سفیر الحب

نسیم الهاب

السبوا طاقة شعبهم عقرباهم

او صیت الذل نهبهم عقرباهم

یجی یوم او نمرهم عقرباهم

الرحم مرفوع ابد ما کو خطیّه

***

اجه وکت الحصاد او منجلک مکسور

سل سیفک یناهی احچایه محچیّه

شد ظهرک او لف چفیتک اعلی الراس

یبن دیرة هلی کافی العبودیّه

ملانه الصبر و الصبر صاح ادخیل

السکوت ابذلّه مرسوم ابمعانیّه

شیل المستحی و النخل دگ ارچاب

ابعزم محتام ظل ینعه ابشواطیّه

و الیرید الکرامه یبذل المجهود

الغیره اویه الغضب تتسمه تربیه

حرام الباع بخته او تابع امر ابلیس

الطلابه اویاه صعبه او ماهی منسیّه

ما ملینه نرگص مثل رگص الدان

من ینزل جمر یجری ابسواجیّه

احنه احفاد حیدر و الحسن و احسین

و ابو فاضل علمنه ابشیمه عربیّه

تربیت محمد خاتم الکونین

ما نقبل ظلم نرفض مبانیّه

مکتوبه الاصاله و الادب و الدین

اعگال الراس متوسد الچفّیه

نزهی بالجمال ابکل نسیم الهاب

یخسه الی یذلهه ارفعهه خاچیّه

التابوت البلانه خله یحمل موت

الموت ایهون للیغزی الحرامیّه

انشدک موته وحده لو عشر موتات

الموت ابعز لیامه اعلنهه تعزیّه

مگرود الکدر لو قربلاله اسباع

الاسد یبگه الاسد و احکامه مجریّه

الاسد لهل الغدر ما یرضخ اشویه

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 16/03/1399

موال و ابوذیّات مای العذب

یا مالک الروح لهدیلک عتب بس ملک

خیّط بالجروح و اوجودی العذب بس ملک

و ارتاح ویّاک بایعتک ملک بس ملک

ما ترضی تشتاق لو تلعب علی الحب لعب

و ارموشک احنان دمعاتک چسنّی لعب

خلینی اشم الهوی بس وحدی او غیری لعب

ما یسکن اویاک رب الحاشه الک بس ملک

***

الالم زاد الگلب بجفاک شدهن

او صبری ابهجرک العازاک شدهن

اگله اهناک جرح الفاک شدهن

الصبر ما فادنی او یدّن علیّه

***

یا مالک الروح اذّانی الوکت مایرد

و الخاب ضنّه اعتقد من یدعی ابدعاء مایرد

والّی کفر بیک بارضک و السماء مایرد

من حیث رب العرش انت او عظیم الشان

و ابکل قضایا البشر تعرف نوایا الشان

خطارک الوان تغفر کل ذنوب الشان

والّی نسف طاعتک ابمای العذب مایرد

***

اکرونه هددانه ابقتل و انهه

احباب اهوای جرهه العسر ونهه

السبب طغیان فانی البشر ونهه

ابرحمتک و ارحم ابحال البریه

***

غثنی قلقل السعر بفراشه او علی من یمر

کالجبل من نار یتسرسح یعر من یمر

اکره خیاله الضحی من یجبل یطر من یمر

بس اکرم الناس من عان البشر عامله

شدد علی الشین باحسن معمله عامله

و الزاع طیب النفس تشعر من سبب عامله

و الیزرع اخلاق تتمنّی الخلگ من یمر

***

البشر مو حشر من ینغر و عر عر

یهیم ابلافکر ینطر و عر عر

علی البیهم فخر یحثر و عر عر

یموت او تبغی نچباته ابشچیّه

***

هجمت علی دنیای بجیوش او مدافع ترن

محموله جو او بحر و ابارض المعارک ترن

جرحتنی جرحین بس اهل المقابر ترن

لبدت اغرود البعر کلمن دخل بیت له

لو حتّی ردت انسحب ناصب درب بیت له

من شاف نار التفگ خابر عدو بیت له

ما ضاگ بیه الوکت و اجروحی ابعسر شن ترن

***

ذکرت الضمّد اجروحی ولی عون

جفانی او تیّهت دربی والی عون

ابطن گلبی ارسم احدوده و الی عون

مثل عید او فجر و ایمر علیّه

***

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 13/03/1399 

موال و ابوذیّات مای العذب

یا مالک الروح لهدیلک عتب بس ملک

خیّط بالجروح و اوجودی العذب بس ملک

و ارتاح ویّاک بایعتک ملک بس ملک

ما ترضی تشتاق لو تلعب علی الحب لعب

و ارموشک احنان دمعاتک چسنّی لعب

خلینی اشم الهوی بس وحدی او غیری لعب

ما یسکن اویاک رب الحاشه الک بس ملک

***

الالم زاد الگلب بجفاک شدهن

او صبری ابهجرک العازاک شدهن

اگله اهناک جرح الفاک شدهن

الصبر ما فادنی او یدّن علیّه

***

یا مالک الروح اذّانی الوکت مایرد

و الخاب ضنّه اعتقد من یدعی ابدعاء مایرد

والّی کفر بیک بارضک و السماء مایرد

من حیث رب العرش انت او عظیم الشان

و ابکل قضایا البشر تعرف نوایا الشان

خطارک الوان تغفر کل ذنوب الشان

والّی نسف طاعتک ابمای العذب مایرد

***

اکرونه هددانه ابقتل و انهه

احباب اهوای جرهه العسر ونهه

السبب طغیان فانی البشر ونهه

ابرحمتک و ارحم ابحال البریه

***

غثنی قلقل السعر بفراشه او علی من یمر

کالجبل من نار یتسرسح یعر من یمر

اکره خیاله الضحی من یجبل یطر من یمر

بس اکرم الناس من عان البشر عامله

شدد علی الشین باحسن معمله عامله

و الزاع طیب النفس تشعر من سبب عامله

و الیزرع اخلاق تتمنّی الخلگ من یمر

***

البشر مو حشر من ینغر و عر عر

یهیم ابلافکر ینطر و عر عر

علی البیهم فخر یحثر و عر عر

یموت او تبغی نچباته ابشچیّه

***

هجمت علی دنیای بجیوش او مدافع ترن

محموله جو او بحر و ابارض المعارک ترن

جرحتنی جرحین بس اهل المقابر ترن

لبدت اغرود البعر کلمن دخل بیت له

لو حتّی ردت انسحب ناصب درب بیت له

من شاف نار التفگ خابر عدو بیت له

ما ضاگ بیه الوکت و اجروحی ابعسر شن ترن

***

ذکرت الضمّد اجروحی ولی عون

جفانی او تیّهت دربی والی عون

ابطن گلبی ارسم احدوده و الی عون

مثل عید او فجر و ایمر علیّه

***

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 13/03/1399 

موال و ابوذیّات مای العذب

یا مالک الروح لهدیلک عتب بس ملک

خیّط بالجروح و اوجودی العذب بس ملک

و ارتاح ویّاک بایعتک ملک بس ملک

ما ترضی تشتاق لو تلعب علی الحب لعب

و ارموشک احنان دمعاتک چسنّی لعب

خلینی اشم الهوی بس وحدی او غیری لعب

ما یسکن اویاک رب الحاشه الک بس ملک

***

الالم زاد الگلب بجفاک شدهن

او صبری ابهجرک العازاک شدهن

اگله اهناک جرح الفاک شدهن

الصبر ما فادنی او یدّن علیّه

***

یا مالک الروح اذّانی الوکت مایرد

و الخاب ضنّه اعتقد من یدعی ابدعاء مایرد

والّی کفر بیک بارضک و السماء مایرد

من حیث رب العرش انت او عظیم الشان

و ابکل قضایا البشر تعرف نوایا الشان

خطارک الوان تغفر کل ذنوب الشان

والّی نسف طاعتک ابمای العذب مایرد

***

اکرونه هددانه ابقتل و انهه

احباب اهوای جرهه العسر ونهه

السبب طغیان فانی البشر ونهه

ابرحمتک و ارحم ابحال البریه

***

غثنی قلقل السعر بفراشه او علی من یمر

کالجبل من نار یتسرسح یعر من یمر

اکره خیاله الضحی من یجبل یطر من یمر

بس اکرم الناس من عان البشر عامله

شدد علی الشین باحسن معمله عامله

و الزاع طیب النفس تشعر من سبب عامله

و الیزرع اخلاق تتمنّی الخلگ من یمر

***

البشر مو حشر من ینغر و عر عر

یهیم ابلافکر ینطر و عر عر

علی البیهم فخر یحثر و عر عر

یموت او تبغی نچباته ابشچیّه

***

هجمت علی دنیای بجیوش او مدافع ترن

محموله جو او بحر و ابارض المعارک ترن

جرحتنی جرحین بس اهل المقابر ترن

لبدت اغرود البعر کلمن دخل بیت له

لو حتّی ردت انسحب ناصب درب بیت له

من شاف نار التفگ خابر عدو بیت له

ما ضاگ بیه الوکت و اجروحی ابعسر شن ترن

***

ذکرت الضمّد اجروحی ولی عون

جفانی او تیّهت دربی والی عون

ابطن گلبی ارسم احدوده و الی عون

مثل عید او فجر و ایمر علیّه

***

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 13/03/1399 

موال للغیّاب

یا صاحبی اویاک محتاجک تِمر بس وامر

و ابعتبت الباب واگفلک تَمر بس وامر

و افراگ الاحباب مالح مستمر بس وامر

وین ارحلت وین بعدیت ابشکل من هلک

و العاف الاحباب تالیته ابندم من هلک

و الغربه صعبه یخی تتحمّل صگد من هلک

واخلافک الزاد حتّی لو تَمر بس وامر

***

عینی اعلی دربک ربت تمطر من دمعهه اوتهل

عاود علیهه الدرب مو هور او تلال اوتهل

یهلال گلبی خلص کل صبری ابغیاب اوتهل

مر بینه مرت عشگ حالوب ابمطر منظره

و اشکی ابهموم الگلب و اکشف غدر من ظره

کحّل اعیونی ابتسم تشفی العگل منظره

عطرک یفور ابنغم عنبر یغالی او تهل

***

یهلال ریتک تمر فتره بس اشمّک و اعد

طالت علی غیبتک حنیت اعلی شوفک و اعد

یا حسرتی اویای مکتوب ابجبینک وعد

گلبی دوا ابنار ما یطفی او یداوی المحن

منکوب من الزمن نچباته علیّه المحن

خلیه جدر طین یتوسد ابمایه المحن

والما وفه اویاک ترکیته ابحچیچه واعد

***

شد العزم یا گلب و ارسم فخر من براء

مرشی الیذمّک غبی خاتل صعد من براء

نیته عذاب او الم یتبسّم کِذَب من براء

یسئل علیک او یطب بیتک ولاکن یذب

اچم حید گبلک گلص باشباچه ابعناده یذب

باع الصله و الرحم  کل حاسد ابناره یذب

التابع اسیاده انشرا او من الطغی من براء

***

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 10/03/1399

ملمّع کافی البکاء

یا عین کافی البکاء  والراح ما راح

یرجع علیک صبراً و الدموع غرایب

دیوارِ صبرت نما کن به سنگِ مرمری

ضمدی النحاب بالّعاب و الجروح مصائب

ای کاش صبرت به کام تو شود بهشت

لا تنحنین امام الغدر و الشهیق معایب

پیکار سخت است با زمان زنده خوار

غزلان ترعی فی البادیه و السباع حبایب

باز کن دو چشمانت و عشقت آرزوست

و الخطر حادث و دامس و الکنوز عجائب

با حسودان ملامت مکن درد دلت کمین

خذی اللوم منّی مبکراً و الحاسدین قرایب

بپوش آن غریو ناله ی جغدِ شبان دیار

کونی مع اللّه یعصمکَ و الجهار طلایب

به ریسمان خدا بچسب که راه نجات خلق

ما خاب ضنّهُ من کان مع اللّه وهو سایب

دریا کجا و کشتیش لمعه خوانِ محبّت است

ارویک قصّةً تذکر  طوفان نوحٍ وهو شایب

اشکت بریز وقتِ مناجاتِ عرش خلق

ابکی علی ذنبٍ مطرّز بالاعمال ذایب

ما را چو مسافری در زمین بشر گمار

والدنیا و ما فیها زاهیتاً فانیهً  کالسحایب

به نیکو بخوان قصّه ی عمرت به زر نگار

اغرسی الوصال و اسقی به و الدموع مذایب

مایوس نباش هر گز با شکسته بالت اینچنین

ضمّد جروحک بالحذر و الجنات کتایب

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 03/03/1399

تابع اشعاری الفارسیه و العربیه علی العنوان التالی

www.jasemsalabi.loxblog.com

ناری بیّه

انت ما تسئل علیّه

مرت ایّام او لیالی لا خبر لا جت وصیّه

شایل اهمومی اعلی صدری اخشی تگربنی المنِه

ابعدت عنّی او کبر سنّی او زاد همّی تسعر ابگلبی الاذیّه

عذبانی الما کرهته البیتی جبته رحبت له ما طردته اتمنّه اموت ابلا شچیّه

غرگانی اببحر طوفان او ختم موتی ابمکانی شفته جانی من لفانی اتمنّه بس ایشد ادیّه

الطایح ابضیجه او یعالج تنزل ابراسه المفالج بس یبالج لا عمام او لا معالج یا اسف ماکو حمیّه

معنی شعر هرمی:

سوزِ پیری

خیلی سردی تو سراغم نمی گیری

شب و روزم را گذشتم در جفایت بی نظیری

در درونِ سینه غم هست ای دلم شاید کمی دیگر بمیری

از دوریت جان پیر گشتم غم پرستم آتشینم در کمینم سایه تیری

آنکه در قلبم مکانش با زیانش در صفا هست بی وفا هست ای دلم گویا اسیری

مرا در دریایِ طوفانی کشیده عزّت و بخشش ندیده بست دستانم به زیری  با حریری

هر که در سختی فتادند رو سرش سنگی نهادند قوم و خویشش خواب ماندند نه حمایت نه نفیری

مبدع شعر هرمی به زبان عربی و فارسی:

جاسم ثعلبی (حسّانی) 26/03/1399

لا تتفلسف

اشبیک تتفلسف علی ما بیه اصیح

الفلسفه و المنطق ارکان السلام

والعلم و التدبیر و الفن المریح

ما علیک اصبر و افهمک بالختام

ناس متغیره او طبعهه اصبح ملیح

معدن الشر ترمی بذنوب ابسهام

الگاعد اویاه حضه ما یرحم طریح

امساند الظلّام یغفه او ما ینام

اسلوگی صایر ینهش ابسنّه الفضیح

بس فقیر المال ممنوع الکلام

هایه دنیه لو ترابیش الیطیح

طام بخته او لابس ابوجهه اللثام

لا تفلسف منطق الذل اللفیح

شیل راسک لا یغرّک بالمقام

گول لیش اادم او حوا ابلا ضریح

من نبعهم صوغه یاتی الاحترام

واللّه تعبینه یخی من هیچی ناس

العایف اصله ورده نابت بالرکام

گوم حط ایدک بدین الخلّفوک

مو ادویچ الرز علی تصدر مهام

الیعلی مو باسرار و اوعود او نقود

الیعلی بالتقوی الیود بیهه التزام

الیرضی ناسه ایصیر سید بالمضیف

و الحرامی ایبات بالصبخه ابمدام

والعماله اتّوج الماعنده ریح

کلنه نگدر بیهه نوصل للوسام

اید وحده او ما نخاف المایخاف

ابصوت واحد کلنه نتصدی الظلام

نفرش الدیره ابورد و انسوی صیت

الخانوا المگوار بس ولد الحرام

استعجب الکم والفتن دگ الطبول

صیر مثل الحر او ثبت لک نظام

انت من عدنه او تعادینه اشلفاک

احنه طوفان او غضب بالانتقام

اتیتم او تحرگ او خادم للعبید

اتجول شنهی السبب ما عندک عمام؟

شاعر الشعبی : جاسم ثعلبی (الحسّانی) 24/03/1399

حزورات و ابو ذیّات

سئوالی اویاک اطرحنّه وحل بیه

گفل عگلی او بگیت انضخ وحل بیه

من هو التکتل اسمومه وحل بیه

سنه و ایبدّل اثیابه ابخلیّه

***

بشر لا مو بشر من بر وعاده

مثل طبع النساء اشداده و عاده

یغطّی اولاده بثیابه وعاده

ابمثل معروف ابو افعال الذکیّه

***

طیر الطار لا کوشر و لا بط

یطر ابحار لا غاطس و لا بط

لا ریش الچسه جنحه ولا بط

ولا منگار عنده او لا اذیّه

***

کریه العطر بالقانه وعانه

ابحماه متغییره الوانه و عانه

یشافی الجسد و ارکانه و عانه

یبچی الیگص راسه ابلا وعیّه

***

لطیف او جالس احذانه و رانه

یضر بالصحّه صدقانه و رانه

یلوم او یذم ملگانه ورانه

یحب انبوس بیه صبح او مسیّه

***

تطرده اویرجع ایناغی وراعی

او یجالس عادل او طاغی وراعی

مع کل شیخ متلاقی وراعی

النایم ما سلم منّه اباذیّه

***

ذکی او طارش یحل و ایشد وخی لک

یحافظ سرّک او جاهک وخیلک

تشاطر بیه ربع گومک و خی لک

تندبه ابعازتک یدی التحیّه

***

کریم او یکرم الحافک هوالک

هویتک روعة السانک هوالک

تغر لو ما تغر عانک هوالک

غریب اتموت لو عفته اباذیّه

***

جاسم ثعلبی (الحسّانی) 20/03/1399

حجب و حرمت

آنکه در سختی مرا ول کرده دادش نرسید

بی گمان باید بگویم عزلتِ خود را خرید

بی گناهان شعله ور در آتش افروزانِ شب

فتنه در جنگِ حسادت بر تهیدستان کشید

سنگِ نمامانِ جاهل آبِ ذوب آتشفشان

رونما کرده عجایب گر عدالت ناپدید

رعد و برقِ ظالمان خاکسترِ گندِ وجود

آب اگر در آسمان بارانِ تر آید نوید

قفل را با هر کلیدی باز کردن مشکل است

دل اگر دردش فراون اشک از چشم آفرید

قاضی باشی یا نباشی خود نگر راهِ صراط

حکم را بردل بخواهی ذلت و خواری وزید

خلق مخلوقِ خدایی که جهان بر پا نمود

رحم منشورِ عبادت طاعت الذل للعبید

پایِ کرسی گر نشستی مستی کردی روزگار

لحظه لحظه بی تامل از خطر باید پرید

دیدِ زندانبانِ جاهل بر اسیرِ بی پناه

عقل معمارِ شفاعت بی طمع باید رهید

ظاهر و باطن درخشان در خزان خورشید وماه

تهمتِ هر بی گناهی جانِ جان دردش شدید

محو در آزردگی ها لذّت و شلّاقِ سرد

تیرِ طماعانِ غافل حجبِ حرمت می درید

مشتی از انسانِ دانا خسته مُردند در مزار

با عذاب و بد بیاری بسته شد راهِ امید

با شعارِ زرنگاری کهنه شد راهِ بهشت

با عمل زیبانگاری حکم قرآنِ مجید

آتش افروزان کجا و دادخواهان را کجا

دنیوی ملعونِ خلقت اخروی جانش سعید

چون ثریا می درخشد خودنما مسئول ناب

چشم بسته کارورزی تا ابد باید دوید

در دو راهی پادشاهی یا اجیر سلطنت

یا حسین آزاده خواهی یا که مزدورِ یزید

جاسم ثعلبی (حسّانی) 18/03/1399