سفیر الحب

اسمع یالحرگت ابیوت و انطر شوف تالیتک

النار الّی دوت باعضاک باچر توصل البیتک

میفیدک عذر لا لوم صدّگ هایه تربیتک

الخاین و اللّه الخاین ما یسوا ارباها

***

الدنیا اتکبّر الیفتی بالفهام

عجید او ما اله والی بالفهام

حشر و اتزامط الوالی بالفهام

ابنیاب الشر یفرسون الضحیّه

***

اخیط اجروحی من تعبیت و انزف دم یشوفونی

هلی او صدقانی متکترین چنهم ما یعرفونی

امس دهن او دبس ویای بس بالضیج یردونی

اضباع او تایهه ابملفای تطش من یخلی ماعونی

جربت الدهر مرات شفتهم ما یرحمونی

ابّطن بیر الحساده ابللیل مثل یوسف یذبونی

مقصدهم اضل محروگ بالنار او یادبونی

انا الادبانی البین و اشوف العیله بعیونی

و اعرف البیه وفه للناس و اعرف الی یصدگونی

واعرف الیکتم الاسرار و اعرف السافل اینونی

گمر ضاوی حلاته ابللیل شاهگ خل ینکرونی

اهل العفرته ابتاکید تندم من یذمونی

ان اللابس صبر ایوب ابثوب العزّه یلگونی

انا الکاتم حلم یعگوب اکشف فتحة اعیونی

انا العابد الحگ دوم و اعازی الی یعازونی

انا دله او مضیف او سیف و افرح للیفرحونی

الما عدهم وفه دولاب ابطن صحر او یشتلونی

عوف اهل الغدر محراث بالنار او یدحکونی

عبید ازنوج للطاعون مفتون او یتهمونی

اکل و اشرب یخاین مرض و الهم

العماله اتلوگ الک و الخزی والهم

السجن ما دام للمسجون و الهم

الفرح قادم عرس یشفی الخویّه

الحوم ایگل للواوی اسباع الدیره انتفضت و انت اهناه

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 06/04/1399

من چرا زنده بمیرم،ای خدا از این وبا

من همان عابد شبها، آشنا

دور کن بیماری صعب العلاج

التماسِ بنده ات از این بلاء

یا الهی دردِ دلها در جهان

از کرونا دسته دسته خیلی مردند

 در جلویِ دیدگان

ای خدایِ مهربان،

خیلی از انسانها پرپر شدند

ساقه ها بی سر شدند

بچّه ها بی پدر و مادر شدند

استجابت کن نجاتِ بندگانت

در نیایش در دعا

ای خدا خانه ی تو بسته شده

ای خدا صحنِ مطهّر هر مبارک ، از خطر

از مرگِ در کُنجِ سفر خسته شده

ای خدا نان آوران از ترسِ دیوِ خفته جان

 با سوز و حرمان

خانه شد با قرنطینه همچو زندان

ای خدا بر بندگانت رونما کن العجل عشق و صفا

ای خدا مهر و محبّت

لذّت این روزگار

یا الهی دور کن درد و دمار

ای خدا می دانم و دانسته ام تو یاورِ هر بی پناهی

تو همان تک داد خواهی

از بلاء محفوظ کن این امتت

امتِ پیغمبرت

امتِ یاران به خون غلطیدگان

امتِ آزاده خواهان ، دل به درمان

یاوران این امامان از خطا

شاعر اهل بیت: جاسم ثعلبی (حسّانی)31/03/1399

دوبیتی حکم تیر

تو ای کارفرمایِ زیبنده ریش

نرنجان یتیمی که در بندِ خویش

اگر ریش عقلت رسد در کمال

و گر نه نمایش بیفکن به تیش

***

تو حرفِ سین سارا سادگی هست

تو حرفِ الف گویا زندگی هست

درونِ حرفِ را صدق و صداقت

و حرف آخر الف آیندگی هست

***

زدن بر سرِ بی گناهان خطاست

به زور افکن و دلربایان کجاست

بیا مثلِ من زندگی کن ببین

تو سختی ندیدی نگو بی وفاست

***

دوتا چشم دارم ولی دیده کور

به طوفانِ غم بر افکندم به زور

کجا دل ستانم کجا دادیار

یقین آشیانم پناهم زگور

***

بلا در بلا آیدت بی دواست

نرنجان اسیری که یارش خداست

تو حاکم حکیمی ویا حکم تیر

فقط حکم خالق بدرد آشناست

***

در آتش نشستم ولی چاره چیست

مریضم ولی رنگِ بیماری نیست

زمین آسمان بویِ خون می دهد

فرشته به صورش دمد قرنِ بیست

***

اگر عدل باشد ولایت بهشت

نه مظلوم ماند نه ظالم سرشت

مساوات در خلقت آید پدید

نه بد شانس ماند نه بد سرنوشت

***

اگر گه بپرسی زدزدی خطیر

گناهِ کبیره به چشمش صغیر

به جرأت بگویم کلامش خطاست

به یک چشم بستن به حق دان اسیر

***

ستمگر به ذر در به در نادم است

تو مظلوم ماندن به از ظالم است

طلبکار باشی به درگاه حق

به از بدهکاری خطر قادم است

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 30/03/1399

تو ای کارفرمایِ زیبنده ریش

نرنجان یتیمی که در بندِ خویش

اگر ریش عقلت رسد در کمال

و گر نه نمایش بیفکن به تیش

***

تو حرفِ سین سارا سادگی هست

تو حرفِ الف گویا زندگی هست

درونِ حرفِ را صدق و صداقت

و حرف آخر الف آیندگی هست

***

زدن بر سرِ بی گناهان خطاست

به زور افکن و دلربایان کجاست

بیا مثلِ من زندگی کن ببین

تو سختی ندیدی نگو بی وفاست

***

دوتا چشم دارم ولی دیده کور

به طوفانِ غم بر افکندم به زور

کجا دل ستانم کجا دادیار

یقین آشیانم پناهم زگور

***

بلا در بلا آیدت بی دواست

نرنجان اسیری که یارش خداست

تو حاکم حکیمی ویا حکم تیر

فقط حکم خالق بدرد آشناست

***

در آتش نشستم ولی چاره چیست

مریضم ولی رنگِ بیماری نیست

زمین آسمان بویِ خون می دهد

فرشته به صورش دمد قرنِ بیست

***

اگر عدل باشد ولایت بهشت

نه مظلوم ماند نه ظالم سرشت

مساوات در خلقت آید پدید

نه بد شانس ماند نه بد سرنوشت

***

اگر گه بپرسی زدزدی خطیر

گناهِ کبیره به چشمش صغیر

به جرأت بگویم کلامش خطاست

به یک چشم بستن به حق دان اسیر

***

ستمگر به ذر در به در نادم است

تو مظلوم ماندن به از ظالم است

طلبکار باشی به درگاه حق

به از بدهکاری خطر قادم است

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 30/03/1399

غزل اجنبی

سایه به دنبالت شدم ، چرا سراب می شوی

زنده که می کنم دلت ، چرا عذاب می شوی

مستی وسر مستی به غم ، چشیده ای بوی تنم

ناقوسِ بین ما کِرَم ، چرا به خواب می شوی

دیدار و وصلت آرزو ، ای زیورم دوری نگو

ستاره ام دورِ دلت ، چرا شهاب می شوی

پروانه ام با شمع وگل ، در عشق و عاشقی تکم

سنگِ صبورم ای نگین ، بگو لعاب می شوی؟

من ماندم و حرفِ دلت ، گل گفتن و خندیدنت

عابد و ترسم از خدا ، چرا شراب می شوی

مرهم بمان ای همسفر ، زخمِ دلم  دنج خطر

دور نشو از من دگر، خانه خراب می شوی

گم گشته شد عهد و وفا ، از زندگی گشته جدا

می گفتی اجنبی رها ، چرا مذاب می شوی

می نالی از دردِ دلت ، ترسیدن و گم گشتنت

درون جام عاشقت ، چرا حباب می شوی

چه چه بخوان وقتِ رمان ، ای بلبلِ شیرین زبان

خورشید تابان جهان ، چرا نقاب می شوی

بیداریِ روح و نفاق ، تحمّلِ دردِ فراق

در صیقه ی عقدِ طلاق ، بویِ کباب می شوی

نصرت و فرمانِ لبت ، سختی و درمانِ تبت

با شعر وعرفانِ شبت ، ختم کتاب می شوی

آزادگی در زندگی ، با صبر و بویِ بندگی

بر سنگ و دیوارِ عطش ، آبّ گلاب می شوی

لذّتِ زیبای بشر ، جاسم بگو بی دردِ سر

کمک به یارِ در به در ، سفیرِ ناب می شوی

جاسم ثعلبی (حسّانی) 16/05/1397

غزلِ رمز عدالت

با نطقِ عشق و عاشقی ، شنیده ام صدایِ تو

ادغام شد حرفِ دلم ، با زنگِ گل نوای تو

تو خنده ات تو معشرت ، آیین و چنگِ دلبرت

همرنگِ روح باورت ، سفیر آن خدایِ تو

اسیرِ حکم انس و جن ، منتظر حکمت اذن

همچو سلیمان نبی ، مطیع هر ندای تو

رمزِ عدالت و وفا ، گهواره بی بند جفا

قطع نشد ولی بدان ، شروعِ هر بلای تو

من ماندم و حرفِ دلت، خندیدن و گل گفتنت

تابیدن و رقصیدنت ، نوید آن شفایِ تو

رحم مکبّر به ستم ، آغوش گرم صد الم

پیمانه های آرزو، مکملِّ دوای تو

جاسم ثعلبی (حسّانی) 30/10/1398

اذ کان عمرکَ طاف الاربعین سنةٍ

فعلیکَ ان تعملَ مایاتی فی کلامی فعیلا

ما تخسر العمر و تربح الصحةَ عزتٍ

یکفیک جمع المال و الانفاق سلسبیلا

عد للحجامةِ فی کل عامٍ ولو  بمرتٍ

حتّی اذا جسمکَ اصحی من الامراض قیلا

اشرب من الماء اذ لم تحسَّ فی عطشٍ

لان قلّت الماء فی الجسم طابعٍ نهیلا

تمرّس بالریاضةِ ساعیاً ولو لحظةٍ

تعاطی مع الاعمال ولو کنت معیلا

فی کل وجبةٍ خذ من الطعام مزةٍ

لا تملاء الکوز حشوةً والفطور کفیلا

تحرّک بالاقدام یومَ شفاک و لیلةٍ

لا تغفز النهر هرباً من الصراط طویلا

ایّاک ان تزعلَ ولو لومةَ لائمٍ

عدّی الجبال و الثقال و السماح ثقیلا

زکّی بمالکَ و اکرم کل ذی محنةٍ

الجود یبغی و بیت الحرص دائماً فی رحیلا

اقنع بما اتاک ربّکَ من نعیمٍ و شفقةٍ

لا تتمنّی قصور الخلق و تحترق سعیرا

تواضعَ امام الناس تری فیهِم محبةٍ

احرق غرورکَ والمتکبّر خلقٌ معیرا

خذ من حلالکَ و سافر واکسب راحةٍ

لو شاب شعرکَ لم یختم العمر مغیرا

عجّل علی نومکَ و السهرات مضرةٍ

یحتامُ قلبکَ للنوم و النوم طهیرا

صلّی بما یوجب علیکَ بالاوقاتَ مسرةٍ

لا مالکَ ینفعکَ ولا اولادکَ مستحیلا

ایّاکَ بالصدق فمن قل صدقهُ قلَّ صدیقهُ

وسامٌ یلاق بک فی لسان الغیب نبیلا

و عامل الناس بالاخلاق ناعمٍ ذی صلةٍ

یعاملکَ اللّه بالاحترام امدٍ طویلا

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 28/03/1399

اصبّح لک صباح الخیر بالخیر

تحب لو ما تحب اسبیر بالخیر

تجی لو ما تجی اتعنّاک بالخیر

قصیت اویای وانت اتعن علیّه

***

صباح الخیر اصبحنّک وسر بیک

خیالی اویاک متعانق و سر بیک

لگیتک فص ذهب فالق وسربیک

امن اصد بعیونک افتر طوط حیّه

***

صباح الخیر اصبح لک وهم بیک

و اذا سامع اترکنّک وهم بیک

احب اطباعک او شکلک وهم بیک

گبل طرت الفجر جنّک هدیّه

***

صباح الخیر اطرّش لک وعد لک

اهوای اجروح اضمدلک وعدلک

الگلب شت او رجع لجلک وعدلک

حلف بسمک بعد میخون بیّه

***

مساء الخیر امسّیلک و اغربیک

گمر بالسماء ایباریلک و غر بیک

سبع بالضیج اعرفنّک و اغر بیک

اعوفک لیش و انت اسناد الیّه

***

ابمساء الخیر اذکرنّک ویهلاک

ابسلامه او ترجع الربعک ویهلاک

بطیت او غیبتک طالت ویهلاک

متی ترجع یبو اطباع الوفیّه

***

تبختر للی صبّح لک و مسّاک

ولا لحظه شعل غیضک و مسّاک

امعدّل عطر ابفیضک و مسّاک

الیخون البیه وفه مات ابردیّه

***

الدنیا اتعوثرت زادت ولمهه

تفز و اتطشّر احبابی ولمهه

الغدروا بیه انسابی ولمهه

الغلط گلبی القبلهم عون الیّه

***

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 27/03/1399

می خوامت و می خوامت دیوانه نشو غمگین

در جامت و در کامت یادِ عاشقی شیرین

گریه راه حلی نیست مستانه نشو هر بار

بیگانه شدی از خود آزارِ هوس سنگین

***

دیوانه نشو عاشق ، عاشق خودِ دیوانه

در جسم اگر دل نیست کو ساکنِ میخانه

زنجیر محبّت را گر پاره شود جاسم

در عالم و در محشر مردم همه بیگانه

***

ای عاشقِ خود باور قلبت به کسی بسپار

تکیه گاهِ بی تکیه دریاب که چون دیوار

دل را که فروشی نیست عفت را که گوید ایست

نفروش به زر و زیور دنبال هوس صد بار

***

قلبت به شرف بگمار دانستی و می داند

فکرِ عاشقی دریاست در یادِ تو می ماند

در خواب سحر بنشین تفسیرِ خبر شیرین

آژیر خطر هر بار در گوشِ تو می خواند

***

طمع در عشقِ رو در رو نمایم

و عشقِ پاک خیلی می ستایم

تو خود را باختی با تن فروشی

نمی ارزی دو ذره خاکِ پایم

***

دیوانه شدی انگار گوشت به خطر هستی

از عمد بدور از من تو کولِ سفر بستی

از چوبِ ضرر پیداست ما را چه گناهی هست

دیدار چنان سخت است در کامِ تو می خوردی

***

جاسم ثعلبی (حسّانی) 02/01/1399

موال للغیّاب

یا صاحبی اویاک محتاجک تِمر بس وامر

و ابعتبت الباب واگفلک تَمر بس وامر

و افراگ الاحباب مالح مستمر بس وامر

وین ارحلت وین بعدیت ابشکل من هلک

و العاف الاحباب تالیته ابندم من هلک

و الغربه صعبه یخی تتحمّل صگد من هلک

واخلافک الزاد حتّی لو تَمر بس وامر

***

عینی اعلی دربک ربت تمطر من دمعهه اوتهل

عاود علیهه الدرب مو هور او تلال اوتهل

یهلال گلبی خلص کل صبری ابغیاب اوتهل

مر بینه مرت عشگ حالوب ابمطر منظره

و اشکی ابهموم الگلب و اکشف غدر من ظره

کحّل اعیونی ابتسم تشفی العگل منظره

عطرک یفور ابنغم عنبر یغالی او تهل

***

یهلال ریتک تمر فتره بس اشمّک و اعد

طالت علی غیبتک حنیت اعلی شوفک و اعد

یا حسرتی اویای مکتوب ابجبینک وعد

گلبی دوا ابنار ما یطفی او یداوی المحن

منکوب من الزمن نچباته علیّه المحن

خلیه جدر طین یتوسد ابمایه المحن

والما وفه اویاک ترکیته ابحچیچه واعد

***

شد العزم یا گلب و ارسم فخر من براء

مرشی الیذمّک غبی خاتل صعد من براء

نیته عذاب او الم یتبسّم کِذَب من براء

یسئل علیک او یطب بیتک ولاکن یذب

اچم حید گبلک گلص باشباچه ابعناده یذب

باع الصله و الرحم  کل حاسد ابناره یذب

التابع اسیاده انشرا او من الطغی من براء

***

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 10/03/1399