سفیر الحب

حلالم کن

چی شد ممنوعم از پرواز

پر وبالم شده سنگِ

چرا غمگینم از دنیا

نمی دانم دلم تنگِ

***

خیالاتی شدم انگار

هوس کردم بمیرم زود

چه بد موقع وداعِ یار

به قلبم آتشش افزود

***

سفر کرده به جایِ دور

کجا رفته نمی دانم

تو غربت جایِ پایش هست

خدا تنها نمی مانم

***

هوایِ شرجی و گرما

دیارِ دور چرا رفتی

سفر کردن تک و تنها

چرا بی من نمی گفتی

***

برو دیگه نمی خوامت

برو حالا و در بازِ

اگر بر گشتی دیوانه

دلم با تو نمی سازه

***

خدا حافظ خدا حافظ

خدا حافظ نگین بر سر

حلالم کن حلالم کن

نمی بینم تو را دیگر

***

دلم در گیرِ افکارت

خیانت ها گواهِ توست

برو هر جا دلت شادِ

خدا پشت و پناهِ توست

***

شفاعت گم شده انگار

غمستانِ تو را دیده

بدونِ تو سرِ محشر

دلم آسوده خوابیده

***

بهشتِ واقعی آنجاست

منم تنهایِ تنهایم

درونِ ساحل و سبزه

فروکش کرده غمهایم

***

خدا یارت نگو خواهش

می بینم عشقِ تو سردِ

اذیّت کردی این دل را

دیگر پیشت نمی گرده

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 19/05/1397

فراموشت کنم هر گز

اشلفاک اتزید بحزانی، هواک امغیّر الوانی

افراگک  واللّه  اذّانی ، اشتضن  انساک

ویّاک ارید اویاک  ، ما تحمّل الفرگاک

دنیا او نار

***

چرا قلبمُ سیاه کردی ، چرا عشقمُ تباه کردی

در حقّم گناه کردی ، جفا هر گز

وای دلم چه بدبختِ  ، دوریت برام سخته

یه دنیا زار

***

بعد ما بیّه اجر حسرات ، بس گلبی عدل ما مات

امسافر ما تجی هیهات ، امن اموت ابلاک

***

غم و  غصّه نخور قلبم ، دارم می میرم از دردم

تو سفر مونده آهنگم ، یه عشقِ  پاک

***

عذابک هدّم ابحیلی ، ما یذکر سهر لیلی

اصیح احاه یا ویلی ، صعب طرواک

علمنی الزمان انسه ، گاضی عمری بالخنسه

اعتذر و ارجاک

***

عذاب و دردِ درمانی ، و بی خوابی و زندانی

دلم با آهِ قربانی ، همش آزار

زمان پندی به دل داده ، فراموشی و سر باده

ببخش انگار

***

الگمر بنجومه متعلّی ، ابوسه او هوه متخلّی

جماله ابسدر متهنّی ، ذهب و الماس

***

یه ماهی در جهان تنها ، یه بوسه تو لبش پیدا

تو سینه خندها زیبا ، طلا و الماس

***

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 20/02/1397

غزل  شب خیز

شب خانه جدالی شد ، با دلبرِ  و دلدارم

جانانه نشو مجنون  ، از چشمِ نگین بارم

در محفلِ تاریکی ، چشمک زن شب در خواب

چون ماه زمین یاب است ،تابیده به دیدارم

گفتا که کمالی نیست ، خورشید سر افراز است

این نور از آن مهتاب ، منشور در افکارم

سبزه به نگارِ تو ، یا آبی خوش روشن

معکوسِ جمالِ اوست ، ناگفته و مختارم

زیبایی از آن خالق ، مخلوق که معلول است

با عقل ، صفا بسیار ، نه چهره   نه سرِتارم

گفتم که نمای روز ، این نور ز نورانی

خورشید نباشد هان ، ظلمت سدِ انظارم

خندید و دمی چرخید ، چشمش به رخم لغزید

گفتا که مثالِ تو ، پوشیده در انکارم

گفتم که تنت سالم ، شب خیز عبادت نیست

آلوده به کوهی غم ، گرینده به اسرارم

هر کس که خودش بشناخت ، بشناخت خدایش را

گر یادِ خدا خوابید ، درعشق که بیکارم

جسم است و روحِ پاک ، مبعوث ز روحِ اوست

تزیین کن این مظهر ، این خلقتِ دربارم

کوهها و بستانها ، احشام و دریاها

این جسم نمای او ، چون سنگ به دیوارم

دیباست و پندی نیک ، از من به تو ای شاگرد

رگبارِ سحر ، باران ، در دشتِ تو می بارم

جاسم ثعلبی (حسّانی) 20/05/1397

لا تحزن کذب

من گلّک وفه ما عندی اتحدّاه

الوفه من عینی ینبع والگلب نیشان

اون اعلی الصدیق ابروحی اتفدّاه

دمی ایصیر روضه و الغزل شریان

یا وردة ربیع التفنی وکت الصیف

یا ریح الشمال الیزهی بالبستان

احب کل من کریم او یکرم المظلوم

او یعمل بالثقافه او آیة القرآن

اصیرن له جسر واربط خلایه اشفاه

وارن وکت الکلافه ابموگد الدیوان

لا تحزن کذب و اتراوی دمعه ابللیل

الخیل ام العلی المعروفه بالمیدان

اگر گرّت حمام امضیع اهله او شات

او سکوتی اعلی الونین البل سهر غرگان

مثل الحلم عندی او بیدی ابره او خیط

و اخیّط بالجروح البالصدر بیبان

الوفا عندی شهامه او تاج فوگ الراس

والفاگد وفه بهمومه سل حلمان

من نار الّهیب اتعاند اویه اللیل

الی ابگلبک نهیت ایفلّش البطران

مو چلمة عتب لا لا تهزنی ارجوک

اعتقد تابوت جسمی ایعطّر الدفان

اهنا بیت الوفاء دفنیته کنز او طیب

امبایع للحبیب امچفّن او خلصان

بالک لا یغشّک حچی هذا او ذاک

تعیرنی الخنت بسّک فلا تنهان

داری امطرّزه ابخنساتک او ملگاک

موگد ذکریاتک بالفکر ملیان

ردتک من زغر سنی او حنانک عوز

ما یحلی الاکل و المندعی شبعان

الشاعر الشعبی: جاسم ثعلبی (الحسّانی) 26/12/1397

هواتُ دارم
اشک نریز ای چشمِ من امروز
تو زندگی شکسته داغونم
تو غمکده گریه و زاری رو
چه فایده شبانه می خونم
***
هواتُ دارم ای دلم بر خیز
خسته نشو از عشقِ سرکاری
دنیا همینه رعد و برقش کور
دارویِ تو با صبر و دلداری
***
غصّه نخور دردِ دلت پیداست
بالای قلّه جایِ سرما هست
پایین اگه رفتی سزایت غرق
درونِ چاله سوزِ گرما هست
***
فرض نکن راهِ وصالش دور
معشوقِ تو قصد سفر رفته
با تو هماهنگی نکرده باز
شاید تو راهش ناکسی گشته
***
داد نزن نگو خیانت عیب
لذتِ عشق و عاشقی شیرین
مستیِ خوشحالی به دل مونده
رفت که رفت ای دل چرا غمگین
***
عکس تو قابش خود به خود می سوخت
رو تاغچه مونده یادگاری هست
هر جا میرم چشم به چشمم دوخت
می خونه واسم چو غناری هست
***
دلم گرفته ای خدا تنهام
مدّتی از اون بی خبر هستم
آب شده رفته درونِ خاک
بدونِ او من در به در هستم
***
خیالِ مردنش برام تلخ است
ای کاش جایی زندگی می کرد
تو خوابِ وحشت یادی از اون نیست
کاشکی جایی بردگی می کرد
***
دوسش دارم ولی دلش ناجور
چه کار کنم دوری اون سخته
خجالت می کشم بگم می خوام
شانس دلم که خیلی بدبخته
***
جاسم ثعلبی (حسّانی) 18/05/1397

صهیل الخیل
تنشدنی کافی النشد مال الحمل ما مال
عافانی ولفی او رحل بهمومی وحدی او شال
عطشان ادوّر و اون شلوا او تعب و ارمال
اذّانی حر الهوی او بیه المحب من عال
***
شنهی السبب و ابعدت لیش او تاذّینی
او بفراگک انحب و اون او سایل دمع عینی
تغدرنی و انت الردت بس گلّی حاچینی
دخّلت گلبی ابعشگ من هو الیسلّینی
***
اعیونی تربی او تدث سار الضعن من سار
مثل الحمامه ابقفص ضلّیت اون بالدار
اویاه السعاده اختفت طیر السعد من طار
عند الاجانب رحل ضیف او دخل خطّار
***
ویّاک راح الفکر من ودعتنی ابللیل
اسمع بچی او هروله واسمع صهیل الخیل
جبروک اهلک جبر و الدهر بینه ایعیل
و افتر علینه الظلم و امنین اجیب الحیل
***
ودعت هجرک قسم بالبینی او بینک
اومن سار ضعنک طحت و اتگلّی چا وینک
اشبیدی او صطرنی الدهر بس محنه ناسینک
ابوسط الگلب بیت الک من عینی العینک
***
یعگوب گلبه انتشع یوسف نجی امن البین
طال السفر ما ترد دم یجری دمع العین
چا یمته ترجع بعد گلبی انجسم نصّین
محتار ما کو صبر  وین التجی لاوین
***
ملّیت من فرگتک و اتعازه بنغامی
بس ذکریّاتک بگت تتراوی بحلامی
اصفن واشوفک شبح بعیونک اترامی
محد عرف قصّتی متحمّل الامی
***
الشاعر الشعبی:
جاسم ثعلبی (الحسّانی) 14/07/2018
26/04/1397

نخوة فارس

العیشه صعبه و ارد اناشد وین اولاد الحلال

الغیره ماتت لو بعدهه امضمّده ابگلب الرجال

اسرّونا او جرّحونه او عذّبونه او عدنه عید

صیّحینه، استنجدینه،گطعت ارگبنه الحبال

قوموا و اتّحدوا یهلنه و الاستعمار ابنزلنه

صارت ادیرنه مقابر السکته ما الهه مجال

والمشایخ نومه ناموا ماتوا او طمهم نحیس

اتشرذمت عدنه العوایل یصعب ابهمنه السئوال

لا تلافت کض تفگتک و اگنص الماعنده ذات

ما کو هدنه او بالشوارع دگت اطبول القتال

اقراء بالتاریخ و انشد ما نصالح کل لئیم

احنه عنوان السعاده احنه بوابة نضال

الگهوه و الدله تنادی او تندب احفاد الاسود

و المضایف تنشد النه او رقصت الطایح دلال

الوطن ما ینزع سترته ابدمنه نتوضی او نموت

ریت نسمع فرد صیحه ایاذن او ینده بلال

و الغرب ماکل نعمته نفط یشرب من حرام

اتقرّب النه او لف عباته لاکن انفسره ابخیال

اچّم عمیل الباع بخته او عاف اخوته ابلا ستار

ما غدرنه الخان بینه العتبه منثوره ابجمال

الیوم عیّدنه او هتّفنه اشعارنه اتبارک سلفنه

عرسوا شبّان اهلنه و اکتب ابدمهم مقال

و النصر یربی اباملنه و العلم فاقد نشید

ابهمّه فوق الجبل صعدوا ما بگت بس التلال

الوطن شامخ بیته جیله اسهام ترمی او ماتهاب

عفیه بیهم من نشامه طلّگوا لجله العیال

یا حلاة الکشف زیجه او موتت الظالم ثواب

النصر مکتوب ابصدرهم یزهی ضیّه امن الهلال

بالسماء السابع یرفرف صیتنه ابجاه الرسول

اهلال العروبیّه صاعد ما نزل تحت الرمال

احزامنه او بیرق شرفنه و العرب بیت السلام

بیهم انزامط عدونه او حقنه نعتب مو نوال

احنه من عدهم نسلنه او دمنه من دمهم یفور

کافی مای الخوّه عدهم یبرج او صافی او زلال

عاندانه الدهر مظلم شتت ادروب او سبانه

کل شی عدنه،الوطن حافی استضعف ابدار الکمال

ارفع ایدک لا تناسی و الوطن امّک و ابوک

الیوم یومک غیره عندک الوطن حدر الاحتفال

کلنه اخوه ابلا طوایف الطایفی یصبح ذلیل

وینه سیفک وینه رمحک و الهضم بشطوطه سال

وین اهلنه احتر نزلنه النار گبّت بالزنود

عالحرایر ظلمه صارت و الدهر بجیوشه عال

بالعطش و الانتفاضه و ابالفقر و الاضطهاد

لا تگول احنه انتهینه او ما نسلّم لک محال

الشاعر الشعبی: جاسم ثعلبی (الحسّانی) 17/04/1397

یجیلک یوم تتندم

ما عندک گلب واحساس ، سمچ مذموم ما تحلم

مستانس تذم اسباع ، یجیلک یوم تتندّم

ما اریدک تعذب الروح ، ترش ملحک علی المجروح

عهد و اتواعدیت اویاک ، من احبابی ما تسلم

***

ما تذکر سهرت اویاک ، او بفراگک عمت عینی

هسّه اتگنطرت بهموم ، اذکرک و انت ناسینی

شنهی السبب تتعذر ، ابشرک ها ولک تخسر

مو سهله الوفاء بالذات ، مو مای او تبدینی

***

یا وسفه الدهر خلّاک تتکلّم علی و اخطیت

چنت حاسبلک الف احساب ، اشوفنّک شمع بالبیت

شجاک او تنکر الطیبات ، نسیت اوکاتک الصعبات

تبچی و الدموع اتسیل ، اذا ناسی انا منسیت

***

روح او داعت اللّه اویاک ، ما اریدن گلب قاسی

ترکت الّی طلع بد ذات ، عدو وایگطّع انفاسی

گطف و امن الثمن مسلوب ، جگاره او بالدرب مذبوب

بسراری ادوس اعلیک ، لو یهتز شعر راسی

***

خلهه بالفکر نیشان ، الک مظمومه هالعیله

ملک و اتحرشیت اویاه ، لازم ذنبک اتشیله

یجیلک یوم ادگ اثبات ، عبره للعدل و المات

گلبی نار ، یشعل دار ، افهم قصدی او تحالیله

***

الخیانه ابعینک اتراویک ، تحرگ بیتک ابزیتک

الف مره اعلّم بیک ، و انت اتدمّر ابّیتک

نایم  ما تطّر ادروب ، من العفرته متتوب

مثل اطرش ابزفّه اتدور ، عینی های تالیتک

***

الشاعر الشعبی : جاسم ثعلبی (الحسّانی) 06/06/1397

جرحك ابعينك يغالي تنزف او گلبک حنین

عایز انقاذک حبیبی و انت قاطس للجبین

بحر متوسد جمالک القاصبک حایف حلالک

مرهم اجروحک سجین2

***

اتعربت تنخه الثنیه و النخل  یزهی ابهواک

الهور محروگ ابوصیه ثایر او یطلب شفاک

غطه عین الشمس غیمه یا حسافه او یا حریمه

ایحارب ابثوب الحزین2

المای ما مات ابسلفنه الکرخه تنخه اویه الدجیل

الخیل متجهه اعلی بابک و استمع صوت الصهیل

شایل اهمومک عذابک السیف یهتز من خطابک

صرخه ضد الظالمین2

کلنا مرسوم الشهاده نکتمل بالاتحاد

و ابشعار الله و اکبر تعلی صرخات الجهاد

طلقه طلقه او بیهه ثار او بالشوارع تدوی نار

حگنه طرد القاصبین2

وینک العینک جویه الیله احوف او کض گفای

اخیک او عایز وگفتک ازحف او تابع معای

الموت مثل العید عندی روحی فدوه و اسمی جندی 

ابغیرتی او ربی المعین2

***

جاسم ثعلبی الحسانی هدیه لکل المستضعفین فی العالم

دورویی

بی خبر سفر چه سخته

بی وفا تو خیلی زشتی

دارم از هرسم می میرم

دیگه بسّه منُ کشتی

***

همه جا دورت می گردم

مدّتی بی تو غریبم

می پیچم رو رختخوابم

می مونه دردت نصیبم

***

آخه این چه عشقی هستش

حاصلش اشک و بهونه

چه فریبی چه طبیبی

دلمُ کرده نشونه

***

کو صداقت کو رفاقت

عشقِ دل پاکی نبوده

واسه ی زجر و فنا رو

دل شکستن ها چه سوده

***

میرم از شهرت همیشه

نمی مونم در کنارت

بلبلم شیرین زبونم

نمی خونم در بهارت

***

خاطراتِ دیدنت رو

کوچه هاش محرابِ دردم

تو خیابان توی دریا

تنهایم بی تو می گردم

***

روزایِ اوج رفاقت

وقت دیدارت چه شومِ

وعدهات خاموشِ انگار

واسه دیدنت حرومِ

***

دل نمی بندم به حرفات

دورویی می بینم انگار

تو مصیبت هام ندیدم

نه دلی نه روی دلدار

***

عکساتُ دورم می چینم

باورم نمیشه رفتی

قسمت یادت نرفته

رویِ قولت ننشستی

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 27/04/1397

17/07/2018