سفیر الحب

ای گل آبادونی ، خوشگل و خوش زبونی

پوشیدی رنگ شهرم ، با شور و شادمونی

به به چه با صفایی ، ایو الله دل ربایی

مُردم از این قشنگی ، با عشق و آشنایی

بیا ای هم زبونی ، کنار لب نشونی

رُخت تابیده در شب ، تو ماهِ آسمونی

مثل فرشته اومد ، ستاره ها در اومد

خورشید احمد آباد ، با ماه و اختر اومد

خوش اومدی کناروم ، تو شط قایق سوارم

مرا دیونه کردی ، نَکُش با درد و زاروم

جاسم ثعلبی (حسّانی ) 28/02/1391

تو نه ماهی نه ستاره

آسمون سقفی نداره

بعد از این بارشِ بارون

تو جفا کردی دوباره

دل به دل راهش تمومه

شانسِ من با تو چه شومه

کاش می گفتی از اول

در هدر وقتم ، حرومه

کاش می گفتی همینم

از لبت بوسه نچینم

در رهی آسوده می رم

درد و غمهایت نبینم

تو دلم داغون کردی

تو من و بی جون کردی

با سکوتِ ساحلِ غم

قلبِ من پر خون کردی

دردِ بی درمون گرفتم

بی تو دارویی نجستم

در انتظارِ مرگِ حتمی

از دردِ دل شبها نخفتم

جاسم ثعلبی ( حسّانی )  25/02/1391

یادت میاد در کوچه ای

آتیش زدی در صبرِ من

لبریز کردی دردم و

نم نم کشیدی ابرِ من

یادت میاد گفتی به من

گریه نکن ای همسفر

عشقم جدایی نداره

دلها یکی گشته دگر

یادت میاد زیر بارون

یه خاطره از تو دارم

زیرِ درخت عاشقی

یه غنچه مهرت بکارم

ناگه صدای بارشت

با اینهمه قول و قرار

بر حرفی آغشته به غم

آهوی من زد در فرار

جاسم ثعلبی ( حسّانی )  25/02/1391

شدم بازیچه ی قلبت

اسیرِ عشقِ جانکاهی

گناهِ اولیم سخته

نشستم بر لبِ چاهی

خیانت در رُخت پیدا

طمع در ذات تو پنهون

نه آزادی به دل دادی

به زندون بُردنش آسون

نه یاد و خاطره داری

نه در خواب و نه در رویا

دلم در دفتر عشقت

نشونی دادی ناپیدا

زِ هر وعده ی اجباری

دلم در غم پریشونه

به رقص هفت گناهِ عشق

با جون و دل نمی خونه

همون لحظه دلم لرزید

که پروازت باین سختی

مرا در لابه لای اشک

کشید تا اوجِ بدبختی

 جاسم ثعلبی ( حسّانی ) 26/02/1391

به دیوار تکیه گردیده

دلم از درد و بدبختی

هزاران آرزو کرده

نپاییده به این سختی

چو بستم چشمِ غمناکم

درونِ آینه دیدم

جمالِ نازنینِ تو

درآن غمزه نجوییدم

از آن خنده لبانت را

به خوشبختی سفر کردم

به گرمی در چشانت را

به شادی ها نظر کردم

بیا ای عشقِ ناپیدا

دلم قدرِ تو می دونه

شب و روزم چو بلبل را

واست آوازه می خونه

بیا در دل یه جشنی را

به یادِ خندها برپاست

بدونِ تو دلِ لرزم

شده چون موجِ دریاهاست

 جاسم ثعلبی ( حسّانی ) 26/02/1391

ارید اکتب نظم وارسم معانیه

ما طاوعنی قلمی ابطور ابوذیه

ما طاوعنی قلمی ابلذتی سکریت

من کثر القوافی ابنومتی طبیت

القصیده اتصیح لی و ابحبهه اشتاقیت

غنیت ابعزاء شعری ابموالیه

کتلنی الهضم من هل خوه یا هل ناس

بس مرسوم له مس او یلط بل کاس

یخبط بل خباثه ابکره یبنی الساس

فَکّر بل جدار اشلون تالیه

جدار الخوه هیچی ما یضل مستور

ما تجذب اخوک امزامط او بل زور

گلبک من صخر و السانک المخطور

یخرط کل مسلسل کذب لیلیه

لیلیه افکر بیک ما مرتاح

ناطور ابزرعکم اسگی او فلاح

اطم ازروف واحصد واکنس المصطاح

کل هذا التعب محصولی جونیه

جونیه محصولی او شبلی او خزمه

ایکده ابو کلاش او یاکله ابو چزمه

بارد یشرب المای ابعطف عزمه

لا تعبان لا محتر ابشرجیه

لابِد تحت کوخه نایم او سکران

ابو جاسم یصیر او یاکل الگطان

بس بل حچی ملسون او طویل السان

ما عنده ادب کثّر بلاویه

خلّصت الصبر من ذلهم اتاذیت

ما عندی عذر کل مده ادشهم بیت

یسمّونی ذلیل ابزورهم طریت

لاکن من کلام الناس شد بیه

شد بیه الهضم و انشدت اسراری

ما اگدر اناسی واگعد ابداری

کبیر السن حرامی او بایگ ایزاری

بلّعت العتب و ارجف ابشتویه

گذّرنه العمر و انمصلح ابترحاب

دشینه ابیوت او سد علینه الباب

لا واحد ینصحه او لا تفید احباب

یلدق بل کلام کل حیه سمّیه

الخوه اترید واحد یلتزم بیهه

شجره لو عطش بل دمع یسجیهه

اذا تاهت الخوه ایصیر راعیهه

یداوی اجروحهه ابعگله او معانیه

الخوه مای صافی اترید یا عطشان

مو خابط شربت امسودن او زعلان

تسد اعروگ گلبک یا صغیر الشان

بل حمگه تگرب موتک اشویه

الاخوا ما ینحگر لو هوه سید الگوم

اذکر حاتم الطایی شخص معلوم

طیع الزین اخوک او لا تظل میشوم

تضل ارماد عدوانه او سوانیه

تدری بیه سبع و اتکرهه سبع اشبول

جامع کل عمامه ابخوتک معلول

یا خاین عمیل اعداه یا مسلول

الحسد یحرگ دم الخوه او مجاریه

کف من الکره و اتحده الماضی

شاب الراس منک و انته متقاضی

تحفر تحت اخیک لیش یا راضی

نسیت الوگفه ابضیجک یشع ضیه

نسیت ابدمه شرّب گلبک العطشان

او نسیت ابیوم واگفلک جسر یفلان

او نسیت ابچاه لجلک یوم تحت الدان

علی چلمت زعل تنکث الخاچیه

عتب ما ضل بعد لا اکشف او ما اگول

طرگاعه علی طحتوا و انا مسلول

سدیت ابعذاب الخوه شط الچول

انه اویاکم تضل سالفتی منسیه

لا تشبع الگاع ابمای یسگیهه

او لا تشبع اگلوب الخوه خاویهه

ولا تنسد العَبره ابیوم حادیهه

مطر تمطر غضب دنیاک خرمیه

ما بعدیت منکم و انه الخسران

ما فریت منکم و انه المنهان

سکنت اگبالکم بل گهوه و الفنجان

شرار اذنوبکم توصلنی لیلیه

اسنین اتعدت او جربت غیرتکم

ملتفین بس بل مکر صحبتکم

اذا دشیتوا بیتی العازه جرتکم

اذا دشکم فرح صرتو ا  حرامیه

صیحتوا ،شتمتوا شنهی التالی

ما تدرون اخیکم طیب او غالی

عند الناس صیته انرفع متعالی

چویتو اگلوبکم بل حربه والخیه

عنده احفاد معدودین بل الاف

او عنده اصحاب موجودین له لتخاف

او عنده صبر و اعلوم التوزع الطاف

لاکن ما ظهرهن حبکم ابفیه

اذا اتشمتون عدوانه مذله الکم

اذا اتنطقون بفعاله مسره الکم

اذا اتشدون ظهره ساعده الکم

ابیوم الکون تتناثر محاچیه

اذا اتطوفونی بل خطبه مو خسران

عاقبتک یتیم او گاعد ابدیوان

یسیر الگعده تصبح تلبچ او حزنان

ما تعرف طریجک میه بل میه

خسران ابعشرتک و اسمع ابلومک

ما تستحی او زحمه اتشگگ اهدومک

انا المالوم کل الناس متلومک

تدری بیک حشفه او وخم شاطیه

گصیت الگلب شلعیته من عرگه

او نگعته ابجفاکم بالکل او سرکه

او شریته ابغصن ریحانت الفرگه

یبس مستقبله ابفعل الانانیه

لا تعتب بعد لا اذکر افراگک

اجانی الغیر بل ضیج او گطع ساگک

ابوک امرار حشم لل خلگ عاگک

عاگ الوالدین انته یبو اعصیه

روح و الف روحه ما اریدنک

شلت من گلبی غصبن ما ارجعنک

عساک ابخیر و افعالک یحمدنک

ابلسانک چملیت الغیبه ترچیه

خربت الولد من طشریت ادیار

من اذکر الماضی ابصورتک احتار

چنت جاهل افکارک لیره و الدینار

من کبریت زحت الخجل و الدیه

بعد ما امر علی دربک ولا ازورک

بعد ما ادش محاریک ولا دورک

گفلت الباب منی او گاعد ابسورک

اهلال الجاک ما طخ لل حرامیه

ابو امهیدی جسر لل غربه و اخوانه

او یوم الضیج ما ترتاح عدوانه

بل حگ یلهم الفولاد بسنانه

کصر طوفان عدوانه ابمعانیه

من الشاعر جاسم امحمد الجبیره الحسّانی السلیماوی

الساری 25/02/1391

بیا در کلبه ام بنشین

دلم عشق تو می خونه

درونش مهرِ هر کس نیست

فقط جای تو می مونه

نمی دونی چه دلتنگم

از اون دیدارِ مرموزی

اگر یک لحظه در رفتی

به عشقم آتش افروزی

بیا اینجا  همش عشق و

دلم در انتظارِ توست

در و دیوار دل شاد و

همش مست و خمارِ توست

شبی در رقصِ پروانه

به زیبایی بزن دستی

دلم در خونه ی مهرت

به تنهایی چرا بستی

جاسم ثعلبی ( حسّانی ) 24/02/1391

تو سرابی ، با حجابی ، تنم در جا کشته عذرت

تو همان آشفتگی ها ، نور مهتابت فروزان

تو یه ماهی ، در سیاهی ، آسمان جوییده بدرت

بی  تو دل دیوانه گشته

ختمِ دیدارت نوشته

گر نیایی آتشِ غم

بال می کند از فرشته

زندگی بیهوده می شه

عشقِ ما آلوده می شه

بارشِ باران به دریا

بر رُخت شالوده می شه

در دلت مسکن گرفتم

سالها بی تو نخفتم

درک کن احساسِ من را

بی تو را تنها نرفتم

جاسم ثعلبی ( حسّانی ) 24/02/1391

تو عزیزی ، در گریزی ، دلم پیدا کرده مهرت

یارِ مهربونی ، مادر

تو عزیزِ جونی ، مادر

تو شریف و نازی

تو که شادمونی ، مادر

***

تو فرشته ی زمینی

تو یه مخلوقِ امینی

بی تو در تنهای تنها

تو یه نازنینی ، مادر

***

نازنین دورت بگردم

بی تو در دنیای سردم

دل به آغوشت کشیده

بی تو آغشته به دردم

***

انتِ نجمه و ابسمایی

انتِ معشوقی او وفایی

شعی ابنورچ علیه

انتِ نغمة کل غنایی ،امی

***

یمی سکرینی ابمحبتچ

یمه سهرینی ابضحچتچ

درب حبنه وسعیته

یمه ضوینی ابنظرتچ

***

معنی:

تو هلال آسمونی ، مادر

تو یه غنچه در خزونی ، مادر

نور تابانِ دل تار

شب ترانه خونی ، مادر

***

بی تو قصه ها چشیدم ، مادر

لب دریا جان دمیدم ، مادر

غم به رخ تاریکی کرده

تیر و دل بر شن کشیدم ، مادر

مادر ، مادر ، مادر ، مادر

جاسم ثعلبی (حسّانی  )

23/02/1390

تو قناری ، در کناری ، تو ترانه یِ بهاری

تو یه عشقِ آسمونی ، بی تو مستم در خماری

به خدا دورت بگردم ، عاشق و دیوونه هستم

شمعم و پروانه ای تو ، توی عشقت خیلی مستم

دوستت دارم عزیزم ، در به در بی تو مریضم

دل به دل نالیده بسیار ، جان و دل به پات بریزم

خوشگل و ناب و قشنگی ، یه گلی از همه رنگی

دلم آرامش ندیده ، در خیالم توی چنگی

( انت وردة کل حیاتی ، انت دنیای اومماتی

انه مجنون ابمحبتچ ، انتِ معبودی اوصلاتی

اتحملت کل الاذیه ، الخاطرچ ضگت المینه

الاهل لامت و الیحبون ، کلهه قالت لی خطیه

و حدی صبحیت ابدیارچ ، اتحرگت من کثرنارچ

ضمدت گلبی ابمحنتچ ، اَتاسفت من خذتی ثارچ )

معنی :

تو گلی در زندگانم ، بوی زیبای جهانم

من به عشقت دل سپردم ، تویی معبود نهانم

به چه آزاری رسوندی ، مرگ در غمها کشوندی

خویش و قومم ناله کرده ، بیگناهم دل پَروندی

ساکنم در کوی دردت ، سوختم از آهِ سردت

زخم بستم قلب نازم ، با  پشیمانی گرمت

جاسم ثعلبی 20/02/1391