سفیر الحب

باز هـــم در  یادتــــــــــــــــم

باز با اشک و نفــیر دادتـــــــم

باز بی دریای غم کوچ و مسیر

باز در جنگل صدای قوچ و پیر

باز های خیلی زیبا داشـــــــتم

در پی دیوار عشقت کاشــــتم

باز صدها آه ازش بر داشــــتم

تا مصفا شد تبش بر خاســــــــتم

می کُشم هر غم و بارت می کَشم

می نهم برج و مزارت در دلــــم

دست بردارم نشد جور از تنـــم

مهر را در چنگ و خارت می نهم

چون تو محبوب منـــــــــــــــــــی

چون تو مجذوب منـــــــــــــــــی

می نگارم رخ تو در بادهــــــــــا

می نهیدم صورتت در یادهـــــا

لب گشا جانم عزیزم لب گشا

فصل پاییز برگ ریزم شب نما

اینجا دگر بهشت اســـــــــــــت

منبر سر نوشت اســــــــــــت

اینجا دگر اشکی نریزد از اَبــــر

اینجا دگر مسکی نسوزد از صبر

دوست داشتن غیب نیست

یار جستن عیب نیســـــــت

روزگاری شادی هایت سبزه شد

در دیارم خنده هایت مزه شــــــد

زندگی بی تو دگر ارزش نداشت

خواندگی بی تو دگر لرزش نداشت

در درون دل خوشی مانده به جا

اندرون قلب زنده جان فـــــــدا

باز هم سرود شادی خوانـــده ای

باز هم فرود و یادی بــــرده ای

بهشت دل همیــــــــن است

جنت عاشقــــــــــــــین است

سعادت در کمـــــــــین است

عشق و وفا چنـــــــــین است

تقدیم به شما

جاسم ثعلبی  14/11/1390

تصویر موسی ثعلبی

انام اللیل و افز من نومتی عطـشان

حب اهوای ما ادری العطش جرنــی

عجب یا روح ما تنسین هل احــزان

ابدرب الشوگ اصورک و انخرش گلبی

بزلوفک امچلب تدری انه غرگـــان

تسحلنی ابسن القرش و اتذبـــنی

کصّرت الضلوع او تهت یا سکران

دهری او حبک او رمش الیعذبنی

بقیت انطر مرورک واگف او تعبان

جردنی البرد و الغش یســــــــــــودنی

لا تنکض بل اید او لا تطیر ابعـــید

الحد من یا ولف  طایش امجنتــــنی

ولک لاوین تنظر والزنود اسـمان

ما اعوفک ولو عایش امسهرنـــــی

لا نوم الی نمته او کل وکت تعبان

واگف لک وفی چا لیش تنکرنـــــــی

معنی:

در خوابی پریدم زار و بد حالــــــــم

زهجرت مانده ام نورت دمد دوری

درون روح من چادر زدی ای یـــار

به جان عشق تو مهرت نهد حوری

به زلفت سالها مستم و در غـــرقم

مرا در خارها بردی چه بد جـــــــــوری

می دانی شکستی دندهایـــــــــــم را

به دنبالت جسد در آب مد  تــــوری

به روی قله ات ایستاده ام نـــالان

لباسم پاره شد لیکن نمد خـــــــوری

از دستم فرار و یکقــــــــــــدم پرواز

در بین دوتا چاله رهد مــــــــــوری

بگو رای نهایی بی تــــــــــــــمنا را

تنهایی و تک بختم زند  نـــــــــــوری

نه در مست جمالت زرو جاهت را

سر اشک چشت غرقم چه بد شوری

جاسم ثعلبی  13/11/1390

تصویری از شاعر با لباس عربی خوزستانی 

عيد شعبنه عيد . عيد شعبنه(2)

ابجيت الامام المقدام                   وانجله منه الظلام             او عيد شعبنه(2)

بهمن يزهي كله اورود                كل يوم و كل عام ايعود    لاوين اليوم الموعود

نوصل املنه                نوصل                نوصل املنه

عيد شعبنه    عيد  عيد شعبنه (2)

ابجيت الامام المقدام   عيد شعبنه(2)

نحن جنود الثوره     والوطن كله انوره         نشتل اورود  الحمراء   بل وطن كلنه

عيد شعبنه عيد  عيد شعبنه (2)     ابجيت الامام المقدام عيد شعبنه (2)

يا معتدي يا قدار        يا عدوي يا محتار         وين الدرب يا ستار

ازلف دربنه           ازلف          ازلف دربنه   

عيد شعبنه     عيد    عيد شعبنه(2)        وانجله منه الظلام او عيد شعبنه(2)

جندي و اتدرب كل يوم       من حقي اخذ بل لوم        گلب العدو ظل مالوم 

وانلومه كلنه           و انكصره كلنه             وانلومه كلنه (2)

عيد  شعبنه    عيد        عيد    شعبنه (2)

تزهي ارضنه   تزهي     تزهي  ارضنه(2)

و اتهلهل اطيور السماء ابنصرت شعبنه(2)

من اشعار جاسم امحمد الحسانی الساری

25/10/1375

موسی ثعلبی

عسل ثعلبی

چشمه جوشيد و مزين كرد اين گلزار را

عيد بهمن داد پيغام شهيدان لاله را

ما همه اين روز مبارك ،جشن را بگرفته ايم

سوسن وسنبل و گلها دل بریدن خار را

سبزه زار شد ،سرزمين ما، خنده دار شد ،آن حزين ما .

چونكه روزهايش، با سعادت است .

مظهر، افتخار، آن شهادت است .

يادشان بخير ، مي دهند  نويد می دهند سلام .

همكلاس، اي دبير، بر تورا درود.

اي امام ،اي فقيد، بر تو صد سلام. (بر تو را سلام)3بار

حافظ، دين ما، بر تو صد درود.

مبشر در هوا ناليد ،به گوش مادر نالان شهيدي را .

امامت، دين اسلامت ،حجابت را نگه داري .

كه آسوده دلي خاطر، نمانم در عزا داري .

مبادا، مادر نالان، نپاييده به پنداري .

شهيدان، لاله ها، در دشت خونبار وطن باريد.

شما اي هم وطن ،دانسته اي با خون من .

با جثه ي پاره پاره ام ،وطنم ،اسلامم را، به تو امانت سپردم.

برادرم ،خواهرم،مادرم،مباركباد (2)بار

در جهاد ،در بسيج ، در سپاه ،آن منم (2)بار

با شكوه ،با جلال ، اي يادواره ي ما ،22 بهمن ماه(3)بار

جاسم ثعلبی  04/11/1368

كفر است كه یک جان همتای حق در کار را

ظلم است دلیران قربان هر خونخوار را

مارکبری نیش زد زخم زبانش شد پدید

خوار گشت در لانه اش مهجور  در   آوار را

كي تامل كرد   تا   ياد   ضعيفان   بنگرد

دسته جمعي دستها مي گشت چون مختار را

سال    نهضت  يادگار  رهبر ايران زمين

سوي رحمت رفته است آن ديده ي گفتار را

آه در دلها بجوشد همچو ذوب   آتشفشان

علمدار دين  و    قرآن   منجي   رفتار   را

اي امام مسلمين اي رهبر  ايران  زمين

عهد ما عهد  ولايت ای  مرشد ابرار را

بشنو  اي    بيگانه ي   شيطان   پرست

ما خميني زاده ايم تا  كي   شوي   بيدار را

با امامم دشمني يا  با   من  يكتا   پرست

فقه و عرفانش بخوان در  محفل اسرار را

فرعون تب دار زمان عبرت نداری از پدر

هجر دادي سيدم   در   آخرت   كو   يار را

مي پسندي نقشه ی کفار در ظلم و ستم

شعله مي گيرد زبانه   آتشش   انبار   را

مهد اسلام و  نبوت  پاي  هم  در  اتحاد

خوار گشت  ارباب  شيطان  دیو مردم زار را

اي اماما رحمتت   از  رحمت  باري  بود

سبزه پیچی   لاله زد  در  دشت خرمن بار را

در گلستان اين زمين كز لاله ها روييده اند

باغدارانش ملائك صف به صف   ديوار را

با رفتن معشوق دل ياريگر ما زنده است

در دين ما رسمي بود تعيين بيرق  دار  را

من خوي ديدن داشتم كي ميشود دل بيقرار

در انتظار   خفتنم  كي   ميشود   ديدار را

عاقل بينديشد از این پندش نگيرد این سئوال

اي سائل و مسئول من آن گمشده در غار   را

مي يابي الفاظ قرين در مكتب اسلام و دین

مكتبي را كه فطرتش از عالم الافکار را

رفتي و با آن رفتنت رنگ ستم خاموش است

بر دوش دارم اسلحه تا مي كشم  كفار را

نابود گردد دشمنت دشمن اسلام  و   علي

بر مي افراشم پرچمت بر قله ي  پيكار را

جاسم ثعلبی   01/11/1375

هله ابمای النزل من جوف غیم الجای

او هله بل برد من لـــــــف العباء ویای

او هله ابجوه او مطره او غیمته ابملــجای

او هله ابزفت الحالوبه اصبغت ممــشای

او هله ابدیرة هلی من هل مضیفه اشتای

او هله ابعین البچت دمعتهه لل ســـــگای

او هله ابعبرة المغلوگه ابگلب بـــــــــچای

او هله ابریح الشمال اینسم ابـــــــدنیای

ضحکت گاعنه العطشانه من الــــــــــمای

سگت بدموع نزفت جربت ملــــــــگای

خضره الدار مغسوله اصبحت شلــــــوای

شکرا لل محب بطواره شد اغـــــــــنای

او هله ابریحچ مسچ حبیتچ انه اهوای

ابطن الگلب مرسومچ ثبت منـــوای

من الشاعر جاسم امحمد الجبیره الحسانی الساری

11/11/1390

الصداقه اترید خبره او من یحامیـــــها

مثل بستان باشرها او تساجیـــــــــــها

افهمک یبن ادم خوه لا تــــــــنداس

اتعنه لل صداقه او بوس من فیـــها

الصدیق الوفی یسوا ضمه یوم الضیج

فاله امروشنه بل باب تچیــــــــــها

لا باس الکلام الینطق ابتعریــــــف

مو کلمن عطس بل خوه شک بیهه

اشری من ضمیره الوان توضیحات

زید العلم و ابفهمک تماسیـــــــهه

حط عینک علی الخوان یا زمـــزیر

الف من الصداقه ابثمنک اشریـها

اظن واحد عدو یترس قبالی الضیم

واحد زاید او شدکل معانیـــــــــــــــــها

من الشاعر جاسم امحمد الجبیره الحسانی الساری

11/11/1390

مطرت الدنیا زلازل هدمت اقصور الظلام

بسم روح االله القاید فاحت اعطور السلام

اتجندت شبان و اطفال او شباب

لافتات او صوت و اصیاح او نحاب

زحفت اعلی الموت بل نار او سراب

تهتف اجموع البلد سور الختام

هاتفت و اتصیح یا ثار الشهید

بل شوارع صامده او نار التزید

ضد الاستکبار و العار العنید

لابسه اکفان العزاء حور الکلام

بل مدن مگدر اوصف هل حضور

الناس منکوبه او المایندل یدور

سقط شیخ البلد و اتعدل مرور

ثورة ازحوف او قتل دور العلام

بزغت الشمس المنیره من السماء

جاهه سیدهه ابن خان الحماء

نزل بل صف ساگ ثیران الغباء

والعقیده مشربه نور الاسلام

مطرت الدنیا زلازل هدمت اقصور الظلام

بسم روح االله القاید فاحت اعطور السلام

معنی:

از آسمان زلزله بارید قصرها ویران شد

با نام روح الله رهبر مهر نور افشان شد

همه با هم یکصدا جانی شریف

همه در میدان درگیری حریف

سینه خیزان تافته جنگی ردیف

همه با فریاد و دل قرآن شد

با خروش هر جوان راه شهید

در خیابان قلب دشمن آه دید

بر ضد استکبار و این شاه عنید

کفن پوشان پای در ایمان شد

در شهر ها مردم نمی شد وصف کرد

در همه جا الله و اکبر هتف کرد

قهر مردم نام شاهان حذف کرد

جثه ها گلگون کفن بی جان شد

ناگهان خورشید یکدم نور زد

سیدی آمد و دشمن دور زد

در سرزمین لاله با گل تور زد

مکتب دیدش جهان پیمان  شد

از آسمان زلزله بارید قصرها ویران شد

با نام روح الله رهبر مهر نور افشان شد

اولین شعار انقلاب در شهر سوسنگرد این بود که بنده

 کلاس اول راهنمایی بودم.

 (فلسطین ،فلسطین ،ما با هم متحد می شویم ،

تا بر کنیم از زمین ریشه ی اسرائیل)

جاسم ثعلبی  10/11/1390

1- لقمانی احبک دوم حبک قتلنی

جرنی کلامک حیل او حبلک فتلنی

2- یا ریت اصیرن جار و اتدش علیه

یزهی الزمان اویای شنهی المنیه

3- اشکر حضورک دوم و اشکر خطابک

گلبی انقسم نصین من یذکر عذابک

4- اتمنه ابدی اعلیک طلعت اشعارک

گلبی یبس من یوم ختمت اخبارک

5- طلعت شمس وانجوم رغماً بدینه

جانه الفرح والشوگ حتماً تجینه

6- ابگلبی رسمتک دوم و انظر الطولک

بل لیل اشع النور واعبر السورک

7- سیدی گول او طول قسم علیه

یهدیلک الموجود جاسم و اخیه

8- موتی قرب ایام گبری حفرته

من صدت المحبوب سهری کتلته

9- ربیتک ازغیرون او متدر علیه

ضاع العتب ویاک لتمر اذیه

10- دایم افکر بیک لیلی او نهاری

من البکاء سلیت عافانی جاری

معنی:

1- لقمانی عشقت را در دل نهادم

حرف دلت زیباست در دل گشادم

2- هر دوی ما ای کاش همسایگانی

خوش می گذرد ناگاه این زندگانی

3- از نامه ها ممنون هر دم سراغت

دل را دو نیمه ساخت جانم فراقت

4- حرف دلت آویز دردم که هستی

قلبم تهش سوزید گر غم نشستی

5- دل زد بهاری شاد مهرت شنیدم

شاد و سرافرازیست عشقت خریدم

6- در دل نگارش شداین گل جمالت

در شب زدی مهتاب در دل کمالت

7- آقا بگو جانا قلبم دیارت

یک جان و دل کف داد جاسم کنارت

8- مرگم نهان نزدیک گورم خریدم

از قهر دوستم را صبرم دریدم

9- در دلم چون نوزاد خوابیدی جانم

ماندی و شکری نیست سوزیدی رانم

10- در یادتم ای یار چون سایه بوسم

از ناله هایم باخت همسایه روزم

قابل توجه دوستان دارمیات یک سبک شعر عربی می باشد

که در زبان فارسی تک بیتی می نامند هر دو سروده به سبک

عربی سروده ام.

تقدیمی به دوست عزیزم آقای کریم لقمانی عزیز

جاسم ثعلبی 09/11/1390

گریه نکن که اشکت، دل من و شکونده

گریه نکن که دردت، گل من کشونده

ناله نکن عزیزم، هاله نکن مریضم

یه جان ارزش نداره، به پای تو بریزم

صدای نازنینت ،در غم کشیده ما را

وفای اینچنینت، در تب بریده ما را

نمی دانی که بی تو، چه حال و روزی دارم

نمی خوانی که آوام، چه میل سوزی دارم

بس کن دگر تمام است، غصه و غم به دام است

بهشت زیر پایت، ناله و هم حرام است

شاد باش، از درد و عزلت نازنین

آباد باش، از گرد محنت ای امین

هر چه دیدی هر چه بود، هر کشیدی بد نبود

درد عشقت زاده شد، سنبل و پروانه بود

هیچ نشنیدی چنان اجر زیاد

آسمان عاشقان پر ابر و باد

عاشق بی هم ندیدم در جهان

این سزای عاشقی خورده به جان

چشم زارت ندیدم، صوت غارت شنیدم

از هر چه آدم بریدم، ازسنگ بارت کشیدم

سوخت آن صبر دلم با ضرب توست

دوخت آن مهر غمم، با سلب توست

در کدامین جای این دنیا روی

هر که دستش در تب تک جان توست

مرگ زیبا در ره است

گشت دریا در مه است

عاقبت خواهد کشید

سوط عدل درگه است

گم شو از ژرفای دریای عمیق

ای که سوزانیدی گل های رفیق

جای پایت در مهستان خفته است

رسم آدابت غمستان خوانده است

آدمی با دل عاشق گفته اند

بی دل عاشق تو را شق کرده اند

مگر در دنیای تو عشقی نبود

مگر در اوهام تو سهوی نبود

خار گشتی تا کنون، آزار دادی بی زبون

دیدی اشکان غرور ،در دار بردی مهربون

با کراهت جان عاشق تاختند

در دل آن زخم ها بر داشتند

هیچ رحمی از کسی پیدا نبود

هیچ ختمی از رهی سر جا نبود

گریه هایت در روان آوازه شد

اشک هایت در رمان دروازه شد

سر وراز پایداری اینچنین

مهر یاور یافتی ای نازنین

 تقدیم به تو ای بهترینی

تقدیم به تو ای فرشته ی زمینی

جاسم ثعلبی   08/11/1390