سفیر الحب

پاره کردی بارِ دیگر رمزِ زیبای کلامــم

کاش نادیده گرفتی نبضِ معنای سلامم

آن ادیبِ نامور را در جهانی زنده بـــوده

همه عالم فکرو عقلِ این ثعالب می ستوده

دل از آن تفسیر هایش آب خورده ناگهانی

وصله شد قلب از تبارش با نبوغِ زندگـانی

فتح کرده انقلابی ذهن ها بیدار کــرد

رمزِ تاریخِ حقایق درجهان احضار کرد

جمع کرده در مجلد قصّه ی بیت و عتــــاب

شعر و غالب های شعری ذکر کرده در کتاب

برو در قلبِ درونش سیقلِ دلها ببــــین

از باغِ زیبای کتابش غنچه ی گلها بچین

بار ها گفتم چنین است ثعلبی نام گلــــــی است

مصرفش در بستنی ها شکلِ آن چون سنبلی است

روبه مرقوم ذکرت روز ماوا می شــــــود

شب اگر تاریک گردد شیرِ صحرا می شود

افتخارم از کسی بود قرنها استاد بـــــوده

شاعر و معروفِ عصرش منجی فریاد بوده

یاد باد آن روحِ پاکش با صلات و صد ســلام

آباد باد آن فکر و ذهنش در کلام و در مقام

جاسم ثعلبی (حسّانی) 03/11/1391

گلبی اویاک بعده ما تغــــــیّر

سبانی الوکت لجلک ما تغیـــّر

احلمت گلبک الهاجر ماتغّـــیر

کذب حلمی علی وانت الهویه

***

یبو امحمد زمانک تیّــــهانه

اببحر شوگک حبیبی تیّــهانه

غرگنه او مد سفیفه او تیّـهانه

کرهنه ابحوبته او ذبنه اببلیه

***

شارط شرط علروح ما تنسه طرواک

لو تشرد البغداد زحفا تجی اویـاک

***

اضحک کذب للناس بس گلبی مجروح

سهرانه عینی اعلیک یلماخذ الـــروح

***

گمر صرت ابسمانه و انت نایــم

ابرساله ارسلت گلبی و انت نایم

قریت الروح طبعا و انت نایـــم

جمعت اکتابهه او دزیته الیــــه

***

داوی الشمع ماماع چیه انت یـمه

نورک عماه بلیل من هو الیسلمه

***

عشگت الگاع من خضّرت بلصیف

او عشگت السماء چیه یمطر علیهه

کتلانی زراگ البحر والروج

یجر غناوته و ایحنی بیهــه

او عشگت النار واشتاء اتغرب احذای

او نسیم البارد الصیف آنه اریــــده

ابوکت الضیج احب وحدی اجر طور

اشد اعضای واتحدّه ابقصــــیده

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 02/11/1391

تو دلم نیستی زلیخا ، یوسفم من رستگـــارم

شرع و احکامِ خدا رو ، نقش بسته در نگارم

***

دل فروشی کردی مهرت ، از پشیمونی جدا شو

همین راهِ تو صلاحه ، از سوزِ دلبندی رها شـو

***

بسِ دیگه بسِ بسِ ، دلِ من رفته ســــفر

قلبِ تو عادت نداره ، عشقِ دیگه پر خطر

***

سر به زیرم توی باغت ، دیدی با سیبت همیشه

بارها دستت بریدی ، رنگ و رو دارم نمیـــشه

***

می نوازم عاشقونه ، در تماشای خدایــــــم

در دعای صبحگاهی ، اشک ریزم در صدایم

***

بسِ دیگه بسِ بسِ ، دلِ من رفته ســــفر

قلبِ تو عادت نداره ، عشقِ دیگه پر خطر

***

جمع کن لبخندِ قلبت ، جای دیگه پخش کن

درِ قلبِ من که قفلِ ، در خیالت نقش کــن

***

یارم اون تعبیرِ خوابی ، که خدا حکمت سپرده

با همین گره گشایی ، دل به گورستان نبــرده

***

بسِ دیگه بسِ بسِ ، دلِ من رفته ســــفر

قلبِ تو عادت نداره ، عشقِ دیگه پر خطر

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 02/11/1391

منصفانه بر جبینت کاشتم گلخانــــه ای

خیلی مشتاقِ تو هستم ای گلم پروانه ای

ناسزا گفته زمانم بر کمالِ دلبــــــــران

خاک و خاشاک نشانده بر دلم دیوانه ای

دیدی آن مهر و وفا باغِ دلت آباد کرد

یاد دادی به دلم در محفلم مستانه ای

همچو آهو می دوم در سرنوشتت روز و شب

مثلِ سروِ قد بلندی ای صنم بی خانــــه ای

می شمارم لحظه های دیدنت در هر بهـار

باد و بارانت چو سیلی در غمم میحانه ای

دل به تو بستم غریبم در دیار و کوی تــو

حدس زد دیوانه قلبم در رهم در دانه ای

پای دیدارت نشستم با بهانه می خــرم

توی بارت من نهفتم یوسفم پیمانه ای

رنگ و روی زندگی را پوچ و سر گشته نمود

تو همانی شکلِ دیگر دلبرم یارانـــــــه ای

جاسم ثعلبی (حسّانی) 01/11/1391

رقص و شیدایی دل پر کنده شد از این دیار

شادی و عشق و تماشا باد برده بر کنــــار

همه جا تاریک و ابری آسمان نم نم گشـود

چهره های گرم و شبنم جملگی در غم نمود

ساحلِ دریای سنگی موج ها دیوانــــه وار

همه در غربت نشسته طفل و پیرِ این مزار

خوشه ها خشکیده شد در لابه لای سنگ ها

ریشه ها باریک گشته از فشارِ چنگ هــــا

آسمان  خبرندارد بادها سرد و خمـــار

زیر دریا برف بسته خانه ویران و دمار

کوچ کرده هر پرستو به دیارِ آشنایــــی

لانه ها متروک مانده از طنینِ بی وفایی

سبزه ها بر چیده شد از لوحِ زیبای زمیــــن

در دلم جایی نداری درد و غم هایت نچین

با تظاهر دل خوشم من خسته شد روح از دو رنگ

سالها عذابِ قلبم سخت مالیدم به سنــــــــگ

درد و غم بی داد و نم باران تب دار آمده

نزدِ کوی زندگانی مارِ سم دار آمــــــده

دلِ من محبوسِ غاری هر طرف دیواره بــــاز

مدخلش یک مارِ سمی مخرجش گرگ و گراز

چشم می چرخد به هر دو ردِ پای عابرانــــه

گزش و گاز و دریدن شرطِ برگشتن به خانه

ای الهی چشم بنما پاک کن غم های یــاران

نعمت و شادی و عشقی نم ببار بر بی بهاران

گلِ حسّانی که چیده مرگ بر تختش نشستـه

دل فدای غصه ای شد از نحیبش خیلی خسته

الوداع ای روزِ روشن کو طبیبِ دردِ مــن

پای کوبیده به یاری دل برید از مرد و زن

جاسم ثعلبی (حسّانی) 30/10/1391

شدم معجونِ هر دردی مرا در فتنه ها خوردنــد

دل آزرده شدم از جان و همیاران من مُردنـــد

زده ناقوسِ مرگم را زمان باریده در هجـــرش

گلم روییده در بستان و بی حاصل شده مهرش

تو هستی بحر جوشانی سقا کن تشنه کامــم را

چنان عطشانِ دل کندن ز گورستانِ نامـــم ر ا

خدا روحم تو این برهه غریبانه جـــــلا داده

 چرا آن عشقِ دیروزم دل و جانم صـــفا داده

غریبم من تو دشتی سبز همه در رقص و آوازند

دلم بر سنگ خوابیده و دلها شاد و پروازنـــــد

جفا باریده بر رودم  طمع هرگز ندارد جـــــان

حسد کوچیده از قلبم به جایش ریشه زد ایمان

چنان در غرقِ همیاری دلم با آسمــــان دارد

ستاره ها شدند مهمان و قلبم مهرگـــان دارد

دو بوسه بر لبِ آتش سنانِ آشنایی شـــــــــد

همین ترکه سواری را عنانِ دلربایی شـــــــــد

دلم نزدِ گنهکاران چه بیهوده سفر کــــــــرده

صدایِ ریزشِ باران به کوهستان نظر کـــــرده

خدایم خالق الکونین دلم با چنگ پاشیــــــــده

گلِ بی مهریم آنگارتو کوه و سنگ روییـــــــده

هزاران زلزله آمد تنم زیرِ پلی مدفــــــــــون

همین ذکرِ نمازم را جلا داده دلی مجنــــــون

بپرس از تخته و نجّار و میخ و درزِ هر خــــانه

به دلپاکی مثل ها شد شرابِ جامِ مستانــــــه

شب وروز این دلِ دلگیر و نورِ ماه خاموش است

اذانِ مهربانی را صدای نابی در گوش اســــت

جاسم ثعلبی (حسّانــــــی) 30/10/1391

حافانی البین موّتته او گعد و استعـــد ( ضل حی)

مدّدنی امدود او ضل یضرب علی و استعد (تمکن)

داعیته بطلابتی واعدنی ابغدر و استعـــد (رجع)

***

ما کفنی ابساع ضل یثلم کسر همّتـــــی (قوّتی)

گاعدلی اگعود او ضربانی او فشخ همّتــی (هامتی)

شبّگنی اشباگ حفرالی او دفن همّتــی (مستقبلی )

استوحدنی یا ناس ما کفنی ظلم و استعد (تعود)

***

نسیت اسنین وسط الگلب ربّیــــــت (ربا)

ابطّن روحی سکنت اویای ربّیــــت (ربیت)

کبرت او ما دریت اباک ربّیت (رب البیت)

گمت تعصی کلامی ابلا شچـــــــــــیه

***

ما حسّبت گلبک علی شد غیــــــــض (مختاض)

ولا یوم انتظرت اویاک شد غیــــض (تغتاض معی)

اذا روحی جفت و الجسد شد غیض (تغتاض مع ای)

شعلت النار احرگت الثنیــــــــــــــــــــــه

***

لا تنطر علی روحی تعبنی الزمن من عـــدکم

لا تتضمّد اجروحی انکسر گلبی ابســــاعدکم

لا تنشد علی الفرگه الدهر هدد مشاعـــرکم

اسئل متی هل تابوت یرحّل گلبی من شرکم

***

روح او عوفنی ابمرمی المنیه ، حطنی ابگبر و اتدلل علیه

وین اربای وینه ، ما حصّلت زینه ، فضحانی ابونینـــه

تعبت اسنین ویاک اباذیه

***

حسبت احساب کبری آمّر اعلیک

ولا لحظه مضت والگلب ناسیـک

 انظرگلبی تعبان ، ابدربک عینی نیشان ، تربیلک یزعلان

ترکت ادیارنه او عفت الخویه

روح او عوفنی ابمرمی المنیه ، حطنی ابگبر و اتدلل علیه

وین اربای وینه ، ما حصّلت زینه ، فضحانی ابونینــــه

تعبت اسنین ویاک اباذیه

***

بعد ما بیه احن واشتاق طرواک ، بعد ما بیه اتحمّل و اجی احذاک

انت الّی ردتهه ، والفرگه عدتهه ، و ابعمری سمتهــــــــــــه

نکرت اربای چا  آنه اشبدیه

روح او عوفنی ابمرمی المنیه ، حطنی ابگبر و اتدلل علیه

وین اربای وینه ، ما حصّلت زینه ، فضحانی ابونینــــه

تعبت اسنین ویاک اباذیه

***

چنت اصغیر او روحی حنّت اعلیک ، رسمتک بلگلب لا مانی ناسیک

او هسّه اشّفت منّی ، من کثّرت همّی ، منّک فار دمـــــــــــی

لا تامر علی مشدوده ادیه

روح او عوفنی ابمرمی المنیه ، حطنی ابگبر و اتدلل علیه

وین اربای وینه ، ما حصّلت زینه ، فضحانی ابونینــــه

تعبت اسنین ویاک اباذیه

***

بچیت اعلیک ایامی او نهاری ، ما نامت العین او ظلمــــه داری

ادری بیک خوّان ، او گلبی اویاک خسران ، علی الّی فات ندمان

ابوکت کبری اسافر یا نویه

روح او عوفنی ابمرمی المنیه ، حطنی ابگبر و اتدلل علیه

وین اربای وینه ، ما حصّلت زینه ، فضحانی ابونینــــه

تعبت اسنین ویاک اباذیه

***

بزق نورک ابگلبی و آنه فرحان ، احب اسهر معاک او گلبی سکران

تحّیل گلبک اویای ، اتحمّل خطایای ، خنتنی لیش یهــــــــوای

روح او داعت الله آنه فدیه

روح او عوفنی ابمرمی المنیه ، حطنی ابگبر و اتدلل علیه

وین اربای وینه ، ما حصّلت زینه ، فضحانی ابونینــــه

تعبت اسنین ویاک اباذیه

***

اچّم مره خنتنی او عاتبیتک ، چنت نازل ابگلبی او صعّدیتـــــــک

لیش اتعذب الروح ، ابجفاک الگلب مجروح ، تضرب راسی بلصوح

غریب اطلعت تایه بلثبیه

روح او عوفنی ابمرمی المنیه ، حطنی ابگبر و اتدلل علیه

وین اربای وینه ، ما حصّلت زینه ، فضحانی ابونینـــه

تعبت اسنین ویاک اباذیه

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 29/10/1391

من و تو جای خوش و شیک نداریـــم

من و تو در این فلک تاریک غاریـــم

بوس کن هر آرزو در جای خلـــــوت

سعی کن در این جهان نیک بکاریــم

***

لذّتِ هر دانشی نشرش بـــــود

زکاتِ هر گنجی را بذلش بـــود

این همه ثروت و جـــاه و آرزو

خود پسندی درعمل زهرش بود

***

جمع کن دار و ندارت یا امیــــــن

بی طمع باش و نخر جانا زمیــــــن

سانحه می آید و آبش چو ســــیل

خشک و تر می سوزد ای داناببین

***

جای تو در آن جهانش ماندگار

حرف تو در استانش یادگـــار

بهترین راهش درِ غیبت ببند

شادی دلها نشانش در بهــار

***

کاشتم صبر دلم برگی نـــــــداد

خیس کردم حرفِ  بد رنگی نداد

سوختم در آتش و دردِ زمــــان

آواره در کوهش ولی سنگی نداد

***

داد و فریادم رسیده پیشِ توسـت

سوختم اززخم های نیشِ توسـت

کاش دردِ دلم رازی مانده اســت

در کنارِ قلب و جان و کیش توست

***

دل سفر رفته به گردش سویِ یار

چشم بسته می دود دیـــوانه وار

استراحتگاهِ دل پیدا نشـــــــــد

روی دوشِ غصه زد سنگ و مزار

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 29/10/1391

یا ناس، حبتک روحی او تیهت الدرب، یا ناس  ، طالت الفرگه و افراگک صعب،  یا ناس

هاجرت مظلوم لدیار الغرب  ، یا ناس

***

بلبدایه ابلا نهایه   ، وابتدینـه، اویاک ســــرنه

العین تسچب قطره من دم و ابتدینه ، و انتظرنه

او حبنه اصبح زاید الهم و ابتدینه ، قل صبـرنه

النه ، اسمح النه یا زمن خل نهب

یا ناس، حبتک روحی او تیهت الدرب، یا ناس  ، طالت الفرگه و افراگک صعب،  یا ناس

هاجرت مظلوم لدیار الغرب یا ناس

***

ابدون عزکم دنیتی ظلمه او مهانه ، یا عزانا

 گمر انتم بلگلب داوی حنانه، یا عـــــزانا

و النکرکم زاد بفکاره الخیانه ، یا عــــزانا

تربی ، روحی مشتاقه الک تــربی

تربی ، نسمتک بدیارنه خل تهب

 یا ناس، حبتک روحی او تیهت الدرب، یا ناس  ، طالت الفرگه و افراگک صعب،  یا ناس

هاجرت مظلوم لدیار الغرب یا ناس

***

اسمع الونه الخفیه یا حسافــــه

 زینب التشکی اباذیه ، یا حسافه

من یواسی هل رضیه  یا حسافـه

یا لیل، تبچی او تجری الدمع یا لیل، یا ویل، تنحب ابفگد الاخوه یا لیل

  یا لیل سیف ابن سفیان لوح بلحرب

یا ناس، حبتک روحی او تیهت الدرب، یا ناس  ، طالت الفرگه وافراگک صعب،  یا ناس

هاجرت مظلوم لدیار الغرب  ، یا ناس

***

امقید السجاد او یبرا للضعــــن، ویلاه

 سایر اویه الحرم تقبل یا زمـن، ویلاه

المرض والهم والفتن گلبه انسجن، ویلاه ،

الهمه، الهمه یشیعی زید بلهمه ، الهمه، اطلب دیار احسین ابو الیمه

 الهمه، زید  ابونینک ما اظن تنسحب

یا ناس، حبتک روحی او تیهت الدرب، یا ناس  ، طالت الفرگه و الفارگ صعب،  یا ناس

هاجرت مظلوم لدیار الغرب  ، یا ناس

***

استمع صوت البکاء بلطف یدیر ، ویلی

واستمع نوح الارامل والهذیر، ویلـــی

استمع زینب تون وین المصیر، ویلــی

نادت ،صولت الخیاله والنار التشب

یا ناس، حبتک روحی او تیهت الدرب، یا ناس  ، طالت الفرگه و افراگک صعب،  یا ناس

هاجرت مظلوم لدیار الغرب  ، یا ناس

***

هلجرح غمّگ ابجسمی ،من ترکنی، انکسر ظهـــری

الدرب طال او یجری دمی، من ترکنی، انکسر ظهری

اتعذبت من الشماته ، من ترکنی، اوکثر همّـــــــی

دمعه، سالت العین ابجفاهم ، دمعه، غسلت الوادی ابهواهم

دمعه، جر معانه یا محب

یا ناس، حبتک روحی او تیهت الدرب، یا ناس  ، طالت الفرگه وافراگک صعب،  یا ناس

هاجرت مظلوم لدیار الغرب  ، یا ناس

***

معنی:

یا ناس(ای مردم)

دل به او بستم و محرابش زدم ، یـا ناس

در مسیرِ سخت دنبالش بودم ، یا نــاس

خادمِ و تشنه ی دربارش شدم ، یا ناس

***

عشق نابِ دیدگان آغاز کردیـــــــــم

با چشم اشک آلود و جان دل باز کردیم

 در انتظارِ

پر شده قلب از محبّت راز کردیـــــم

صبر کم شد

برای ما ،باغِ زیبای در بهشتــــــــــی

برای ما ، تو نباشی دل می کشتـــــــی

برای ما ، باور کن قلبم همیشه در تماس

در مسیرِ سخت دنبالش بودم ، یا نـاس

خادمِ و تشنه ی دربارش شدم ، یا ناس

***

دنیای من بی تو که تار و غم خریده ، با عزایم

ماه شب تابید و در دل شب کشیده ، با عزایم

منکرِ مهر امامت شر چشیده ، با عزایـــــم

نگهبانم ، دیده بانی کرد و مشتاقی چشیـــده

نگهبانم، آن نسیمِ پاکِ قلبت شد اســــاس

در مسیرِ سخت دنبالش بودم ، یا نـــاس

خادمِ و تشنه ی دربارش شدم ، یا نـاس

***

بشنو آهِ خسته در دل ، با ندامت

زینبی کوچیده محفل با شهامت

مهر دل داده به منزل با کرامت

ای شب ، گریه بی برادرش در شـــــــــــــب

ای شب ، سربازِ بن سفیان گردن ها زده با داس

در مسیرِ سخت دنبالش بودم ، یا نــاس

خادمِ و تشنه ی دربارش شدم ، یا ناس

***

سجاد بستند پایـــــــش ویلاه

روزگار پرسیدی رایــــش ویلاه

تنِ بیمار وصدایش ویــــــلاه

کو تلاشت ، به دیارِ عاشقان بشـــــــتاب

کو تلاشت ، جستجو کن دو کفِ عبّـــاس

در مسیرِ سخت دنبالش بودم ، یا نـاس

خادمِ و تشنه ی دربارش شدم ، یا ناس

***

گوش کن گریه و دردِ کــــربلا ، ای وای

گوش کن صوت حرم ای با خدا ، ای وای

گوش کن زینب بناگه شد فدا ، ای وای

فریاد زد ، فریاد زد دلم دو نصفه شد از زار را

فریاد زد ، خیمه ها آتش زدن طفل و اساس

در مسیرِ سخت دنبالش بودم ، یا نـاس

خادمِ و تشنه ی دربارش شدم ، یا ناس

***

زخم در جسمم عمیقی ، ای حسینم

دل بریدم

زهر زد با تیغ تیزی ، ای امینم

غم کشیدم

از شماتت و ستیزی ، در کمینم

سم چشیدم

اشکم ، در نبودت گریه ها کـــردم

اشکم ، شست آن شن ها دلِ سردم

اشکم ، اشک کو یاورِ بی احساس

دل به او بستم و محرابش زدم ، یـا ناس

در مسیرِ سخت دنبالش بودم ، یا نـاس

خادمِ و تشنه ی دربارش شدم ، یا ناس

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 27/10/1391

یقولون المحبه ابنظرة العیـــــــن

وانه عینی طفت و اشلون حبیتــــه

او یقولون المحبه اتیبس الـــراس

تحت رش المطر مجنونه تانیتــه

***

یقولون العشق دانه ابوســـط نار

و انه حبی برد یرجف بلگلــوب

صاح اشاه حبیبی و اکتم الصوت

حنینه الحرر اگلیبی ولا اتــوب

***

یقولون الدهر ما صاحب ارجــــال

ولا فتّح ابوابه للمحبـــــــــــین

سبحنه اصغار بلشط صافی شفـناه

لعبنه اویه الدهر لعب المجانین

***

او یقولون العشگ حی قادر ایمـوت

اذا مات المحبه اتشیل ویـــــــاه

ما شفنه شجر مگصوص الرگـــاب

لو تبغی سبّاحه اتورد احــــــذاه

***

او یقولون الشمس مطلوبه للگــاع

او یقولون الگمر ناکر حچیـــــهه

سمعنه اهوای عن الغیبه و الگـال

ابصدگ و ابکذب بالک تبتلیهـه

***

یقولون الجفن لو رف یجی اهواک

او یقولون الندم گاعد یتانـــــی

وانه رفّن اجفونی اثنینهــن دوم

لا شفت الولف لا فرح جانــی

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 26/10/1391