سفیر الحب

تو عزیزی ، تو یه شمعی، توی تاریکی شبهام

تو یه آهی ، تو یه دردی ، توی دلگیری تنهام

بی تو در کلبه نشینم ،بی تو هر عشقی نبینم

بی تو تنهایی کشیدم، بی تو در غمها عجینم

در به در سویت دویدم، چشم بسته دل نهیدم

تا به محرابت رسیدم ،پرده ی حجبت کشیدم

ناگهان در دل ستودی، عشق بی حاصل نبودی

ساحل دریا که بودی ؟ نغمه ی مهرم سرودی

تا کجا پای برهنه ، دشت پر خارت دویدم

بار عشق و هجر دلها، بر تن و زخمت کشیدم

کوچ کردی بی خبر را، دل نجوییدی سراغی

پوچ کردی زندگی را ،گل نپرسیدی زباغی

این دلم در انتظارت، سالها مدیون مهرت

این الم در دیدگانت، ناله ها بارون عشقت

کاش سیاره غریبم، در مدار آسمونت

کاش اشکانه نصیبم ، در چشای مهربونت

جاسم ثعلبی  14/12/1390

کتبت اشعار لجلک یا حبیب الــروح

او ملتنی القوافی او لا تلومونــــــــی

نظرت ابباب بستانک عطر و ایفـوح

او جرحتنی المظالم لا تلچمونـــــــی

سهرنه ابحبک او ذکرک یضل مطــروح

نمت اعلی الچوالی لا تندهونــــــــی

خلونی اممدد کثرت بل نــــــــــوح

بلکت میت ابحبی تدفنونــــــــــــی

کل هذا التعب گلبی انجسم مشروح

اببسمه من هواه انتم تداوونـــــــــی

ولک افتح چفایف شفتک انت او روح

من الموت الاسود خل یرجعونـــــی

هل آهات حرگت بل بیادر ســــوح

ابنیران الحبیب اردود چوونـــــــــی

اذا ما طاب وجعی او لا تخیط اجروح

ابطن کارون بل جونیه ذِبونـــــــــی

جاسم امحمد الحسانی الساری

14/12/1390

"وحگ الرضعت الخمسه و اباها؟

صدیقک دوم تچیله و باهـــــــــــا؟

اکو وحده احملت عمها و اباهـــا؟

او حبلت من اخوها ابلا خطیه"؟

معنی:

قسم بر پنج شیر داده به جاه اســــت؟

رفیقت یار ی کن با بی تباه اســـــت؟

یکی باشد کشد غم عم و بابـــــــــــــا؟

از برادر حامله گشتن بی گناه اســــت؟

جواب :

بنت النبی المقصوده و اباها

ابن عمک ضخر ضمه و باهـــه

سکینه همهه من عمها و اباها

بنات آدم تزوجنا الخویـــــــه

معنی:

دختر پیغمبرم مقصــــــود بود

پسر عمو سروری محدود بود

سکینه در کشید هم عـم و بابا

دختر آدم بدان معدود بــــود

******

"حبله اصبحیت ابتوم او عمری اثنعش عام؟

زوجی ابن اخوی ایصیر و ابشرع الاســــــلام"؟

معنی:

دوازده ساله آبستنم با دو قلوی مهربان؟

از فرزند برادرم همسر گرفتم در نهان؟

جواب:

زوجچ یصیر ابهای ابن ابن ابیــــــچ

من مرت ابوچ الزوج صح ابن اخیچ

فهمیت اخوچ ایصیر ما رضعته امـــچ

من مرت ابوچ الزوج ابن ابنه سرچ

معنی:

همسرت جانا شود،؛ فرزند فرزند پدر

از زن بابای دوم ، فرزند دلبند قَدَر

*****

کل ساعه ابوسه حیل و ابشفته احبه

اخر مصیصی اویاه ادوسه واذبــــــــه؟

معنی:

هر لحظه بوسش را در لب گرفتم

بعد از همه فریاد در گِل نهفتم؟

*****

طایر واله جنحان من ربه موعود

بل دنیه ما تلگاه ما منه موجود؟

معنی:

بال و پرش زیباست از پروردگارش

در زندگانی نیست از مهر و بارش؟

*****

هم شفت هم سمعیت زوجه و اخوها

تتزوج ابمرضات امهه و ابوهـــــــــــا؟

معنی:

دیدی شنیدی را زوجه و داداش

با همسری از جان جوییده پاداش؟

*****

ولدت فرخ بل بید ماعدهه رجــــــــال

حبلت و وضعت بیه من دمها ما سال؟

معنی:

زاده فرزندی نیک در یک بیابان

بی پدر حامل گشت چون پادشاهان؟

هر کدام از این ابیات پاسخ دارد.

جاسم ثعلبی 14/12/1390

به به ، چه خوبه ای جان

نم نم فرودِ بـــــــــاران

غم در کشیده ایـــــــوان

دَم دَم بریده جانـــــــان

دریا چو گشته جوشــــان

به به  چه خوبه  ای جان

گلهای شاد و خـــــــندان

در گوشه ی گلســــــتان

با غنچه ی فـــــــراوان

بر دردها چو درمـــــان

به به  چه خوبه  ای جان

همراهِ یار شـــــــــادان

در عشق چون بهــاران

بی او شدم پریشــــان

در ساحلی چو مــرجان

به به  چه خوبه  ای جان

سوار چرخِ گــــــــــردان

دنبالِ دیو و پریــــــان

نگاهِ من به کیـــــــوان

سفیر عشق بی جــــان

به به  چه خوبه  ای جان

تو دیدی عشق سوزان؟

کشیدی هجر و حرمان؟

زدودی اشکِ نـــالان؟

رها شدی ز خویشـان؟

به به  چه خوبه  ای جان

گشتی چو شمعِ میـــدان

چو قطره اشکِ غلطــــان

یک سبکِ نو به دیوان

فرودِ ابر گریــــــــــــان

به به چه خوبه ای جان

نفس کنارِ ایمـــــــــــان

1- نفس و ایمان اسم خواهر و برادرند

2- این سروده مشترک است .جاسم ثعلبی (حسّانی) و سمیه سجودی (نیاز)

12/12/1390

نمایی از درون و بیرون مضیف(محل پذیرایی) در هور 

ما دریت اجروح گلبک زرفت الغرفه علــــــــــیه

مادریت ابسفرتی لک ضاعت الفرصه امن ادیه

مادریت الحب لچمنی او زرزر ادموعه اباذیــــه

مادریت اهوای حبک دوا بشموعه المنــــــــــیه

ما دریت الحب عذاب او عذب ارسومه الخلیه

ما دریت انتِ العزیزه ناسی کل هایه القضیــه

ما دریت ابحبچ اقهر واسل بشجاره او فــــیه

ما دریت انتِ الحبیبه انتِ رسامه او ابــــیه

مادریت الحب یسهرچ دفن شعره ابهل بلــــیه

ما دریت انتِ حبیبه او ضامه اعلومه علـــیه

ما دریت اسموم حبچ یحفر ازروفه ابسریـــــــه

ما دریت اعیونچ اتشع تشعل اگلوبه المریه

ما دریت اتحبنی هیچی چا شلعت اگفول او ادخلته المنیه

ما دریت اهواک لحظه ارجوکِ ظلِ مجنونه بیه

ما دریت اعذرنی والله انه الک و انته الیــه

معنی:

ندانستم که خون دل ، تو را از زخم جاری شد

ندانستم سفر کرده ، خبر در جرمِ داری شـــــــد

ندانستم که عشق زخم خورده را ، قـــراری شد

ندانستم که اشک تو ، همان لحظه وداعی شـد

ندانستم که عشق دل پاکت بی وفایی شــــــد

ندانستم عزیزی تو ، فراموشی بهایی شــــــــد

ندانستم که قهر تو ، یه سل در شادمانی شـــد

ندانستم فنون عشق سر بار خطایی شـــــــــد

ندانستم که بی خوابی و نذرت ، در فنایی شــد

ندانستم که معشوقم فراموشِ ، یه رازی شـــــــــد

ندانستم چو عشقت زهر ، در روحم که  جاری شــد

ندانستم که چشمت نور زد ، مهتاب و ماهی شـد

ندانستم دوسم داری ، شکستم قفل و زاری  شد

ندانستم همان لحظه خیانت در نهانی  شـــــــــــد

ندانستم مرا با تو یه عشق آسمانی  شــــــــــــد

از همکاری شاعر سر کار خانم سجودی نیاز

تشکر می نمایم.

جاسم ثعلبی 10/12/1390

ای گل بی خار ، خشکیدی انگار

برگ و تنت را ، در عشقی سرشار

نمی دونستی اسیر تو شدم

نمی دونستی عبیر تو شدم

پخش گردیده عطور دلبری

نمی دونستی وزیر تو شدم

مانده ای زیبا درون

پوشیده ای دیبا کنون

خام گشته دیدنت

در زمین و آسمان

ای رخ خندان ، سپیده دندان

چشم و لبت را ، باریده باران

بارش نم نم بارانت ببین

آب پوشیده و سیل آمد زمین

چشم غم خوارت فروغش در ظفر

غرق در مستی و ایمانت چنین

بادبان دل فتاد

ساحل دریا نهاد

گم شدم در جنگلت

غم به دل زندان گشاد

جاسم ثعلبی ( حسّانی )

10/12/1390

من می روم از این دیار، دل بریدم از این مزار

خسته شده دل و تنم ، از این غوغای ماندنـــــم

شکوفه زد گلِ وداع ،در سفرم با این مـــــــــتاع

الوداع و الوداع

مردم آن خفته به غم ،باران باریده به نـــم

باغ آن خشکیده گشته ، ساقه ها پوکیده گشته

آسمانش ابر برده ، دیدگانش قبر جســـــــته

خفته را هر گز نمرده

شب تاریکی به پایش ، نور شمعی گفته هایش

آه دلبر گل ندایش ، کلبه در نم درد هایــــش

ساحل دریا بریده ، ماتم عشقم کشـــــــــــــیده

هر چه دیده غم کشیده

بوی زیبایی ندیده ، رنگ خونابش سفـــــــیده

آخرین دید و مداری ، آخرین مهر و خـــماری

رفتی برگشتی نداری ، خوانده ای، رخ در نگاری

آسمان عکشس کشیده

رفته ام از کوچه ی دل ، مانده ام یک تحفه ی ول

ناگهانی خوانده بودم ، الوداع از این ســـــــــرودم

اشک تاریخی چه سودی ، بی وفا هر گز نبـــــودی

در جفا مهری گشودی ، می دونم خواننده بــودی

یاد تو زخمم بریده

جاسم ثعلبی  09/12/1390

 "بیا بیا بی تو دلم گرفته ســت بیــــــــا"

بیا مرا بی تو غمم نهفته ست بیــــــــا

بیا دلم در پی آرامش ست بیـــــــــــا

بیا که دل در غم شب نخفته ست بیا

بی تو که هر گز ماندنم نیســــــــــــــت

در دوری تو یاورم  کیســــــــــــــــــــت

پوشیده در غم سرنوشتــــــــــــــــــــــــم

جوشیده در نم باورم چیســـــــــــــــــت

چه قصه ای در خواب شب کشیدم بیا

چه ناله ای در غم  آن بریدم بیــــــــا

دل واپسی در دل تو نوشتم بیــــــــــــــا

عشقم بخوان با مهر تو شنیدم بــــــــــــیا

جانانه در دل ریشه کـــــــــــــــــــــــردی

قاب گلم را گیشه بـــــــــــــــــــــردی

اشک ترم را خواندی در تـــــــــــــــــب

یک جلوه ی ناز پیشه کـــــــــــــــــــردی

تا دلم آموخت آن کمالـــــــــــــــــــت

در پی دیدار ِ این جمالـــــــــــــــــــت

سوزانده ای شمع در دل مــــــــــــــــاه

گریان شده ماه در زوالـــــــــــــــــــت

جاسم ثعلبی  08/12/1390

رسم با مداد

کتبت رسالة هجرک والقیتها

علی متن البرید

من وعدٍ و وعید

مبشرة انغام هجرک

التی قردتها فوق الاشجار

فی وادی النحیب

خذها و ابتسم

و افتحها و اسکب الدموع

و اسقی الحظات الماضیه

ترکت حباً مشتعلاً

و فتکت بستان الموده

و هزمت الزمان فی ذکریاتک

انتحر بکلامک السار

سررت قلوباً تعادیک

و عادیت الورود التی تساقیک

هیهات

خذ نسمات الهوا فی بحرٍ متلاطمٍ

علی ساحل المحبة و المحنة

انقطع النسیم فی ملتقاکَ

الی الابد

الی النهایه

الی ما بعد القیامة

جاسم امحمد الجبیره الحسانی الساری

08/12/1390

بالای سرت بنگر

آسمان شکوفه زده

گلهای رنگارنگ

در سرزمین آرزوها

خیالاتی نشو

آسمان آبستن شده

رگ دریاها بریده

خونها منجمد

شبدرها در آسمان شاخه زده

مه روی برگ ها را ببین

قطره قطره در جام بلورین حیات

بر تن لخت درختها یمان

آری

خشک سالی و تشنگی

مدیون عطش خست دریاهاست

در جنگل های وجود بی احساس

طبیعت بمیر تا وقت زنده شده

دیری نیست

منتظر باش تا نفس بکشی

جاسم ثعلبی  08/12/1390