابه     القویّه

...

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 08/03/1400

منجل غیض

آه   یلّی   انکرتنی   او   حشّمیت  النّاس

گلبی  مو    فقیر     اتصیده  و   اتلچمه

مترهدن   علی   ما    حسّبیت   احساب

ولاهو   جانی  بیک   اتشبگه  و   اتلزمه

ما    معقوله    متحزّم     تصید    اسباع

و لا  معقوله     بحزام    الرده   اتحزمه

لابس    مستحاک    او  ترهب  الخجلان

و  لا    ریحان   تاه   ابزورک     اتشمّه

ولک  بالک  تعذرب  خلهه سکته اویاک

مو  چومت    حطب    بمتونک   اتلمهه

ولا کارت حشیش او حشهه منجل غیض

ولا   طوف   المخلخل   بیدک   اتهدمه

اتهدّه  او  لا  تطاول  بحره  عین اعناد

مثل  طفل  الرضیع  اتدوسه واتصدمه

جبل  ذات   المدافع   یرجف   الناطور

و ابن  غیره  او  حمیّ ه بالک اتردمه

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 08/03/1400

ابوذیّات ملتهبات

من هو انت او علی نیران شعلیت

ابّناک  اتضرنی  بین النّاس شعلیت

لون  حبنه  ابسمانه  گمر شعلیت

او  یدگ  اصورنه   بنجوم   الثریّه

...

دگ    اصوّر   الی  بالسدر   شامات

او شوف  الیفرح ایحب کره شامات

اچّم عاشگ خسر بالعشگ  شامات

اشو   گلبک  رفض  ما  ضحّی  الیّه

...

الاودّه  مو   بشر  لا   مَلَک  یربای

امن اذکره ابللیل گلبی یفز  یربای

علیک   اتعوّدت   طوّلّت   یربای

انتظر  دربک  ترد  صبح و مسیّه

...

ابشبابی او جرنی طور العشگ موشاب

و اطفّی    ابناره     بالدلال    موشاب

یگولولی     حبیبک    عود    مو شاب

و  اگول   الهم   گمر   ساهرنی  ضیّه

...

تغث  و اتمرمر  ابحالی  بیاحال

او ما  تدرکنی  ناسینی بیا حال

ترید  المستحیل  اعمل  بیاحال

الجسم  ذبلان بس النفّس بیّه

...

حبیبی  ابروحی ضمّدتک  مشفتک

و اجیتک معرس  ابشوگی مشفتک

اذا   متقدّر    اظروفی    مشفتک

البگه   ابعمرک  غیابک  نار الیّه

...

رساله او  بالهوی  ارسلّک ستوصل

ابعذابک گلبی  جسمیته ستوصل

عرفتک  ناکر  اوعودک  ستوصل

متی ما  شئت تگرصنی  ابخفیّه

...

گمر وسط السماء اتداوم ولک ناب

النجم ما  یعلم  افعالک  ولک ناب

افاعی  التفّن   ابحقدک  ولک ناب

مشعل   نار    من   یگرب   علیّه

...

الیرید ایمسنی  احس بالگلب موحای

ابعین  الترف  نایم   شفت   مو حای

التفل بیده او ضربنی  شلف موحای

اذا     حی    ینتظر    موته  ابردیّه

...

فتحت ابوابی  للکل  والبی شاره

تضوگ  اشبیه   تناول   والبشاره

یحن    للبیه   نداره  و  البشاره

او  یضر  الیحقد  ابعار  او اذیّه

...

دوت   نار   ابدلیلی   من شفتها

تدر  و العسل   ینزل  من شفتها

اشوفن   یمی  طلعت  منشفتها

او تحس وجناتهه او تغمز علیّه

...

خسر    کلمن    ترک   اهله   و داره

او  یفوز  البیه  وفه   العرضه و داره

ابحیاتی او ریت اشوف الخل و داره

و  اعرف   الشهم  من   البیه   اذیّه

...

الیعادی اهله او عمامه من فشلته

او  لزمتّه   المشاکل    من   فشلته

لعین  الباع   بخته   من    فشلته

امثله  ابعرس   چن   راکب مطیّه

...

انتهه  عمری  او غرگ بلمی بلامای

ابحنان الاب غصت و انبگ بلامای

شلی ابدنیای  اضل  عایش بلامای

افراگ  الاب  و الام  یصعب علیّه

...

ضجیج  اسمع بچی بالعرب وصّیت

او علی البیهم رحم بالهدو وصّیت

الهویّه  امن  الابو  تنتسب وصّیت

الابن  لو  سبع  چن  ما مات ابیّه

...

سلام  اللّه  علی  الغسلت و شالت

انگطع بیهه الامل ضاعت و شالت

یحن  گلبی  علی  الربّت و شالت

صحت  یا  یمه  بس  مترد   علیّه

...

من  هو   الحارگ  اگلیبک  وذابک

وحید  او  ما   الک  والی   وذابک

علیه اللّه  الگطف ضیمه  و ذابک

او مثل طیر الّی ذبحوه تنعه الیّه

...

غزال او شات من اهله  وشم  بیه

غصن  ریحان  و ایعطّر  وشم بیه

علی اعناد الخصم ردته و شم بیه

واحس  ویّاه  فرح  مجبل   علیّه

...

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 07/03/1400

ابوذیّات عجاج الذکریّات

ابعجاج او روج احس روحی تمر بیک

اشحلاتک من ضگت شفتک تمر بیک

عجیبه   الشامه   البخدّک   تمر بیک

الیشوفک   ما     یرد   سالم     لبیّه

...

الدهر   شنّاطه   بیده   فاتحالی

ابأمل  مشتاق  و  انطر  فاتحالی

عدل  و  النّاس   تقرا    فاتحالی

امن اموت اتطیح طرگاعه  علیّه

...

ذهب  ، لیلو  ،  جمّرّز   منجم اله

او  یشع   نیران  خدّه   من جماله

الینظره  اعیونه  تعمه منجه ماله

او جلب گلبی ابهواه من مر علیّه

...

شکلمک   شحترم   رایک  شخطبک

ششورک شاعتنی ابفکرک شخطبک

شبه    بارود     بکتارک   شخطبک

امن  اشخطک  تگلب   العالم علیّه

...

اتتظاهر نخل و امدلّی تمر بیک

ثمر حنضل  خضر منطر تمر بیک

عساک ابضیمی  والامی تمر بیک

او تحس  بیّه اشکثر حامل اذیّه

...

علی  تچمد  قهر و اتصب و ناراک

او دویت ابفلتت السانک و ناراک

اشتحصّل    من   تعذّبنی   وناراک

بعد   متفید    طعناتک     بدیّه

...

مثل  امّک  احن لک چنت وکت اب

تزلزل     بالمشاکل    علی   وک تاب

چنت حاسبلک الف احساب وکتاب

طلعت  انا  الوفی  او  ذاتک   ردیّه

...

گلبی  ما   ون    الغیرک  ون اویاک

شفت واگفلک ابضیجک وانا اویاک

گلت ما  توفی  واتضرنی  واناویاک

نویت  اتحوفنی  او  ترگص   علیّه

...

الیضدنی  دهور  احوالی  وز ورک

و اخذ  لبّت غصن  ثوبک و زورک

بعد  ما   احب  اشوفنّک  وزورک

لان خنت الوفه او خنت الحمیّه

...

الگلب ضافک شهد خدّک و شملک

او  یریت  اللّه  یلم شملی وشملک

غیرک     من   یبارینی     وشملک

ابو ، اُم ، اخ ، اخت ، صایر     الیّه

...

ولانی   الدهر  واحبابی   جفونی

الگلب  بیه  نار  وایرفّن   جفونی

دمع  بالعین   ما  یاجد   جفونی

ونینی انتهه او ما ضل  حیل بیّه

...

استحی او هوّد طمع شایل بالویاک

خشمک    شایله    اتزامط  بلویاک

اشو   منفوخ   ما   تحچی  بلویاک

خرس   صایر    اشو   مترد    علیّه

...

امحیّل   چنت    اعدّنک    و جنبک

او ترانی  فوگک او  حدرک و جنبک

تود  ارسل  لک    احبابی   و جنبک

و   اطشّر    لمّت     العالوا     علیّه

...

اخی اعطیتک  مقام الاب و عینک

او بالشدّات   واگف  لک و عینک

انا  الچنت  الک  ساعد   و عینک

انکرتنی او طعت کل  حاقد علیّه

...

احبابی  الّی جفونی  والحگ الهم

و اون  ما  فاد  ونّی  والحگ الهم

یطارش  روح  گلهم و الحگ الهم

وداع   البالچفن   یصعب    علیّه

...

هلی ابکل ضیج ما ذاکر حمولی

ابعناده  ارتخوا  ما  شالو حمولی

ابجدر  حطونی  وابناری حمولی

ابکره و  ابغدر  و ایجلبون  بیّه

...

الدهر  دگ  رمحه  بیه  او  شلت  من صاب

اعلی راسی او ضیمه یچلت چلت من صاب

لا    فاده    عذر    لا      اصل     من صاب

اعلی  کیفه   او   گام   یفرس   فرس    بیّه

...

الدّنیا  ازهت   ارضهه من  سحبنه

تدث    للغیر   تمطر  من  سحبنه

یداری اویاچ اهیمن من سحبنه

الامر   امرچ   فلا   یصعب علیّه

...

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 06/03/1400

آهنگِ جنجالی

دلا   بد   جوری   لرزیدی   شفاعت   چیست ؟  نگفتم   دردِ   دل  باد  است

با   این   آهنگِ   جنجالی   سکوتی   هست ؟  حبابش   زنگِ    فریاد    است

کرم   بارش   سحر  خیزان ،  جهان  گردان، دعاگویان،  به  عدلِ  عادل  آویزان

و  این  دردی   که   می بینم   بلایِ   آسمانی  نیست   بلایِ   آدمیزاد   است

چو     رعد   و   برق   در   ساحل   و  حق  با  توست   ندیدی ساز  و آوازم

پریشان    خاطرم   امشب  ، و  دل   پر روست ، شنیدی   داد  و  بیداد  است

نچرخان   خانِ   دل   درد   است ،  چو   ماهی   در   صدف    چنگ    است

به    پهناورِ    موجِ   آب ،  و   سر    سختی  ،  نگفتی   خیلی    آزاد     است

نرنجان   این    دلِ   پیرم ،  که    گنجی    گشته       تقدیرم  ،  نه     دلگیرم

تو  گورستانِ  جانان را  نمی مانی ، و  دل  مرده ، که گفته حرفِ  دل شاد است

مرا    آویزه   کن   در   گوش ،  مطیع   و   یاوری   با   هوش ، و   سر  سنگم

شبیهِ شمع و پروانه و می گردم ، به دنبالت ، ولی گویا ، گلم شاید پریزاد است

جاسم ثعلبی (حسّانی)27/01/1400

اطوار ابوذیّات

ازدهر  نظمی  ابسلالة  نسب ونبع

او لأن گلبی  انلچم من  گرب و نبع

احترم   بیت  الاصیل   ابأدب  ونبع

الاصم   منهم  یحل   رأس  القضیّه

...

یدنیه  انتی  ابعذابی  لیش تسعین

او علی البیهم وفه والطیب تسعین

احبابی ابیوم  چنت ابفرح  تسعین

ابضیجی او ما شفت  من  مر علیّه

...

الطلایب  چودرن  قصفن ویعمن

علی البیهم  وفه  اعیونی ویعمن

المرض غیر الیحس وجعه ویعمن

الیمرّه   ایزوره  ما   یحمل  اذیّه

...

الدّنیا  اتجول  و  انا افتر وراهه

ابعلم تمطر غضب غنبل وراهه

العمر خلصان  وادروبه وراهه

او سمح  للگبر  یفتح بابه الیّه

...

البنیته  او   دثّریته  اکنوز   مالک

البنون   الماتفیدک   فوگ  مالک

اشلفاک او ترکض او لهثان مالک

العمل و الکفن  یبرن لک سویّه

...

ابشرفنه  انت  اصلنه  و انت منّه

انت    الدّنیا   النه   و  انت منّه

نود  نوصل   گربکم   وانت منّه

الاسف لا صح بدیک او لا بدیّه

...

الوم   او  ما   یخف  همّی بلومای

غرگت   اببحر   لا   منجی  بلومای

او من  یدری ابسبب علتی بلومای

الحمل   ما   شالته   العوّانه   الیّه

...

ابشتای او لیلی  الازرگ ونت حرلی

ابعذابی ابضیمی تندگ ونت حرلی

یخل حق انتحر لک و نت حر لی

تعلّمت  الوفاء    ابزودک    علیّه

...

اعلی چتفی او زلفک ایخط من شریته

او   مثل     شجره  ابفیایه  من شریته

یگولولی       حبیبک     من   شریته

گلت   من   صغره   رابی اببین ادیّه

...

یشامت عینی الک تربی گوانی

او ربّی  الشاهد  افعالک گوانی

حملت الّام  من  قهرک  گوانی

او  صبرت  اشما  توّد زوّد علیّه

...

البیه غیره او  حمیّه  او عات ونفات

أسف  ما  یرجع  او   هیهات ونفات

علی البیه ذات اجر حسرات ونفات

حسافه   اسباع    نامت    بالوطیّه

...

عجز  گلبی  او یدّرس الأدب بالمال

علی المو گدهه اشد الحمل بالمال

اکرهه   الیشتری  له  صیت بالمال

المال     اذلال     للماله     تچیّه

...

ابمحبتک   داوی  ناری   ونت داری

حجاب اسمک ابسدری ونت داری

حیاتی انت او مصیری و نت داری

وانت   الگلب  و  انت الروح الیّه

...

عساک ابهجر ینهی اشفاک من نار

تضیت    ابغمزة   النمّام    من نار

اذا شطّک گصب  والجرف  من نار

السبح ممنوع  بیه  حوبه او اذیّه

...

الّلعین   ابنار   ضفته   ونهبیته

نهیته   ابعار    خلته    ونهبیته

عساه   ابلوعه   ینعی  ونهبیته

لان دگ رمحه شامت صار الیّه

...

اذراع  العوز  مجدر   شبرمنّه

العزف طوره ابلهجته شبرمنّه

انگطع وصله ابأملنه شبرمنّه

البرم  میفید  للذاته  اجنبیّه

...

کلام ابگلبی  یصرخ  منجبیته

الصیت ایرید  اصله  منجبیته

ابو ذات   الوفیّه   من جبیته

السباع احیاد اهلهم عبقریّه

...

نبی لو وصی  شایف  من کرمته

عمه  و ابرص  یداوی من کرمته

امین  النّاس  اعرفه  من کرمته

الفرش مزویته لاسراء الجاهلیّه

...

ابکتاب اللّه افتخر  ما طعت یهلای

و احس بایاته تشفی  الگلب یهلای

ابّطن  بیر  الخیانه  انگِطف یهلای

مثل  یوسف  رمونی    البلطجیّه

...

گعدنه  انطم   بچینه   ما صحینه

او دخل بینه العریضی ما صحینه

اعلی طاری المجد نمنه ما صحینه

الاهل  موته  الگعد  یهدر  بخیّه

...

الضعف  بیّن   سبانه  من ادینه

العجب  محّد سمعنه من ادینه

المصایب کلهه اجتنه  من ادینه

لأن  مدسوسه  بینه   الطائفیّه

...

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 05/03/1400

دردِ تنهایی

برو   شریانِ   دل   بازِ ، دیگه  با  تو   نمی مونم

نریز اشکایِ گرمت رو ، تو می بینی چه داغونم

...

چرا  خائن  شدی همدم ، چرا  دیونه ام کردی

چی شد قول و قرات رو ، عزیزم خیلی نامردی

...

ندیدی  عاشقت بودم ، چشیدی  دردِ   تنهایی؟

چقد سخته بدونِ تو ، و تو می گردی هر جایی

...

تو اون روزایِ تاریکی ، فراموش کردنت سخته

دلُ دادم به حراجی ، و می دونم که بدبختِ

...

نخور  قصّه  ولی  امشب ، هوای  تو  شده  ابریست

چقد خوش باوری جانم ، تو قلبم جایِ پایت نیست

...

خدا حافط خداحافظ ، منم میرم  یه جایِ سرد

تو رو دیگه نمی بینم ، نمی خوام تو بگی برگرد

...

جاسم ثعلبی (حسّانی) 04/03/1400

آسمان خراش

در میان آسمان خراشِ شهرِ من

گلستان شقایق بود

و با گل هایِ زرد و قرمز و آبی

کنارش میز و قایق بود

مزارش آدمایِ عاشق و دل تنگ

جوارش دیدنی هایِ حقایق بود

و من مهمانِ ناخوانده

زغم باری چو دل کنده

گذرگاهم از این معبر دقایق بود

پسر با دخترک دیدم

لباسِ کهنه و پاره به تن دارند

دوتاشون پابرهنه در غم آزارند

تبسّم های زیبا خسته می کارند

ولی سالم نه بیمارند

تو دستانِ شرف بارِ دوتا معصوم

دستکش های عایق بود

و یک کیسه به دوشِ هر کدام بسته

به گردن هایِ سر خسته

تو تاریکی به دور خوش گذر هستند

و دور افتاده ها را جمع می کردند

خوشحالند و سر مستند

از اینکه کوله بارِ هر کدام پر شد

و من رنجور هم چشم انتظار از دور

نمی دانم چه می کردند

و این بارِ به دوشِ خود کجاها بایدش بردند

به راهِ پر خطر هر دو زدردش خیلی دلسردند

ولی بی زار می رفتند

چو سایه پا به پای این قناری ها

بدون ساز می رقصند و می گشتند

گدایی خط قرمز بود

ولی کار زیان آور و سنگین وزن

به این جوجه بهشتی ها

کی می گوید؟ که لایق بود؟

دویدند سویِ انباری

و هر دو کیسه پس دادند

به کسرِ پول دلالی

به زحمت ها نمی ارزد

زباله گرد شب تاریک

به ده تا نان و یک کیلو پیاز سرخ

باز از هر غذا خالی

به نزدِ پیر بابایی و مامایی

که هر دو کنجِ بیماری و دل زاری

ندیدم سفره ای هر گز

همین یک تیکه نان خشک

که هر قطعه به آب  و خیس می کردند

و می بلعند نه گوشتی و نه باقالی

ونان ها روی ران ها هست همه یکدم

و بی مسکن

کنارِ یک درختِ سایه اندازی

و تختِ خوابشان آن هم حصیری بود یا برگ درختان است

درستی را نمی دانم

و روی اندازشان شاید لباس روز شان باشد

وشاید آسمان با این فضای هنگ و کم نورش

ز شرجی های دلباز سحر کورش

و در گرما و در سرما

همان عجز علایق بود

و این کم لطفی می دانم

 که از ناعادلی تک چشم

حقایق را نمی بیند

 واگر بیند نمی چیند

دلیلش قتل و غارت بود

و در ژرف سلایق بود

بشر زارش مهارت بود

و ترکیبش خیانت بود

جاسم ثعلبی (حسّانی) 26/01/1400