سفیر الحب

یدوس اعلی الجماجم هالشمر معروف

یجر راس الجمل یرکب علی المشحوف

***

دوس ابلا رحم محّد یدگ بابک

اکل واشرب امدلّل انت و اصحابک

حضّک نصّباک او سیّدک جابک

یستاهل تعبده او بالغدر معلوف

***

ضربت ابلیله ظلمه سیّد الکونین

او سمّیت الحسن وانت القتلت احسین

او گطعت اچفوف ابو فاضل عمید الدین

جول ابکربلا لا مستحی لا خوف

***

انت الیتّمت تستاهل التمجید

قل لی ابیا سبب ظالمنی یوم العید

عاتبتک ابقلمی و العتب میفید

تخزن بالفتن عبالک اچوم صوف

***

ابو سفیان اخوک ابظلمک اتطیعه

عند الاجنبی کل بیتک اتبیعه

مسلمین الاصل لو سنّه لو شیعه

اذا عندک طمع برض الغرب رد حوف

***

کلمن غذّبک ترجع تدگ بابی

ارید اسئل تقل لی ابیا گلب رابی

اریده الدهور امی و الشلع نابی

الوکت طّول علینه و الزمان ایشوف

***

یزید اشحصّل او بنیانه چا وینه

ابو سفیان حاکم و انهدم دینه

من الحسرات والهم والله ملینه

تعّیل اعلی الفقیر او تنهب المسفوف

***

گعدنه اویاک ذلّینه او کتلنه الجوع

طلّگنه السعاده او هالخبر مسموع

فدینه ارواح لجلک یوم گمت اتلوع

تاکل ثمرة الحق والزرع مگطوف

***

دلّینه نسیر او یاک لو عایف

تجی خطّار تسلب بیت ما شایف

تتوکل تبیع او تاکل او خایف

وحق دین  العبدته جردتنه او گوف

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 22/11/1392

خسته نشسته سالها غمگــین

همچو قناری در قفس وا کرد

زندونی بوده تهمتش سنگین

با زورِ بازو لوله ها تا کـرد

***

شکسته بالم در مسیرِ بـــــاز

در رفت و سوزش به دلم می زد

بدون پر در آسمون پـــرواز

دور شد و با طعنه می خنـدد

***

با تو دلم غریبه شد انگـــار

آخه چرا بی پرده می گفتی

تا تو نباشی قلبِ من بیمــار

تو بی وداع از دلم در رفتی

***

به خاطرم لحظه شماری کن

دور بزن حریم تنهایــی

منتظرت هستم و یاری کن

تو چون نسیمِ موجِ دریایی

***

می ترسم از رعدِ دلت امــروز

محرم رازم سال ها بـــودی

خودم می دونم این دلم پـیروز

حدس می زنم شکستی ، نابودی

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 19/11/1392

اذا ریشک هلس ما تگدر اتطیر

شد جنحانک او سیر اویه الاجناب

اصبغ ستر بیتک و البس اهموم

اذا ینشد غبی قول القمر غاب

***

دوس اعلی الجمر واتحمّل النار

خل اتشوف عدوانک قدرتک

اذا مطرت صخر والوفر غثّاک

علی اعناد البرد انزع سترتک

***

الغریب الدش غفل یحفر لک اببیر

تحذر من کلامک فخّه ممدود

حاول ابتعد من شرّه لو قال

تعال اویای واطلب کل شی موجود

***

انصحک انتبه قول انت مجنون

لا تمشی ابدرب تبذل حلالک

دافع عالعقیده او دار الاحباب

او باشر کل صدیق الّی هوالک

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 22/11/1392

احس اتصوّرک ویای ، ولا غمّض جفن عینی

سهرت ابذکریاتک دوم ، او ضحکاتک تاذینی

***

صوت الشارع الفرحان ،  او رنین الساعه سکّرنی

وفر والدنیا تمطر خیر ، الطاعة ربّی ذکرنی

***

ارید اقسم و اعذب الروح ، الحد الان احبّنک

الالم ینزل علیّ الوان ، یمحبس بیدی اضمّنک

***

تعبیت اعلی درب الشوق ، بیتی امحزن الامی

القلم خاف الفتن لحظات ، ما غنّالی بنغامی

***

شبعت امن العمر والنوح ، غرگ قلبی اببحر قاسی

تخیّل لی اموت الیوم ، انحبس فکری ابوهواسی

***

معنی:

چشام بی وقفه بیدارن ، تو رو هر لحظه می بینن

همش با خاطراتِ تو ، کتابِ قصّه می چـــینن

***

توگوشم بوقِ ماشین ها ، تو ذهنم تِک تِک ساعت

اذان از آسمون تابید ، به روی سُک سُکِ طاعت

***

قسم خوردم به تنهایی م ،  هنوزم عاشقت هستم

با این دردای ناجوری ،  تو حلقه موندی در دستم

***

تو این موجِ گرفتاری م ، فضای خونه داغونه

قلم از حسِ من ترسید  ،  غزل واسم نمی خونه

***

چرا از زندگی سیرم ، چرا غرقم تو احساســم

شب و روزام خیالی تار ، همش داغونِ وسواسم

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 20/11/1392

در این دنیا ی آلوده بریدم

هزاران درد بیهوده کشیدم

یکی می رفت و صدها جان نما شد

تمام عمر در سختی دویدم

نگو جانا من از دنیا بریدم

نگو در راهِ تو سختی کشیدم

چو مجنون باش در صحرا پریشان

نگو چون سایه دنبالت دویدم

تو را دیدم و از رفتن بریدم

نگاهت کردم و آهی کشیدم

چو بت ماندم کنار بت پرستان

تو را دیدم سجودت را ندیدم

پل راه سعادت را بریدم

میان من و تو خطّی کشیدم

خیانت باعث این بی وفایی

سزایم سال ها پشتت دویدم

کشیدم رگ به رگ تنها بریدم

طنابِ دار دل را من کشیدم

فدا کردم تنم روحم جهانم

از این دنیا به آن دنیا دویدم

طنابِ وصلِ یارم را بریدم

عذابِ ترک او دردل کشیدم

شنیدم با کسی یک لحظه خندید

تو خوابی دیده ام ناگه دویدم

جاسم ثعلبی (حسّانی) 15/11/1392

شتل قلمی الف نخله و الف سر (سر)

او علی درب المجد دزنی و الف سر (الف سار)

من هو الدارس الفرگه و الف سر ( وایفسر)

یجد ثلثین ادبنه امن الثریه

***

اشترید اتخلبص ابغزلی و بلمای (بلمی)

رزقنی الخالق ابارضه و بلمای ( و فی ابحر)

گعدت اتفاسر ابشعری و بلمای ( و ابملامتی)

الملامه حرکت شعری علیه

***

تبسم یا قلم واکتب سلامات ( سلامه)

عدوک محترق زایل سلامات ( سل و مات)

اخذ حقک قبل  فقدک سلامات ( السلم مات)

اذا مات الحبر اصبح ضحیه

***

جاسم ثعلبی ( حسّانی) 20/11/1392

اعوفک و اترک ان القاک و اندم (اتندم)

او لجل شت الگلب ما جاک و اندم (ون دوم)

لا کا سر حجاب السفر واندم( و انداوم)

شلت لبعید قل لی ابیا نویه

***

تحمّل گلبی غیضاتک و شرّک (اذاک)

الف مره غسل مکرک و شّرک ( یبساک)

عاف الدنیا بس لجلک و شرّک (شراک)

اطلعت بد ذات ما عندک خویه

***

شجاک اشغیر اطباعک و لو ماک ( لیامتک)

اعتقد بس آنه ربیتک ولو ماک ( و امک)

تطشّر حبک ابگلبی ولو ماک ( و لمیتک)

انتظر فدیوم نتعاشر سویه

***

عتابک یا سهر لیلی وجرنی (اذانی)

اوگلبک ما رحم حالی و جرنی ( سحبنی)

یم بیبان خلانی وجرنی ( دوانی)

فوگ النار زاد الهم علیه

***

غیرک طیف اخذ فکری و عاده ( رجعاه)

امن اشوفک یبتسم گلبی و عاده ( و عیده)

الحزن بس بسمک اسمحله و عاده ( و اعده)

من غیرک حزن ما مر علیه

***

علیک احزن واشد انغام وانشد ( اشعر)

شلت ما هود الدلال و انشد ( سئلت)

خسر گلبی علیک انغمد و انشد ( انشد)

یوم الی اسمعت طحت اباذیه

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 19/11/1392

نمی خوامت برو دیگه ، چرا حرفم نمی فهمی

زبونم قاصر از گفتن ، شدی واسم تو بد طعمی

***

نمی خوامت دلت سنگِ ، برو دست از سرم بردار

با این هذیان هر روزت ، از این زارت شدم بیمار

***

با این فریادِ بی حاصل ، تعجّب می کنم هستی

چرا خسته نمی شی تو ، یه ضبطی تو دلت بستی

***

تو می سازی و می سوزی ، فقط حرفِ دلت حرفِ

ببین بازارِ الفاظت ، برام هر گز نمی صرفه

***

خدا رو می پرستی یا ، یه بت زیرِ قدم داری

نمازت خو نمایی هست ، تو می دونی گنه کاری

***

برو ازقلبِ من بیرون ، یه عبرت می شود رفتن

اشاره کرده ابرو هام ، دل و جونم بهت گفتن

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 13/11/1392

دلم می خواد از این دنیا ، بمیرم تا دلم پاکِ

بریدم خاطراتم رفت ، به زیرِ تله ی خاکِ

***

تک و تنها دلم بی تو ، تو گورستان شدم مهجور

کتابِ عشقِ دیروزم ، کفن پوشیده شد در گور

***

کنارِ صخره های سخت ، یه گل صحرایی روییده

او تنها سر پناهِ من ، به بی مهری دلت چیده

***

چرا ساییدی برگش رو ، چرا هرسم در آوردی

آخه من دورم از دنیات ، حسودت شد تو نامردی

***

اگه صد ساله عمرت شد ، شرابِ مرگ می نوشی

تو دریا آسمون هر جا ، لباسِ کوچ می پوشی

***

ببین یک ذره خندیدن ، یه عبرت واسه دیدارت

اگر دیر اومدی بازم ، همین دل میشه غمخوارت

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 10/11/1392

انا الولید ابن الجلید

انا ابن الزبرجدو الذهب والحدید

و انا اطعتکَ این ما ترید

لماذا امرت بقتلی

انا الوفی

انا الزکی

انا الدحرت المعتدی

لقد اشرقت الشمس

یا مدینتی فاسعدی

ویا طیور فی الجو قردی

جاء الربیع

و انکشف الصلیع

بدموع عیناکَ

و علی الغاشم فسددی

و اُکل لحم الثور

و شعل الویلات

و جعل المقابر قصوراً

جثث بلا اکفان

علی ضفّت الانهار

و علی کتف الجبال

اکثری  من بکاک

یا حزینة تمددی

و هو الذی استهان عِرضنا

وبداء بکراهتنا

فی ابار حرصنا ندلی

و تبسّم  بسمات الضباع

و تمرحب حتی یشاع

قلنا له برمشات جفوننا

لماذا امرت بقتلنا

این الضمایر والهمم

و این المعانی و النسم

مت واقفا

تحت شجره المنتهی

و دموع بکاء القلم

یا ویلتی

سقطتی عریانه

این الملابس و الحتم

کلاب البین تنظر من بعید

علی عود ریحاناً

معطراً  بالکرم

نسخ  ادابنا المتّهم

بلا هذیر و لا نغم

ولا قافیة شعرٍ اسرجت

وابواب الفرح اغلقت

و جدران المحبه و الامان انکسرت

و الحضارات تناثرت

من قال ویحک فهو صریم

و من باشر فی خلق عورتٍ فهو سلیم

این المفر یبن النعیم

این المفر

یا سدرة المحتضر

اذّانی من یتستّر

و دموع عیناهُ تتماطر

بالوعدوالوعید

لا جنة رایناها و لا عیدٍ سعید

و نا ر جهنم مشتعله فی حرق الورید

کفانا فقراً

والتهمنا صبراً

و شربنا ظلماً

و انضربنا قدرا

کشفنا جروحنا فی الهتافات و النشید

حضر المصلی

و جمع ما جمع

لا خیر فی من جمع

بل ینطقَ ولا سمع

و قال کبیرهم

خذوهم وصلوهم

و علی بکرة ابیهم قطعوهم

علی قمه جبلٍ مرتفع

لا خیر فیهم من نفع

مشحونه قلوبهم فی الطمع

و الرب ناظرٌ مستمع

و الخیول تطارد

و البحار تعاند

و السیوف عقارب

تلسع النائمین

تجفی او تساند

ویلک یا زمان

لقد حان الاوان

و ارتفع السنان

من نقود الادمان

الارض باکیه

والسهول شاکیه

والدموم ساقیه

هبت الریاح حامیه

امرکَ بقتلی ما هیه

الا کراهتاً باقیه

والّا عداوتاً سامیه

جاسم ثعلبی (حسّانی) 18/11/1392